07-11-2012
|
#2
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Nietzsche Böyle Buyurmuş
ŞU ÇILGIN TÜRKLER KİTABINDAN ALINTI
Savasin en kanli gunlerinden biriydi Asker en iyi arkadasinin az ileride,
kanlar icinde yere dustugunu gördü İnsanin basini bir saniye
siperden çikaramayacagi gibi bir ates altindaydilar
Asker tegmenine kostu hemen:
- Komutanim, bir kosu arkadasimi alip geleyim mi?
-"Delirdin mi?" der gibi bakti tegmen  
- Gitmege degmez oglum, arkadasin delik desik olmus Buyuk olasilikla ölmustur bile Kendi hayatini da
tehlikeye atma sakin!
Ama asker o kadar israr etti ki, tegmen izin vermek zorunda kaldi
- Peki, dene bakalim!
Asker yogun ates altinda firladi siperden ve mucize eseri, arkadasinin
yanina kadar gitti, yarali arkadasini sirtlandigi gibi tasidi Birlikte
siperin icine yuvarlandilar Tegmen kosup yaraliya bir goz atti ve
nefes nefese bir kenara yikilmis askere döndu:
- Sana hayatini tehlikeye atmaya degmez, dememis miydim! Bu zaten ölmus  
- Degdi Komutanim, degdi! dedi asker
- Nasil degdi, arkadasin zaten ölmus, görmuyor musun?
- Gene de degdi komutanim, cunku yanina vardigimda henuz yasiyordu  
Ve onun son sözlerini duymak, dunyalara bedeldi benim icin 
Ve, hickirarak, arkadasinin son sözlerini tekrarladi: "Gelecegini biliyordum!"
GELECEGINI BILIYORDUM!
Kalbimizde "arkadaslik" denilen bir mucize var Nasil oldugunu, nasil basladigini bilemezsiniz
Ama bunun ozel bir armagan oldugunu, Allah'in birlutfu oldugunu bilirsiniz
Gercekten de arkadaslar nadide mucevherlerdir Yuzunuzu guldurup,
basarmaniz icin cesaret verirler Sizi dinlerler ve kalplerini acmaya hazirdirlar
Bugun arkadaslariniza, onlarla ne kadar ilgilendiginizi gosterin
|
|
|
|