|
![]() ![]() |
|
Konu Araçları |
döneminin, fünun, genel, serveti, özellikleri |
![]() |
Servet-İ Fünun Döneminin Genel Özellikleri |
![]() |
![]() |
#1 |
Prof. Dr. Sinsi
|
![]() Servet-İ Fünun Döneminin Genel ÖzellikleriServet-i Fünun Döneminin Genel Özellikleri 1) ‘Sanat için sanat’ ilkesine beğlıdırlar ![]() 2) Cümlenin dize ya da beyitte tamamlanması kuralını yıkmışlar ve cümleyi özgürlüğüne kavuşturmuşlardır ![]() ![]() ![]() 3) Servet-i Fünuncular aruz ölçüsünü kullanırlar ![]() ![]() 4) Onlar ‘her şey şiirin konusu olabilir’ görüşünü benimsemişler; fakat dönemin siayasal baskıları nedeniyle aşk, doğa, aile hayatı ve gündelik yaşamın basit konularına eğilmişlerdir ![]() 5) Şiirde ilk defa bu dönemde konu bütünlüğü sağlanmıştır ![]() 6) ‘Sanatkârâne üslup’ ve yeni bir ‘vokabüler’ (sözvarlığı) yaratma kaygısıyla oldukça ağır bir dil kullanmışlardır ![]() 7) ‘Kafiye kulak içindir’ görüşünü benimserler ![]() 8) Şiirde üç değişik biçim kullanmışlardır ![]() a) Batı’dan aldıkları ‘sone’ ve ‘terza-rima’ b) Divan edebiyatından alıp, türlü değişikliklerle kullandıkları müstezat (serbest müstezat) c) Bütünüyle kendi yarattıkları biçimler 9) Şiirde olduğu gibi romanda da (devrin siyasal baskıları nedeniyle) sosyal konulardan uzak dururlar ![]() 10) Romanda, romantizmin kimi izleri bulunmakla birlikte genel olarak realizme bağlıdırlar ![]() 11) Romanda da dil ağır, üslup sanatkârânedir ![]() 12) Roman tekniği sağlamdır ![]() 13) Yazarlar daha çok yaşadıkları ortamı anlatma yoluna gittikleri için konular, İstanbul’un çeşitli kesimlerinden alınmalıdır ![]() 14) Betimlemeler gözleme dayalıdır ve nesneldir ![]() 15) Bu dönem sanatçıları, devrin siyasal baskıları nedeniyle gazetecilik, tiyatro gibi alanlara pek fazla eğilmemişlerdir ![]() 16) Her bakımdan Avrupalılaşmak gerektiğine inanmışlar ve Batının ilim, sanat ve edebiyatından yararlanmaya çalışmışlardır ![]() 17) Dîvan edebiyatı büyük ölçüde zaafa uğratılmış, en ufak bir hamle yapamayacak hale getirilmiştir ![]() 18) “Sanat, sanat içindir” anlayışı hakimdir ![]() ![]() 19) Ortaya koyulan edebî ürünlerin ağırlık noktasını aşk, tabiat, merhamet, sanatkârın kendi günlük yaşayışı ve yakın çevresi gibi ferdî konular ve psikolojik tahliller teşkil eder ![]() 20) Şiir, hikaye, roman, edebi tenkit, makale ve mensur şiire çok önem verilerek bu türlerde Batılı örneklere ulaşılmış; tiyatro, mizah ve edebiyat tarihi gibi türler sönük kalmıştır ![]() 21) Bu dönem şairleri, Dîvan edebiyatı nazım şekillerinin pek çoğuna yer vermediler ![]() ![]() ![]() 22) Hece vezni önemsenmemiş, bu vezinle sadece çocuk şiirleri yazılmıştır ![]() ![]() ![]() ![]() 23) En kusurlu yönleri, dil ve üsluptur ![]() ![]() |
![]() |
![]() |
|