Kalbimin Kalbine Değişidir

Kalbimin Kalbine Değişidir

Ne gündüzlere doğmak, ne de gecelerde mahur bir beste olmak Hiçbirini

istemiyorum Belki olsa olsa sonbahar yapraklarının hüznüyle kalbine akmak

Orada yanmak ve tekrar akmak kalbine kalbine

Hatırlar mısın ‘yoruluyorum’ demiştim İki kutupta aynı anda güneş aramak

gibi Yağmurun kokusunda seni kovalamak gibi, ‘yoruluyorum’

Sen belki sözlerimi içine atmış ve umarsız tavırlarında saklamıştın

hasretini Onca acıya rağmen nasıl olup ta ‘âh’ etmemiştin, bilen yok

Artık susuyoruz uzun uzun ‘konuşurken susma’ nın bu denli marifetli

olduğunu bilmezdim Ve bilmezdim, seni içimde sakladığım gecenin yanı

başında direncimin bu kadar kolay kırılacağını

Bu hâli seviyorum Hâlle birlikte geçmişi ve bütün karartısına/bulanıklığına

rağmen geleceği seviyorum Çünkü seni seviyorum, vicdansız

Sen en çok da bu çıkışlarıma sinirleniyorsun belki Ve ben en çok da bu

öfkende buluyorum kendimi Hırsında ben kokuyorum, kokumda sen oluyorsun

Vakit tam da akşamı gösterdiğinde çalıyor kalbimin zili Akşamları bu kadar

beklemezdim eskiden En fazla sıcak bir ekmekti derdimin hası Ama şimdi

senin arayacağını bilmek, seni dinlemek, senin hasretini soluklamak

kablolarda İşte bu beni heyecanlandırıyor İşte bu yüzden gülüm, akşamlar

olmalı Güneş iyiden iyiye kaybolmalı gökyüzünden Semâma sen doğmalısın ki

çayımızın demi gelsin

Şimdi, yürek dolusu gülümsemelerde hasret kokulu sevinçlere doğmak vakti

“Vakit akşam,

Akşam vakti”

senai demirci