Kendine Tutsak İnsanlar

İnsanlar neden kalabalıklarda kayboluyor sürekli ve neden üzgünler?



Kendi hikayelerinin tutsağı onlarHerkes yaşamın asıl anlamının,

sunulanı yaşamak olduğunu olduğuna inanıyorYani ellerine verilmiş bir

planda yaşıyorlar bilerek ya da bilmeyerekBu olanın kendi planlarımı

olduğunu, yoksa bir başkası için mi yapıldığını asla sorgulamıyorlar

Deneyimler, anılar, diğer insanların fikirlerini, sadece gözleriyle

gördüklerini kalıplaşmış bir çevrede dönerek topluyorlar, hayatlarına

katmak için, ya da bunların kendi hayatları olduğuna inanabilmek için


Bu belki de başa çıkabileceklerinden çok daha fazla oluyorVe işte bu

nedenle hayallerini unutuyorlar


Karşıtlık bir tür özdeşliğe dönüşüyoryani karşı oldukları ve

belki de inanmadıkları ve asla istemedikleri hayatları yaşıyorlar


ve daha beteri bu yaşadıkları hayatla özdeşleşiyorlar

Mutsuzlar çünkü bir hayallerini gerçekleştirmek yerine sıcak

koltuklarında kendilerine sunulanı, toplumun doğrularını, inançlarını,

devletin dayatmalarını yaşıyorlar


Mutsuzlar çünkü mutlulukları maddeye bağlı, ve bazen bu

madde hayatlarının tek amacı oluyoryazık hayatlar, paramparça

yürekler, tutsak olmuş beyinler


Tutsak olmuş hayatlar, tutsak olmuş kısa, hüzünlü, mutlu,

mutsuz hikayeler


Kendi hikayelerinin tutsağı olanlar

Kendine tutsak insanlar