Mor Menekşe Çok Güzel Bir Hikaye...

Mor menekşe çok güzel bir hikaye
Mor menekşe çok guzel bir hikaye
Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi Çocukluğunun geçtiği
> ikikatlı evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor açar, mis gibi
> kokarlardıAnnesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi
>
> gölgeyi sever menekşelerderdiOysa ögretmeni bitkilerin güneş ışınları ile
> fotosentez yaptığını anlatmıştı onlara Bitkiler güneş ışığına muhtaçtıMor
> menekşeler ne tuhaf bitkilerdi , her bitki güneşi
> severken,onlar nedengölgeyi tercih ediyorlar diye düşündü durdu
> HandeKüçük, ufacık aklı ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden
> farklı olduğunu keşfetmişti, işte belki de menekşeler
>
> bu yüzden
> bu kadar güzeldiHerkesden farklı olursan, bu hayatta değerli olursun
> yargısına varmıştıDaha o yıllarda farklı olmak için uğras vermeye başladı
> ilk olarak, okulda kimsenin yanına oturmak istemediği Hacer'in yanına
> oturmak istiyorum ögretmenim diyerek başladı farklılıklarla süren hayatı
> Hacer bile şaşırmış şaşkın şaşkın bakıyordu onun yüzüne Hacer çok dağınık,
> biraz anlama zorlukları olan problemli bir ailenin kızı idi Hande ise
> mühendis Kamil Beyin biricik kızı Ögretmen pek oturtmak istemedi önce
> Hacer'in yanına Hande' yi Daha sonra bir
> tatsızlık çıkmasın
>
> diye öğretmen Hande'nin annesini çağırdı
>
> Annesi eve geldiklerinde Hande'ye sordu :
>
> - Neden yavrum Hacer in yanına oturmak istiyorsun?
>
> Hande cevap verdi :
>
> - Geçen baharda menekşeler ekiyorduk hani anne, o gün sen bana menekşeler
>
> güneşi sevmez demiştin, oysa her bitki güneşi sever Menekseler farklı,
> belki de
>
> bu yüzden bu kadar güzeller Hacer'in yanına kimse oturmak istemiyor Ben
> farklı olmak istiyorum Belki Hacer de güzeldir, onu fark etmek istiyorum,
> dedi
>
> Annesinin ağzı açık kalmıştı İlkokul 4sınıf öğrencisi kızının
> olgunluğuna hayran kalarak
>
> - peki kızım kimin yanında istersen oturabilirsin, ' dedi
>
> Pazartesi Hande Hacer'in yanında oturmaya başladı Hem Hande
> tedirgindi, hem HacerBirbirleri ile hiç konuşmuyorlardı Diğer
> kızlarda soğumuştu Hande'den Nasıl Hacer gibidağınık, bir şeyi, iki kere
> anlatınca anlayan fakir bir kızın yanına oturmayı istemiştiEn çok alınan
> doktor Cemal Beyin kızı Esin'di Anne babaları her hafta sonu görüşüyorlar,
>
> Hande ve Esin birlikte oynuyorlardı Nasıl olur da
> kendi yerine Hacer'i seçerdi Çok gururu kırılmıştı Esin'in Hande ile
> konuşmuyorduBirgün Hande ve ailesi Esinlerle dağ köylerinden birinde
> gerçekleştirilecek bir panayıra katılmak için sözleştiler Hande gene
> Esin'in somurtacağını bildiği için gitmek istemiyorduİçin için de Hacer'e
> kızmaya başlamıştı arkadaşları ile arasının bozulmasına sebep olmuştuNeden
> sanki bu kadar dağınıktı, neden her şeyi iki kerede
> anlıyordu? Yoksa aptal mıydı?Sonra menekşeleri hatırladı hemen
> düşüncelerinden utandı Hacer farklı diye yargılamaması gerekiyordu
> Hacer'in, kimsenin bilmediği güzelliklerini keşfedecekti Buna tüm gücü ile
> inandı Panayıra gittiklerinde Esin somurtarak karşısında
> oturuyordu, Hande ile konusmuyordu
>
> Hande canı sıkıldığından
> biraz dolaşmak için annesinden izin aldı Köy yolunda yürümeye başladı
> Hava iyice soğumuş ve ayaz iyice artmıştı, kar atıştırmaya başlamıştı
> Hande karı çok seviyordu, yürüdü, yürüdü Köye gelmişti Bir evin
> önünde durdu Evin penceresinde ki saksıya gözü
>
> ilişti Gözlerine inanamıyordu, bunlar mor menekşelerdi Ama kıştı ve
> menekşeler soğuğu hiç
>
> sevmezlerdi eve dogru bir adım attı Kapıda beliren gölgeyi çok sonra
> fark etti bu Hacerdi
>
> Hande'ye gülümsüyordu
>
> - Hoşgeldin Hande buyurmaz mısın?, dedi
>
> Biraz ürkek, şaşkınlıkla kapıya doğru ilerledi Hande ve içeri girdi Oda
> sıcacıktı odun sobası
>
> her yeri ısıtmıştı Menekşeler diyebildi sadece Hande
>
> - Bu soğukta ?
>
> Hacer gülümsedi ;
>
> - Onlar annem için, annem onları çok sever
>
> Sonra yatakta yatan kadını fark etti Hande
>
> 'Annen hasta mı?' dedi
>
> 'Evet 2 sene önce felç oldu ona ben bakıyorum, bizim kimsemiz yok, birtek
> ineğimiz var onunla
>
> geçiniyoruz Ama tüm işler bana baktığı için derslere çalışacak pek
> vaktim olmuyor, dedi Hacer
>
> utanarak Bir de bizim köyden şehre araç yok, bu yolu her gün yürüyorum o
> yüzden de çok yorgun
>
> okula geliyorum dersleri anlamakta güçlük çekiyorum Hande'nin gözleri
> dolmuştu Dışarıdan gelen ses ile kendine geldi Annesi onu arıyordu Çok
> merak etmiş olmalıydı Dışarıya koştu ve annesine sarıldı,
> ağlıyordu Bir müddet sonra anne bu Hacer diye tanıştırdı sıra
> arkadaşını Hacer'in yaptığı sıcak çorbadan içtiler birlikte Hande
> annesine anlattı Hacer'in hayatını, ağlayarak
>
> 'Bir şeyler yapalım anne' dedi
>
> O hafta annesi ve Hande, Hacerlere gidip annesi ve Hacer'i kendi
> evlerine taşıdılar Hacer artık Handeler den okula gidip geliyordu, ne
> dağınıktı, ne de aptal Sınıfın en iyi öğrencisi olmuştu Seneler geçti
> Hacer ve Hande bir arkadaş değil, iki kız kardeşlerdi artık Mor
> menekşeler Hande'ye Hacer'i armağan etmişti Hacer'e ise hem Hande'yi, hem
> hayatı Seneler sonra ikisi de evlendi Hacer şimdi bir doktor Hande'den
> vicdanın ne kadar önemli olduğunu öğrendi, hastalarına
> vicdanıyla birlikte şifa dağıtıyor Hande ise bir ögretmen Çocuklara
> farklı olan şeyleri sevmeyi de ögretiyor Bir kızı var
>
> adı, Hacer Menekşe Hayatta en çok sevdiği iki şeye birini daha ekledi
> Hande
>
> LÜTFEN SEVGiNiZE ÖNYARGI KOYMAYIN
>
> HERŞEY SEVİNCEYE KADAR FARKLIDIR
>
> SEVDİKTEN SONRA İSE SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR
alindi