Bipolar Bozukluk Ve Lityum Tedavisi

Büyük bir birliğin parçalan olduğu halde aralarına çizilen sınırla ikiye ayrılan Kuzey Carolina ve Güney Carolina gibi modern psikiyatri de uni-polar ve bipolar hastalıklar arasında bir sınır çizmiş ve bunların daha büyük bir grup olan duygudurum bozukluklarının bir parçası olduğu konusunda anlaşmaya varmıştır Depresyon ve bipolar 1 bozukluğunun (tam açılımıyla manik-depresyon) en azından daha büyük bir bütünün birbiriyle ilişkili parçaları olarak kabul edildikleri inancından söz ettikten sonra, depresyon tedavisiyle ilgili bu kadar şiddetli tartışmaların yanında manik-depresif hastalığın tedavisine yönelik bu kadar az anlaşmazlık olması çok tuhaftır

Bu durum sanki Kuzey Carolina'da sonbaharın sonlarında kuvvetli rüzgârlarla birlikte yağmur yağarken sınırın öbür yanında, Güney Carolina'da hafif esintili, güneşli bir ilkbahar günü yaşanmasına benzemektedir Hiç kimse bipolar I ve II hastalarını tek başına psikoterapi ya da doğal alternatiflerle tedaviyi savunmaz Bipolar hastalıkların hafif türlerinde bile ortaya çıkan görüş birliği bu hastalıkların duygudurum düzenleyicilerle tedavi edilmesi gerektiğidir

Bipolar gökyüzünde son zamanlarda birkaç bulut olduğu doğrudur Lityum bipolar bozuklukta standart ilaç olarak kullanılmıştır Bipolar I ve II hastalarının hangilerinin eskiden beri kabul edilen lityum tedavisini ve hangisinin başlangıçta valproat (lityumdan sonra manide kullanımı onaylanmış tek ilaç) ya da diğer antiepileptik ilaçlar kullanması gerektiğiyle ilgili bazı tartışmalar olmuştur Aynı zamanda depresif atak içindeki bipolar hastanın tedavisinde hangi ilaçların en iyi olduğuyla ilgili de bazı tartışmalar olmuştur Yine de bipolar hastalığın tedavisiyle ilgili oldukça tutarlı bir anlaşma bulunmaktadır

Yukarıda söz edildiği gibi, lityum uzun yıllardır standart tedavi olmuştur 1817'de bulunan lityum bir elementtir (kimyasal anlamda daha basit bileşiklere bölünemeyen basit bir madde) Sodyum (sofra tuzunda bulunur) ve potasyumla aynı kimyasal aile içinde yer alır Danimarkalı hekimler bu maddeyi daha 1800'lerin sonlarında duygudurum bozuklukların tedavisinde kullanmıştır ancak bu çalışmalar gözardı edilmiştir Avusturyalı bir psikiyatrist olan John Cade'in bu maddenin kobaylardaki sakinleştirici etkisini bulması 1940'lara denk gelir Güvenli olup olmadığını denemek için kendisi birkaç doz denedikten sonra bunu on tane manik hastaya uygulamış ve hepsi dramatik olarak iyileşmiştir

Lityum, potansiyel toksik etkisinin abartılması nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'nde 1970'lere kadar kullanım onayı alamamıştır Ancak, lityum, kan düzeyi ölçüldüğü ve belli bir düzeyin altında tutulduğu sürece güvenlidir