İncir Çekirdeği Bir Yıldı

İncir Çekirdeği Bir Yıldı Yazısı - İncir Çekirdeği Bir Yıldı İclal Aydın - İclal Aydın Yazıları

Nasıl geçti


Halil Sezai dinliyorum


“Benim bu derdim ne yağan yağmurda ne yalancı sonbaharda ne bomboş sokaklarda” diyor


Bütün şarkılarında kafası bir güzelmiş gibi söylüyor ya “Gittin ya kafam hep duman” diyor Tamam be Halil Sezai Hepimizin yerine yeterince acı çekmiş gibi söylüyorsun ya şu şarkılarını Sabahın bu saatinde bile iyi geliyor bir de insana Markete gidecektim ama takıldım kaldım Yazımı yazayım da öyle çıkayım dedim Akşamüzeri yazmaktı niyetim


Her neyse


***


Bu yıl nelerle geçti Beş yıl öncekinden; altı, yedi, sekiz yıl öncekinden daha fazla ne biliyorum? Hayatla, kendimle, başka insanlarla ilgili?


Yine incir çekirdeğini doldurmaz hadiselerle mi geçti günler bu yıl da?


Yine mi üzüntüsü sevincinden çoktu?


***


“Bir şey saklama benden Bilmediğim yerleri, beni şüpheye salan boşlukları geçmişimdeki kötü tecrübelerin anıları ile dolduruyorum ki biliyorsun bende ziyadesiyle var bunlardan Canım acısa bile doğruyu söyle bana Evet çok üzülebilirim, evet kahrolabilirim ama bir gün geçer Geçiyor, biliyorum Bilemediklerim, şüphelerim yavaş yavaş öldürüyor oysa beni Karşımdakilere güvensizliğim, kafamdaki soru işaretlerini çoğalttıkça sonunda kendimden şüpheye düşer oluyorum ‘Eğriyle doğruyu ayırt edemez mi oldum ben yoksa’ diyorum Hakikaten paranoyak mı oluyorum? Gözyaşlarım bilemediklerime değil, bildiklerime aksın hiç olmazsa” demiştim bir telefonda


İçini çekmişti karşımda beni dinleyen


Bazen söylenemeyenler söylenenlerden daha acılı


Acı acıyı çekiyormuş doğru


Yine doğruymuş


***


Bu yıl da başkalarının mutluluklarını seyrettik mi?


Bu yıl da başkalarının acılarını, ölümlerini izledik mi?


Bu yıl da kapımızı kapayıp yalnızlıklarımızın tüylerini parlattık mı?


Bu yıl da başkalarının “ayıplarına” ve “zayıflıklarına” ve “hatalarına” tükürüp rahatladık mı?


Bu yıl da başkalarının hayatlarında bizimkine benzeyen sayfalara dönüp dönüp bir daha baktık mı?


Bu yıl da öyle böyle şöyle geçip gitti mi?


Nasıl bir gün bugün?


Umutsuz mu? Zorla anlam yüklenen herhangi bir gün mü?


***


Geceleri oturup bir başıma daha önce izlediğim filmleri izleme alışkanlığı edindim bu aralar Fransızların efsanevi şarkıcısı Edith Piaf’ın yaşamını anlatan fimi izledim dün gece bir kez daha Artık her şeyin bittiğini düşündüğü hayattan, kendinden vazgeçtiği, bir anda kendisine bir şarkı dinletmek isteyen besteci Charles Dumont ve söz yazarı Michel Vaucaire şarkıyı dinletmek için Edith Piaf’a gelirler Perdeleri bile açtırmayan bitmiş, hasta ve umutsuz bir kadındır artık Piaf İstemeye istemeye şarkıyı dinlemeye razı olur Piyanonun başına geçen besteci okumaya başlar şarkıyı Şarkının adı “Non, je ne regrette rien“dir (Hayır, hiçbir şeyden pişman değilim)


Şarkının ilk cümlelerinden sonra “bu benim, bu benim hayatım, beni anlatıyor“ sözleriyle ayağa fırlar Piaf Birkaç dakika önce iptal ettiği Olimpia konserine çıkmaya karar verir





Hayır, hiçbir şeyden, hiçbir şeyden pişman değilim


Benim için yapılan iyilikten de kötülükten de, benim için ikisi de aynı


Hayır, hiçbir şeyden, hayır, hiçbir şeyden pişman değilim


Ödendi, süpürüldü, unutuldu


Geçmiş umurumda değil!


Hatıralarımla ateşi yaktım


Kederlerime, zevklerime artık ihtiyacım yok


Aşklarımı süpürün ve tüm heyecanlarını


Sonsuza dek süpürün, sıfırdan başlıyorum


Hayır, hiçbir şeyden pişman değilim Yaşamım, çünkü zevklerim


Seninle bugün başlıyor


***


Şarkıyı benim için bir kez daha dinler misiniz?


Ben bu şarkıdan bir cümleyi kesip görünmez yerlere asıyorum:


Ödendi, süpürüldü, unutuldu!!!


Hadi mutlu bir yıl olsun dilerim Dilemesi benden Acı acıyı çeksin, eski yılda kalsın Para parayı, mutluluk mutluluğu çeksin Telefonlarda, çalan kapılarda güzel haberler, müjdeler olsun Bu yıl dünyaya gelen çocukların kismeti iyilik, güzellik olsun


İçinizi sadece mutluluktan çekin inşallah


Amin


İclal Aydın