Yitirdiğim Aşk Değil Aslında!

Öfkemi gömdüm yüreğime Sevgimi gömdüm Umudu, umutsuzluğu, çokluğu, tekliği Mertliği, delikanlılığı, dönekliği İnsanlığımı gömdüm yüreğime İnsan kalamamaklığımı, bilgeliğimi, dostluğumu, ahmaklığımı

Seni gömdüm yüreğime Gülüşünü, kızışını Başın önde utanıp sıkılışını Dokunuşunu, ağlayışını Saçlarının omuzuna dağılışını Islaklığını dudaklarının, ve seni öperken titreyişini parmaklarının Sen değilsin artık aklımdaki Sararmış yaprağında ki taze hüzün; bir sonbaharın

Dünü gömdüm yüreğime, çocukluğumun en saf günlerini Yeşil uçurtmamı, mavi şortumu, bilyelerimi Babamın güler yüzünü, teyzemin irmik helvasını ve tutuşturduğu odun sobasını, anamın yaptığı yemeği

Yarını gömdüm yüreğime Elini tutup ısıtacağım ihtiyarı Şeker vereceğim çocukları, caddelerde ki onurlu dirençli bakışları, yenilmez çelik iradeleri, açlığın yüzüne gururla tükürenleri Yalansızları, sahtesizleri, dürüstleri İşçinin alın terini, yetimin sicak yatağını ve evinde ekmek pişiren köylü kadını

Beni sorgulama artık!!! Beni gömdüm yüreğime Sana meyledişimi, bırakıp bütün yolları, sana yönelişimi Sana gelişimi, senden geçişimi Bende ki SIZINI Bende ki SÖZÜNÜ Bende ki YÜZÜNÜ Beni deli edişini, aklımı çelişini, günaha sokuşunu, günahkar gidişini

Bana kızma, bana küsme, beni asma artık Ölüler idam edilmez Beni gömdüm yüreğime Sensizliğimi, yalnızlığımı, sessizliğimi Yokluğunu odamın içine, ama beynimde inadına çokluğunu Bütün sancıları, yaşanmış bütün acıları, bütün gerçekleri, bütün yalanları, kavgaları Denizin mavisini, bulutun beyazını, koskoca bir dünyada, dostlukların azını

Beni arama artık Duygularımı gömdüm yüreğime, sorgularımı gömdüm Sevgilerimi, sevdiklerimi, düşmanımı, nefretlerimi, bütün yüzleri, bütün gizleri, bütün öz’leri Bütün sokak, bütün cadde, bütün adresleri Sigaramı, çayımı Dağınık masamı, pencerem de güvercini, saksımda çiçeğimi Yaşamın ağrısını, geciktiğim ölümü

Unuttum kızdığımı Unuttum güldüğümü Bu yokluğun vardır elbet bir açıklaması Yitirdiğim aşk değil aslında

Sevebilmek sevdası

ALINTIDIR!