İçinde Baharı Gizleyen Kışımsın Sen

Sen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim

Ve biliyorum ki o baharın güneşinde tenim esmer olmayacak hiç Bana susmak düşecek,

payıma kilitlenmiş bir yürek kalacak

Kaderi önceden belirlenmiş konuşmalar, paylaşmalar, bakışmalar olacak

Bir yerde aykırılığım tutup sarılsam da içimde sana, sen bunu hiçbir zaman bilemeyeceksin

Git diyorum sana, kalma yüreğimde, bu kadar özleteceksen kendini

Bir bakış; gözüm gözüne değiyor; hissediyorum

Gitme diyorum Kal geldiğin yerde Ne gitmelerin bitiyor; ne de benim sana kal demelerim

Hangi aralıkta girmiştin içime anlamadım Tüy gibi hafif, usul usul inivermiştin yüreğime

Kabullenemedim önce kocaman yalanlar söyledim kendime Ben dışımda tutmaya çalışırken seni,

meğer içerde hakimiyetin çoktan başlamıştı Kuşatmıştın dört yanımı; ve kendim için çok geçti

Yerle bir olmuştu her şey Olmazsa olmazlarım; ilkelerim, yargılarım

Nasıl bir şeydi, bu beni böyle yağmalayan Şimdi karşı durmuyorum Sana, nasılsa buluyorsun

bir yolunu ve sarmalıyorsun içimi dışımı Ayak seslerini duyuyorum hangi yöne gittiğini bilemeden

Ben yaşanmış bir aşkta eski yaralarıma yanıyorum, Sen yaralarına benden sevda sürüyorsun

"Belki"lerden, "ihtimal"lerden, "keşke"lerden medet umuyorum, Senin belki de yabancısı olduğun düşler büyüterek

Ben, suretine değil, aslına dokunma ihtimallerinde mutlu oluyordum

Ben seninle, aynı coğrafyada yaşayabilme ihtimalinden huzur buluyordum

Şimdi, bilinci küflerinden kurtulmuş bir yürekle, süresi diğer aşklardan çok daha uzun olacak

bir aşkın ömrünü anlatıyorum, Sana dair yazılanlarda

Şimdi, bir sayfa dolusu cümlelerle; bir imkansızlığın mucizeye dönüşünü anlatıyorum

Şimdi, bozgun sonrası imkansız bir zafer kazanan bir orduyum,

bir yenilgide zafer ne kadar anlam taşıyorsa o kadar anlamlaşıyorum

Şimdi ben, dağıldıkça kurulan yeni düşlerde Sana bakıyorum; Umut; hep var olacak çünkü

Daha İyisi Değil, En İyisi İçin;