~ Yesil Elbise ~(Cüneyd Suavi)

Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu

- Gel seni camiye götüreyim, dedimBugün Cuma biliyorsun

- Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun

- Biliyorum ama, sebebini de gerçekten merak ediyorum? dedim

- Ne bileyim olmuyor işte, dedi Belki çevrenin de tesiri varHem pantalonumun ütüsü bozulup dizleri çıkar diye endişe ediyorum

Gayri ihtiyari gülmeye başladım

- Herhalde şaka yapıyorsun, dedimBunun için cami terk edilir mi?

- Ciddi söylüyorumGiyimime,özellikle yeşile çok düşkün olduğumu bilirsin

Gerçekten de öyleydiGiydiği birbirinden güzel elbiselerini,mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı

- Peki, dedim Hayatında hiç camiye gitmedin mi?

- Çocukken dedemle birkaç kez gitmiştim Hem o yaşlarda dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum Fakat artık camiye gidebileceğimi zannetmiyorum

Söyledikleri beni son derece şaşırtmış, bu konuyu açtığıma pişman etmişti Daha sonra el sıkışıp ayrıldık

Onunla konuşmamızdan iki ay sonra kendisinin camide olduğunu söylediler Hemen gittim Bahçedeki namaz saflarının önünde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı…

Yavaşça yanına yaklaştım ve kısık bir sesle:

- Hani, dedim Camiye gelmeyecektin…?

Hiç sesini çıkaramadı Çünkü, musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu