İğrenç Böceklerin Koynunda

"Sevgilim doğruyu söylediğine yemin ederse, ona inanırım Yalan söylediğini bildiğim halde"


Bu ihtiyaçtırYalanı doğru yaparsın,yaşamında bir " doğru "olmasını istersin

Bir sevgi yansıması gördüğünde yalan da,doğruda eşittirYalan ve doğrular akla,sevgi ruha seslenirAkıl her zaman unutur,ruh asla


***


" Yağmuru sevdiğini söylüyorsun; ama yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun

Güneşi sevdiğini söylüyorsun; ama güneş çıkınca gölgeye kaçıyorsun

Rüzgarı sevdiğini söylüyorsun; ama rüzgar çıkınca pencereni örtüyorsun

İşte bundan korkuyorum; çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun!… "


Kelimeler öyle çeşitle fısıldarki "seviyorum" derken,aklın "seviyor seni" derama ruhuna ulaşmaz o fısıltı,bir notaya dönüşmezBir orkestranın vurmalı çalgıları gibi atmaz yüreğin Boğazında düğümlenir kalırŞemsiyeyi açarsın,gölgeye kaçarsın yada pencereyi örtersin fayda etmezse kaçarsın boğazında düğümlenenden


***


" yıldızları süpürürsün , farkında olmadan

güneş kucağındadır, bilemezsin

bir çocuk gözlerine bakar arkan dönüktür

yüreğinde kuruludur orkestra , duymazsın

koca bir sevdadır yaşamakta olduğun ,

anlamazsın uçar gider , koşsan da tutamazsın "


Esip,gürlersinSenin hükmün sona erene kadarSon kullanma tarihi geldiğinde her ilaç çöpe atılırHükmün süresince arkanda duran küçük çocuğun gözlerine arada bir bakSana anlatacakları vardır,çöpe atılmadan önce


***


" Yas tutmaya kalkışma ecel beni aldı mı,

Nobran ve mendebur çan bildirdi mi bir kere

Bu iğrenç yeryüzünden kaçıp sığındığımı

Bana koynunu açan en iğrenç böceklere



Bunları okuyunca yazanı anma derim;

Çünkü öyle sonsuzca seviyorum ki seni

Tatlı anılarında unutulmak isterim

Acı çektirecekse sana düşünmek beni"



Susarsın,için ağlarkenBuğulanır gözlerin,ruhunda kalanlar içinde bir orkestra eşliğinde çalarkenBitmeyen senfoni olur bazan,yok olmuşun ruhta kalıntılarıÇalar durur,yer sınır tanımaz



*********


( Batuhan Uçarel'in William Shakespeare'in söz ve sonatları üzerine yaptığı çalışmadan kısmi alıntıdır)