Çocuk Sahibi Olanlara Ve Olacaklara...

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-04-2012

ÇOCUK SAHİBİ OLANLARA VE OLACAKLARA

SUSMAK VE ÖĞRENMEK

Bir gün susmayı öğrendim

Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar

susacaktım

Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim

tarzıydı

Babam akşamları eve yorgun dönerdi

Ben bütün gün evde

sıkılır onun gelişini iple çekerdim

Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim

Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi

Yemek

hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik

babamla

Onlar annemle konuşurken ben araya girer, sesimi

duyuramayınca da bağırırdım

Babam sinirlenir, &#39;Bütün gün insanlara

kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen kafamı ütüleme!&#39; derdi

Annem

de &#39;Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir çift laf da mı

konuşturtmayacaksın babanla?&#39; diye

çıkışır, beni odama gönderirdi

Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol

alırdım

Babam arkamdan, &#39;Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye

sahip, hâlâ ne istiyor anlamadım

&#39; diye bağırmaya devam ederdi

&#39;Keşke benim de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı

olsaydı da hep birlikte otursaydık&#39; derdim içimden; ama yüksek

sesle söylemeye cesaret edemezdim

Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır,

televizyon seyrederdi

Beni yanına çağırır biraz severdi

Onun

izleyeceği önemli birşey varsa

beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı

Azıcık hareket edip koşup

oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı

Bir gün anladım ki

susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz

Bu defa susarak yapabileceğim

oyunlar geliştirmeye başladım

Önce resim yaparak başladım işe

Babam çizdiğim resimleri çok beğeniyor; &#39;Bak, böyle uslu uslu oyna

işte

&#39; diyordu

Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir

şey sorsam afallıyordu

Ama bana kızarak beni artık odama

göndermiyordu

&#39;Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum

&#39; diye komşulara

anlatıyordu annem halimi

Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı

Annem &#39;Odanı

topla!&#39;diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı

bilemiyordum

Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı

beceremiyordum

Annem odama gelip &#39;Bak sana resim yapmayı

yasaklayacağım

&#39; dedi bir gün

Susuyor olmamı usluluk olarak

değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne

yapacaktım?

Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım

Babam eve gelince uygun

zamanı kolladım

Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi

Babam oturur oturmaz çizdiğim resmi getirdim

Babam baktı

Hım,

dedi &#39;Çok güzel olmuş

Bu adam benim herhalde

&#39; dedi

Ben &#39;Hayır o adam değil, bu çocuk sensin

&#39;dedim

O &#39;Hayır, bu adam

benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın

&#39;dedi

Ben yine &#39;Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük

kız da annem

&#39; dedim

Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: &#39;Peki neden bizi küçük çizdin?&#39;

dedi

Heyecanla başladım anlatmaya

Ben büyüyüp adam olacağım

İş

bulup çalışacağım

Siz yaşlanıp küçüleceksiniz

Beliniz bükülecek,

komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız

Ben

işten geldiğimde yorgun olacağım

Siz benimle konuşmaya

çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım

bile

Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde &#39;Hadi odanıza

çekilin de kafa dinleyeyim

&#39; diyeceğim

Ve bir de bağıracağım &#39;Her

şeylerini alıyorum

Sıcacık odaları da var, daha ne istiyorlar&#39;

diye

Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı

Duyduklarına

inanamıyorlardı

Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı

ki sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi

Farkında&#39; Olmalı İnsan

Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın

Farkında Olmalı

08-04-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Çocuk Sahibi Olanlara Ve Olacaklara... ÇOCUK SAHİBİ OLANLARA VE OLACAKLARA SUSMAK VE ÖĞRENMEK Bir gün susmayı öğrendim Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar susacaktım Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı Babam akşamları eve yorgun dönerdi Ben bütün gün evde sıkılır onun gelişini iple çekerdim Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi Yemek hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamlaOnlar annemle konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım Babam sinirlenir, &#39;Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen kafamı ütüleme!&#39; derdi Annem de &#39;Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir çift laf da mı konuşturtmayacaksın babanla?&#39; diye çıkışır, beni odama gönderirdi Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol alırdım Babam arkamdan, &#39;Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne istiyor anlamadım&#39; diye bağırmaya devam ederdi &#39;Keşke benim de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep birlikte otursaydık&#39; derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon seyrederdi Beni yanına çağırır biraz severdi Onun izleyeceği önemli birşey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı Azıcık hareket edip koşup oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı Bir gün anladım ki susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye başladım Önce resim yaparak başladım işe Babam çizdiğim resimleri çok beğeniyor; &#39;Bak, böyle uslu uslu oyna işte&#39; diyordu Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu Ama bana kızarak beni artık odama göndermiyordu &#39;Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum&#39; diye komşulara anlatıyordu annem halimi Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı Annem &#39;Odanı topla!&#39;diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı beceremiyordum Annem odama gelip &#39;Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım&#39; dedi bir gün Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne yapacaktım? Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım Babam eve gelince uygun zamanı kolladım Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi Babam oturur oturmaz çizdiğim resmi getirdim Babam baktı Hım, dedi &#39;Çok güzel olmuşBu adam benim herhalde&#39; dedi Ben &#39;Hayır o adam değil, bu çocuk sensin&#39;dedim O &#39;Hayır, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın&#39;dedi Ben yine &#39;Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük kız da annem&#39; dedim Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: &#39;Peki neden bizi küçük çizdin?&#39; dedi Heyecanla başladım anlatmayaBen büyüyüp adam olacağım İş bulup çalışacağım Siz yaşlanıp küçüleceksiniz Beliniz bükülecek, komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız Ben işten geldiğimde yorgun olacağım Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde &#39;Hadi odanıza çekilin de kafa dinleyeyim&#39; diyeceğim Ve bir de bağıracağım &#39;Her şeylerini alıyorum Sıcacık odaları da var, daha ne istiyorlar&#39; diye Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı Duyduklarına inanamıyorlardı Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi Farkında&#39; Olmalı İnsanKendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı