Anne Babaya Mektup

SEVGİLİ ANNECİĞİM,BABACIĞIM

Bütün duygu ve düşüncelerimi dile getirebilseydim,size şunları söylemek isterdim:
Sürekli bir büyüme ve değişme içindeyimSizin çocuğunuz olsam da sizden ayrı bir kişilik geliştiriyorumBeni tanımaya ve anlamaya çalışın
Deneme ile öğrenirimOyunda,arkadaşlıkta ve uğraşlarımda bana özgürlük tanıyınBeni her yerde,her zaman koruyup kollamayınDavranışlarımın sonuçlarını kendim görürsem daha iyi öğrenirimBırakın kendi işimi kendim göreyimBüyüdüğümü başka nasıl anlarım?
Büyümeyi çok istiyorsam da ara sıra yaşımdan küçük davranmaktan kendimi alamıyorum Bunu önemsemeyin;ama beni de şımartmayınHep çocuk kalmak isterim sonra Her istediğimi elde edemeyeceğimi biliyorum;ancak siz verdikçe almadan edemiyorum Bana yerli yersiz söz de vermeyinSözünüzü tutmayınca güvenim azalıyor
Bana kesin ve kararlı davranmaktan çekinmeyinYoldan saptığımı görünce beni sınırlayın Koyduğunuz kurallar ve yasakların hepsini beğendiğimi söyleyememAncak hiç kısıtlanmayınca da ne yapacağımı şaşırıyorumTutarsız davrandığınızı gördüğümde hem bocalıyor hem de bundan yararlanmadan edemiyorum
Öğütlerinizden çok davranışlarınızdan etkilendiğimi unutmayınBeni eğitirken ara sıra yanlışlar yapabilirsinizBunları çabuk unuturumAncak birbirinize saygı ve sevginizin azaldığını görmek beni yaralar ve sürekli tedirgin eder
Çok konuşup çok bağırmayınYüksek sesle söylenilenleri pek duymamYumuşak ve kesin sözler bende daha iyi iz bırakır”Ben senin yaşındayken,” diye başlayan söylevleri hep kulak ardı ederim
Küçük yanılgılarımı büyük suçmuş gibi başıma kakmayınBana yanılma payı bırakın Beni, korkutup sindirerek, suçluluk duygusu aşılayarak usandırmaya çalışmayınYaramazlıklarım için beni kötü çocukmuşum gibi yargılamayın
Yanlış davranışlarım üzerinde durup onları düzeltinCeza vermeden önce beni dinleyin Suçumu aşmadığı sürece cezama katlanabilirim
Beni dinleyin;öğrenmeye en yakın olduğum zamanlar,soru sorduğum anlardırAçıklamalarınız kısa ve özlü olsunBeni yeteneklerimi aşan işlere zorlamayın;ama başarabileceğim işleri de yapmamı bekleyin
Benden yaşamın üstünde olgunluk beklemeyinBütün kuralları birden öğretmeye kalkışmayın; bana süre tanıyınYüzde yüz dürüst davranmadığımı görünce ürkmeyinBeni köşeye sıkıştırmayın;sonra yalana sığınmak zorunda kalırım
Sizi çok bunaltsam bile soğuk kanlılığınızı yitirmeyinKızgınlığınızı haklı görebilirim;ama beni aşağılamayınHele başkalarının yanında onurumu kırmayınUnutmayın ki ben de sizi yabancıların yanında güç duruma düşürebilirim
Bana haksızlık ettiğinizi anlayınca açıklamaktan çekinmeyinÖzür dileyişiniz size olan sevgimi azaltmaz;tersine,beni size daha çok yaklaştırırAslında ben sizleri olduğunuzdan daha iyi görüyorumBana kendinizi yanılmaz ve erişilmez göstermeye çabalamayın;yanıldığınızı görünce üzüntüm büyük olur
Biliyorum ara sıra sizi üzüyor,belki de düş kırıklığına uğratıyorumBana verdiklerinizin yanında benden istediklerinizin çok olmadığını da biliyorumYukarıda sıraladığım istekler size çok geldiyse bir çoğundan vazgeçebilirim;yeter ki beni ben olarak seveceğinize olan inancım sarsılmasın
Benden “örnek çocuk”olmamı istemezsiniz,ben de sizden kusursuz anne baba olmanızı beklememSevecen ve anlayışlı olmanız bana yeter
Sizin çocuğunuz olarak dünyaya gelmek benim elimde değildi;ama seçme hakkım olsaydı, sizden başka kimsenin çocuğu olmak istemezdim