Ne Bir Ses Ne Bir Cümle!

Ne ses istiyorum ne de bir cümle Sadece ben varım,varmışım anlıyorum Ve şimdi daha iyi biliyorumBiribirinin aynı olan sahneler perdeleniyor hayatımdaTiyatro güzeldirAma tiyatro senaryodur,kurgudurBenimki fazla gerçekçi olmadı mı ? Perdeleri kapatsak mı? Ben sıkıldım bu sahneden İnmek istiyorumŞu sahne tozunu ben fazlaca yuttum Başlarda tatlı geldi ama şimdi acımsı tatlar bırakıyor dilimde Su içmek fayda etmiyor bu tadı geçirmeye Yazdığım cümleler teselli bulmuyor artık adresi olmayan avare olmuş sevinçlerimde Acı çekiyor her bir zerrem,kıvranıyor cümleler kırışmış sayfalarımdaNeyin bedeli bu? Senaryoda yok bunlar Nerde benim repliğim? Ne söyleyecektim sen geldiğinde? Unuttum Aklıma gelenler,dilime giden yolu bulamadı Nerdeler mi? Sorma bana,bende bilmiyorum Bıraktım zaten hepsini Varsın hepsi kayıp olsunlarDilimdeki acı tadı bilmesinler Acı büyütür insanı Bende büyüdüm,hala da büyüyorum Ama batıyorum amaçsızca Çırpınıyorum da batarken,bu bana sadece zaman kazandırıyor Ne derin Allah'ım bu yer Dibi yok hala görünürde Nereye bu yolculuğum? Hani son durak nerde? Kim hazırladı bu sahneyi? Bulamıyorum kapıyı! Sen! Çekil önümden artık,göremiyorum yolumu Yanımda yürüyemiyorsun,bana yol göstermiyorsun Yalvarırım çekil,bari kalan son aklımla,son gücümle bulayım yolumu Ne ses istiyorum ne de bir cümle Sus bu yüzden sakın konuşma Yol gösterme bana! Elimi tut ***ür Bu sahne böyle miydi? Hatırlamıyorum Hatırlatır mısın bana? Kaybetmeye yüz tutmuş kayıp sevinçlerime sahip çıkar mısın? Biliyor musun ben bulamıyorum Sen bulabiliyor musun her kayıp sevincini? Yoksa sen hep mi mutlusun? Belli,sen yutmamışsın sahne tozunu Çok belli Mutluluk nedir ki dostum? Sen bana acıdan haber ver??? Acı çek ki,büyüyesin Sen daha çocuksun Acıyı tanımamış hiçbir zerren! Bana anlatma mutluluk hikayelerini,sözümona mücadele eden içten içe umutsuz hikaye ve kahramanlarını Ben büyüdüm çocukMasallarını unuttum Sen sihir ol en iyisi Ben yaşayan bir ölü,dokundur sihirli değneğini,hadi dirilt beni! Ama dur çocuk,elini kalbine koy,ordakiler varabilmişse diline, o zaman tut elimi yap sihirini Ama varamıyorsa kalbindekiler diline Bırak kalsın Bırak Ben büyüdüm çocuk büyüdüm Bu yüzden ne bir ses istiyorum ne de bir cümle

Ve şimdi daha iyi biliyorumBiribirinin aynı olan sahneler perdeleniyor hayatımdaTiyatro güzeldirAma tiyatro senaryodur,kurgudurBenimki fazla gerçekçi olmadı mı ? Perdeleri kapatsak mı? Ben sıkıldım bu sahneden İnmek istiyorumŞu sahne tozunu ben fazlaca yuttum Başlarda tatlı geldi ama şimdi acımsı tatlar bırakıyor dilimde Su içmek fayda etmiyor bu tadı geçirmeye

Hatırlamıyorum Hatırlatır mısın bana? Kaybetmeye yüz tutmuş kayıp sevinçlerime sahip çıkar mısın?

Ben yaşayan bir ölü,dokundur sihirli değneğini,hadi dirilt beni! Ama dur çocuk,elini kalbine koy,ordakiler varabilmişse diline, o zaman tut elimi yap sihirini Ama varamıyorsa kalbindekiler diline Bırak kalsın Bırak Ben büyüdüm çocuk büyüdüm Bu yüzden ne bir ses istiyorum ne de bir cümle

kendimden geçtim bir an uzaklaştım sanki herşeyden
ne dokunaklı bir yazı bu!
teşekkürler rahatsızım

Çok güzel, eline sağlık

emeğine saalık etkileyici bir yazı gerçektenteşekkürler