Ertuğrul Gazi'nin Osman Gazi'ye Vasiyeti

Ertuğrul Gazi'nin Osman Gazi'ye vasiyeti Bak oğul!

Beni kır, Şeyh Edabili'yi kırma

O, bizim boynumuzun ışığıdır Terazisi dirhem şaşmaz Bana karşı gel ona gelme Bana karşı gelirsen üzülür, incinirim; ona karşı gelirsen gözlerim sana bakmaz Baksa da görmez olur

Sözümüz Edebali için değil, şenceğiz içindir

Bu dediklerimi vasiyetim say!

Şeyh Edabâli'nin

Osman Gazi'ye vasiyeti

Oğul,

İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölür

Avun oğlum avun Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın, ama, bunları nerede, nasıl kullanacağını bilmezsen, öfken ve nefsin bir olup aklını yener, sabah rüzgarlarında savrulur gidersin

Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın

Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir

Bütün fethedilmemiş sırlar, bilinmeyenler, görülmeyenler ancak senin fazilet ve gayretinle gün ışığına çıkacaktır

Ananı, atanı say

Bereket büyüklerle beraberdir

Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin

Açık sözlü ol Her sözü üstüne alma, gördün söyleme, bildin bilme

Sevdiğin yere sık gidip gelme, kalkar itibarın, muhabbet olmaz

Üç kişiye acı: Cahiller arasındaki alime, zenginken fakir düşene, hatırlı iken itibarını kaybedene

Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir

Haklı olduğun mücadelenden korkma

Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler