Genç Bir Kızın Hikayesi

Yakınlarımızla birlikte, Ölen annemin halasının yüzünü son bir defa görmek için mezarın başına gittiğimizde, imam bu isteğimizi kabul etmedi Tabutu açtılar ama, sadece kefenin başındaki bağlar çÖzüldü Tabut toprağa indirildikten sonra, yan yana tahtalar dizilmeye başlandı Artık dünya ile irtibatı, kapanıyor ve ameliyle baş başa kalıyordu Benim ise, her tahta kapayışta içimdeki dünya sevgisi biraz daha Ölüyordu Toprak atılmaya başlandığında anladım ki; bu dünya gerçekten koskocaman bir yalandan ibaret Mezarın üzeri toprakla tümsek yapılınca, o kadın yaşamış mıydı, yaşamamış mıydı belli değildi?

Biraz sonra, hepimiz onu terkettik O yapayalnız kaldı İŞte o zaman kendi hâlime sessizce ağlamaya başladım

"Ben madem ki, toprağın altında tek başıma bırakılacağım? Madem ki, asıl lâzım olan yerde kimse benimle ilgilenmeyecek? O zaman dünyada iken ne diye onun bunun sÖzüne kanıp, sofu derler diye ibâdetlerimi yapamıyorum?"

Eve döndüğümüzde anneme; "Fazla eşarp veya tülbent var mı?" diye sorunca, çok Şaşırdı Ona; "O yalnız yerde hesap vermekten çok korkuyorum anneciğim" dedim Çok memnun oldu İbâdete başladım Kocam da çok sevindi Fakat kısa zamanda çevremdeki bazı kimseler bana; "Gençsin, güzelsin, niye böle Şucular, bucular gibi oldun? Hayatını yaşasana!" demeye başladılar

Ne sölediysem onlar ikna olduklarını sölemediler En sonunda dedim ki:

"Burada bana akıl verebiliyorsunuz Eğer mezarda da beni yalnız bırakmayacağınıza sÖz verirseniz, sizin sÖzünüzü dinlerim"

allah razı olsun gözyaşı çok güzel bir hikayeymiş o kızın yaşadıklarını bende bir zaman yaşamışdım hatta hala bazı kişiler tarafından yaşıyorum daha gençsin okuyorsun napıcaksın diyorlar ama artık takmıyorum allah bir serinlik veriyor işte=)
tekrar ellerine sağlık