Yüreğimin Özü

Uslanmaz olan gönül bir bana yar değildir elbette Niye olsun ki , niye o gönül bana gelsin ki Yüreğimden okudum seni , öyle ezberledimki , aklımdan çıkman mümkün değildir , imkansızım oldun sen Sonrası Allah kerim , ne yapalım her yüreğin bir özü vardır ya , özümde sözümde bu olsun sana


Sevdam yüreğimde kor misali yakar durur beni , sessiz ve yavaş yavaş Bu çile bu ızdırap çekilirmi bilmem ama çekeceğiz sanırım


Bir zamanlar hayellerimi süsleyen pembe düşlerim ve bu düşlerimin içinde en önemli değerim olan sen vardın Tabi o zamanlarda senin bundan haberin dahi yokdu , olamazdı Hani insana arada bir suskunluk gelir ya , aynı o şekle büründüm bende ister istemez suskunlaştım Sonra bunun nedenlerini sordum kendime , nedeni basitmiş korkuyordum sensizlikden Vayy be Sensizliği düşünmeyen bir ben , sensiz olmakdan sensiz kalmakdan korktum Evet evet itiraf edeyim korktum


Bile bile ölmenin mutluluğu içerisindeyim Varsın yaşıyordum , yokluğun zaten ölümdür Ömrüm ise boşadır be yüreklim Boşver sana seslenmek istemiyorum , ben sadece kendi içimi dökmek ve kendimi yargılamak istiyorum Suşlu benim , sen haklıydın Sen haklıydın Derdim beni yer , ben çilemi Çilem gönlüme ağır , ağrım yüreğimdedir


Anlayacağın özümü kaybettim