Basit Denklem

Basit Denklem Yazısı - Basit Denklem İclal Aydın - İclal Aydın Yazıları

Yıllar önce yazdığım yazılara baktığımda şaşırıyorum


Bilgiçliğime gülüyorum Tartışmasız kabul ettiklerimin aslında zannetiklerim olduğunu görüyorum ve tuhaf bir mahcubiyet hissediyorum Öte yandan o ilk yazılar olmasa bugün bu okuduğunuz da olmayacaktı


İnternet siteleri ve bloglar hatta Twitter ve Facebook sayfaları kişisel yayıncılıkta önemli mecralar biliyorsunuz


Çoğu genç kalemi, sanatçıyı, fotoğrafçıyı bu şekilde tanıyorum


Köşemde sıklıkla onlardan söz etmeye hatta onlara yer vermeye çalışıyorum Çünkü her yeni kalem, her yeni satır “o fırsat onda olsaydı” düşüncesini getiriyor


***



İlk kitabımda yer alan metinler televizyon için yazdıklarımdan oluşuyordu “Görüntülü sözcükler” diye de bir isim koymuştu Diyarbakır’dan bir izleyicimiz O metinlerden birinde “çantada keklik sevgiler”den söz ediyordum 1999’da yazdığım o metinde en çok sevdiklerimizi hırpaladığımızı, en çok en yakınımızdakilere emek harcamaktan kaçındığımızı anlatıyordum Ama ne bilmiş bilmiş, ne acıklı anlatım


Hayat


Önden yazdıklarımı teker teker tecrübe ettirdi bana


***



Pek çok genç arkadaşım yazılarını şiirlerini yolluyorlar, bir kelime bir yorum almak istiyorlar benden


Söyleyebileceklerim kısıtlı oluyor kimi zaman Bazen de okuduklarımı çok seviyor, sevdiğim her şeyi paylaştığım gibi onların yazılarını da paylaşmak istiyorum

Ben çok uzun zamandır “çantada keklik” gördüğüm bir sevginin sahibini ve yazdıklarını es geçiyormuşum meğer


Geçenlerde bir arkadaş sofrasında kendisine sorulunca “Yok hayır, hâlâ girip okumadı yazdıklarımı” dedi tatlı bir sitemle Tebessümü utandırdı beni


O nasılsa yanımda, nasılsa baş ucumda, nasılsa beni her şekilde sever; hayatımı, işlerimi çekip çeviren kardeşim, sevgili Kont Batu’ydu Ve evet, ben onun kişisel internet sayfasındaki yazılarına bir kez olsun girip bakmamıştım


Gece girdim ve okudum


Okudukça, okudukça Sevdiğim her şey gibi birini sizinle paylaşmak istedim


İşte 01 08 2011 tarihli yazısı


***



“İyi misin? diye mesaj attı


Evet! dedim


Aslında hiç iyi değildim Yeni uyanmıştım Kahve koydum


Sigara yaktım Kahvem biterken onsuz geçen günlerimi özlemiştim bile Oturduğum ve hatta yığıldığım koltuktan kalktım, temizlik yapmam gerekiyor diye düşündüm


Ütülenecek bir yığın da gömlek var Gücüm kalmamış hiç bir şey yapmaya Tıpkı sevmeye, yeniden âşık olmaya gücümün olmadığı gibi


Sesin soluğun çıkmadı dün dedi bu sefer de


Nasıl çıksın Ne söylebilirdim ki


Susmak istedim Cevap vermek istemedim Belki de sadece onu çok özledim demek istedim Söylemedim


O gün sadece çiçekleri suladım


Birkaç gündür sürekli birşeyler oluyor Hayat yine hızlanmaya başladı benim için Hiç olmadığım kadar mutluluk ve mutsuzluk arasında gidip geliyorum İlk defa bu pazar günü evde yalnız kalmama rağmen ve hatta onu o kadar çok özlememe rağmen kolay geçti günüm Sakin geçti Hiç olmadığı kadar


Yalnızlık nasıl birşey bir türlü çözemiyorum Çözemediğim o kadar çok şey var ki hayatımda Yazı yazıyorum Şarkılar dinliyorum Fallarda niyetler tutuyorum Kapattığım fallarda görünen yollar bir türlü sana çıkmıyor Bu yüzden çok ağlıyorum Ağlamak da seni bana getirmiyor


Çözemiyorum Onu da çözememiştim, yaşadığımız ilişkiyi de Onu da çözememişitim beni sevişini de Ve tabii ki kendi sevişimi de


Şimdi yine aynı hikâyenin başındayım Tekrar tekrar yaşadığım sonu ve yine başlangıcı yaşayacağım Yine ayrıldım ya bir kere daha Yine seveceğim, sevgide yine acı

çekeceğim ve yine ayrılacağım Ayrılık acısını da bir kez daha


Mesaja bakıyorum tekrardan Boşver beni diyorum sen O gittiğinden beri hayatı boşverdiğim gibi


Sorma bir daha nasılsın diye bana Sorma bir daha Sen sordukça bana öyle sorular ben daha çok seviyorum onu, daha çok özlüyorum


Basit işte denklem


Çok basit


Hiç olmadığı kadar basit”


İclal Aydın