Ruhum Kanıyor

Duymuyorum sesini ama beni dinlediğini biliyorum

Ruhumun kanadığını hissedebiliyorum şimdi
Daha net,daha acı
Ve sahici
Hiçbir yere ait olmamak gibi,
Boşluk gibi
İşe yarayan bir şeylerin kalmaması gibi

Hem seni tırmanıp aşmak değil asıl gayem
Dibine çöküp kalmak da değildi çaresizlikten
Kolay sandığım kolay değilmiş duvar
Biliyorum artık öğrettiler,
Güçlü olmak,sürükleyebileceğin en büyük ağırlık değil
Onu ne kadar uzağa taşıyabildiğinmiş

Kendi sandalyesi elektrikli bir çocuk iken,
Kör ebemin gözlerini bir operasyonla görür hale getirdiler
Hayallerimi de saklanbaçtan sonra gören olmadı zaten
Bak,insan her geçen gün eksiliyor takviminden

Ya,duvar anlamıyorum
İnsanlar mı çok kayıtsız,
Yoksa ben mi fazla umursuyorum?
Sevgilerimizi
Geçmişimizi
Bilmediklerimizi
Çok mu,
Çok mu soruyorum kendime?
Gün gün azalıyorken ömrüm,
Sen de aşınıyorsun artık duvar
Sen bile eksiliyorsun

Biliyor musun,
Şarkılarımda hiç gitar olmadı benim
Hep bildim bileli kan ağlayan bir kemaneydim
Gün geçtikçe,
Daha net oldu
Daha acı
Dokunabilecek kadar sahici

Boş bir sokağı bekliyorsun bu gece de
Biliyorum
Yalnızsın sen de
Her insan gibi
Her insan yalnızdır,
Kimse tercih etmez yalnızlığı da,
O bizde doğuştan var olanlardandır

Keşke
Keşke senin gibi sert olabilseydim
Ruhsuzca

Ağlıyorum
Değişken mevsimlerim daima yağmur getiriyor
Yağmurla ağlıyorum
Yağmura ağlıyorum
Karanlığımda soluyorum tuzlu su tadını
Genzim yanıyor
Bana mısın demiyorum bak

Beynimin su sızmaz odası bile yosun tutmuş bak!
İyi bak!!
Mantığımı çürütüyor aşk

Çıkmazdayım duvar
Kolay sandığım kolay değilmiş
Seni tırmanıp aşmak değil asıl gayem
Yorgunum da diyemem
Biraz yaslansam geçer
Dinlediğin için teşekkürler
alıntıdır