Mektup İşte

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-10-2012

Mektup İşte Hikayesi - Mektup Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları

hani her gece küskün dudaklarıma bir öpücük kondurup karanlık sokaklar içinde kayboluyorsun ya sevdiğim

hani ben hep sevgili pencereme koşup arkandan el sallıyorum ya

hani sen de köşeyi dönmeden son bir bakış atıyorsun ya bana

öyle derin bir yanlızlığa bırakıyorsun ki beni

köşeyi dönüp kaybolduğun halde,belki dönüp bakar da beni göremez,üzülür diye dakikalarca ayrılamıyorum pencereden

oysa senin çok telaşın vardır

yoğun işlerin

seni bekleyen çalışanların

hiç dönüp baktığın olmadı geri

sen gidince bütün odalara sis çöker

öylece çöker kalırım bir sandalyeye

gözlerimden akan ılık yaşlar bir çift yol yapar yanaklarımda

aslında katıla katıla ağlamak gelir içimden ama yapamam,katıla katıla gülemediğim gibi

ben sana hiç kavuşamadım

tadına varamadım, engeller hep kılık değiştirdi,ama sabit kaldı aramızda

hani yılları sayardık bir zamanlar

ne zaman geçecek diye oturup ağlardık

en çok bebek mağazaları önünden geçerken severdik birbirimizi,eş olmanın hayaliyle yanardık

öyle çılgınca dolaşırdık yabancı memlekette iki arkadaş gibi şen şakrak, iki sevili gibi aşık, iki kardeş gibi masum

kendi ellerimizin bile değmediği bir sevda değil miydi bizimkisi

öpmeye bile kıyamadığın nazlı bebeğindim ben senin

bir ilkokul talebesi gibi yurttan alıp okula götürdüğün,akşam hep aynı saatte geri getirdiğin emanet çiçeğindim ben senin

pencereden sana el sallayıncaya kadar gitmezdin yurdun kapısından

emin olmak isterdin

öyle geniştiki bize zaman yayıla yayıla yaşardık aşkımızı

saatlerce oturur anlamlı anlamsız bir ton kelime ederdik

konuşurken bile hiç ayrılmazdı ellerimiz

ne çok gülerdik hatırlar mısın,deli sanırlardı bizi

dünyaya aldırmazdık

hani bir keresinde beni daha iyi görebilmek için yurdun önündeki dev çöp konteynırına çıkmıştın

el sallarken dengeni kaybetmiştin çöpün içine düşmüştün de belki yirmi tane kedi yaygara içinde fırlamıştı düştüğün yerden

hayatımda bir daha o anki kadar gülemedim sevdiğim

bir kaç dakika sonra konteynırdan çıkıp yeniden el sallamıştın bana seni o an sevdiğim kadar bir daha hiç sevemedim

ötesi yoktu çünkü

çok seviliyorsun

unutma sevdiğim

Aynur Engindeniz

07-10-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Mektup İşte Mektup İşte Hikayesi - Mektup Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları hani her gece küskün dudaklarıma bir öpücük kondurup karanlık sokaklar içinde kayboluyorsun ya sevdiğimhani ben hep sevgili pencereme koşup arkandan el sallıyorum yahani sen de köşeyi dönmeden son bir bakış atıyorsun ya banaöyle derin bir yanlızlığa bırakıyorsun ki beniköşeyi dönüp kaybolduğun halde,belki dönüp bakar da beni göremez,üzülür diye dakikalarca ayrılamıyorum pencereden oysa senin çok telaşın vardıryoğun işlerinseni bekleyen çalışanlarınhiç dönüp baktığın olmadı geri sen gidince bütün odalara sis çökeröylece çöker kalırım bir sandalyeyegözlerimden akan ılık yaşlar bir çift yol yapar yanaklarımdaaslında katıla katıla ağlamak gelir içimden ama yapamam,katıla katıla gülemediğim gibi ben sana hiç kavuşamadım tadına varamadım, engeller hep kılık değiştirdi,ama sabit kaldı aramızdahani yılları sayardık bir zamanlarne zaman geçecek diye oturup ağlardıken çok bebek mağazaları önünden geçerken severdik birbirimizi,eş olmanın hayaliyle yanardık öyle çılgınca dolaşırdık yabancı memlekette iki arkadaş gibi şen şakrak, iki sevili gibi aşık, iki kardeş gibi masumkendi ellerimizin bile değmediği bir sevda değil miydi bizimkisiöpmeye bile kıyamadığın nazlı bebeğindim ben senin bir ilkokul talebesi gibi yurttan alıp okula götürdüğün,akşam hep aynı saatte geri getirdiğin emanet çiçeğindim ben seninpencereden sana el sallayıncaya kadar gitmezdin yurdun kapısındanemin olmak isterdin öyle geniştiki bize zaman yayıla yayıla yaşardık aşkımızısaatlerce oturur anlamlı anlamsız bir ton kelime ederdikkonuşurken bile hiç ayrılmazdı ellerimiz ne çok gülerdik hatırlar mısın,deli sanırlardı bizidünyaya aldırmazdıkhani bir keresinde beni daha iyi görebilmek için yurdun önündeki dev çöp konteynırına çıkmıştınel sallarken dengeni kaybetmiştin çöpün içine düşmüştün de belki yirmi tane kedi yaygara içinde fırlamıştı düştüğün yerdenhayatımda bir daha o anki kadar gülemedim sevdiğimbir kaç dakika sonra konteynırdan çıkıp yeniden el sallamıştın bana seni o an sevdiğim kadar bir daha hiç sevemedimötesi yoktu çünkü çok seviliyorsununutma sevdiğim Aynur Engindeniz