Varlık Ve Zaman-Heidegger

Zamansallık

Heidegger’de açımladığımız kavramlarda bir tür zamansallık görmekteyizDünyayı önünde bulan insan kendisini dünyada ve zaman içersinde ileri doğru fırlatırOlmayı istediği gibi olurGeleceği temsil eder ,bir zaman ekstansıdır ve kaygının ilk yapısını oluşturur
Henüz içinde bulunma; geçmişe, olup bitmişe,olgusallığa uygun düşerİnsan Sartre’de olduğu gibi geçmişe sünger çekemez,aksine tarihsel bir varoluş içersindedirHeyecanları ve temel heyecanı “korku” duygusu ile yüzyüzedir

Üçüncü zaman ekstanzı bu gün yaşanandırEl altında olanlarla çevrili bir hayattır yaşananDüşmüş insanın ,Man alanı içersindeki insanın yaşam tarzıdır
Bu üç zaman ekstanzı (geçmiş,bu gün ve gelecek) birbiri içine girerek Eksiztensin diğer imkanları dışlayan imkanına “ölüme” doğru koşarKendisini böyle,”ölüme doğru koşma” içinde kavrayan kimse Varlık’a dönüş kararı alırBu karar ölme kararı değildir,ama “ölüm içinde yaşama” tavrıdırDasein varolan olarak sona erer ama nereye döner? Varlık’a mı,Hiçe mi?Bu soruların “varlık ve zamanda” açık cevabı bulunmaz

Ekzistens,korku-kaygı-ölüm ,insan bunlarla tutukludur,gerçek yaşamında unutmuş olsa bileGerçek yaşam ölüme ilişkin yaşamdırGerçek yaşam ağır gelen bir yüktür,yorgunluk ve bezginliktirTüm bunlar kötümser sözler gibi görünebilirAma Heidegger ,bir filozofun iyinin ve kötünün,ahlaklı olanın ve olmayanın ötesine geçmesini isterOnun görevi anlamak ve anlatmaktırBu bakımdan yersiz bir teselli vermekle uğraşmaz