Fotokopi Hayatlar!

Sonbaharın hüznüyle yüklüydü bulutlar
,
Ağladılar,Ağladık,Ağladık
kıramadık bir türlü zincirlerimizi,
pranga mahkumlarıydık,
bir türlü geçemedik karşı kıyıya
baktık,sadece seyrettik,
hayal ettik
kıramadık bir türlü zincirlerimizi
bu kocaman dünyada,
ormanlara girip kaybolduk
hep yolları çiziyordu kılavuzlarımız,
hep bilinen,daha önce gidilmemiş yerlerde
geziniyorduk
derin okyanuslar haramdı bize

Biz güneşin çocukları olmalıydık
Ama;
biz insandık;sadece,
korkularımız vardı
ürkektik
yarınlara kuşkuluydu bakışlarımız

Velhasıl;
adeta fotokopiyle çoğaltılıyordu yaşamlarımız,
Yaşamıyor,
Yaşatılıyorduk


İşin özü bu
Ya yaşarsınız?
Ya da yaşatılırsınız?,