Bana Bir Harf Öğretenin Kırk Yıl Kölesi Olurum...

Bilindiği üzre Hz Ali (ra) ilim şehrinin kapısıdır Ona bu vasfı kayınpederi olan peygamber (sav) bizzat kendisi vermiştir

Yine bilindiği üzre (en azından meraklıları bilirler) Hz Ali'ye halifelikle ilgili olarak ciddi sıkıntılar yaşatılmıştır Kendisi halifelik makamına tastamam layık olduğu halde, Hz Osman (ra) den sonra, anca 4 sırada halife olabilmiş ve maalesef ki tastamam bir halifelik icra etmesine de izin verilmemiş, sürekli problemler çıkarılmıştır

(bu yazının devamını okuyan arkadaşlar Hz Ali (ra) ı yüceltmek yada diğer sahabeleri -haşa- alçaltmak gibi bir gayem olmadığını anlayacaklardır)

Hulefay-ı Raşidin dönemi incelendiğinde görülecektir ki, Hz Ali (ra) mahzun kalmış bir sahabedir ve yine görülecektir ki mahzunluğuna rağmen dimdik durmasını hep bilen bir yapısı vardır (yine meraklıları için üstad necip fazıl'ın "hz ali" adlı kitabı tarafımdan tavsiye edilir acizane)

Peki bunca teferruat niye? Niye başlıkta yazılana direk dalmadık da, bunları aktarma ihtiyacı hissettik?

Bu aktardıklarımız Hz Ali (ra) ın ruh halini anlamız içindi ruh halini anlamamız içindi diyorum, çünkü bir insanın sarfetmiş olduğu bir söz, onun halet-i ruhiyesinden ayrı değerlendirmeye tabi tutalamaz

Şimdi gelelim başlığa Hz Ali (ra) bu sözüyle şöle demek istemiş olamaz mı? (toplumda algılandığından biraz farklı olacak, kendinizi hazırlayın) "Ben ki Aliyim, ilim şehrinin kapısıyım Ben ki peygamberin dizi dibinde büyüdüm, ben ki O'nun ehl-i beytindenim Yine de bana halifeliğimle ve verdiğim hükümlerle alakalı problem çıkarmaya çalışacaksanız, ahanda şuraya yazıyorum, bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum!"

(yazımı felsefe bölümüne yazmış olmamın amacı algılayışların farklı olabileceği ile alakalı idi )