Yastığımın Altında Azrail'in Kalbi Atıyor

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-11-2012

Yastığımın Altında Azrail'in Kalbi Atıyor - Yaşam Hikayeleri - Güzel Yazı

Sen, rüyalarında taşınmayan bir güzellikle yolculuk ederken, benim yastığımın altında Azrail'in kalbi atıyor

Gecenin bir yarısı ve eylülün tam ortası

Pencere açık, yazı özletecek bir serinlik var dışarda

Yazı yazdığım kolum üşüyor ama kalem cehennem kadar sıcak ve dokunduğu her bir satırı yakıyor

Sanki faili meçhul cinayetlerin katili gibi, önce işini yapıyor ve sonra kanıtları ortadan kaldırıyor

İlk değil benim bir gece yarısı uyanışım ve elime kalemi alışım

Sen, rüyalarında taşınmayan bir güzellikle yolculuk ederken, benim yastığımın altında Azrail'in kalbi atıyor

Sesini duyduğumda bir kabus meydanında, ölü toprağına karışmış kanım bir gül yeşertir kalbim renginde

Bir çingene kızı gibi saçların arasından kulağına taktığın çiçeğe bakamıyordum

Gözlerin o kadar parlıyordu ki çiçeğe bakamadan solmuş oluyordu

Şimdi dudaklarım arasında bıçak taşıyorum

Sen yoksan sözler neye yarar; neye bilenecek şimdi bıçak, sözlerimden başka

Çiçeği olmayan saksı nasıl bir saksı?

Güneşi olmayan dünya nasıl bir dünya?

Ve senin olmadığın bu kalp kırmızı rengi dışında nasıl bir kalp?

Bir sokak lambası bütün sokağı aydınlatmıyor

Her kedi görünmüyor senin yokluğunda; yeşil gözleri seni hatırlatır diye

Palmiye ağaçlarının soyu tükenmeli ben ölene dek; yapraklarındaki saçaklar kirpiklerini hatırlatır diye

Senin güzelliğini hatırlatacak hiçbir şey istemiyorum

Sadece gözlerimde bakışların kalmalı ve tüm hayallerimi süslemeli bir yılbaşı ağacı gibi

Eyeri olmayan at sırtındaydın ve yelesine tutunup rüzgarın peşinden günbatımı kızıllığına bürünmüş ekinlerin ardında kayboluyordun rüyalarımda

Gece, az sonra bana senin hediyeni sunacak

Hani gündoğumu serinliğinde soluksuz öpüşmelerin bize görmemizi engellediği güneşin ilk ışıklarını

Alıntı

07-11-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Yastığımın Altında Azrail'in Kalbi Atıyor Yastığımın Altında Azrail'in Kalbi Atıyor - Yaşam Hikayeleri - Güzel Yazı Sen, rüyalarında taşınmayan bir güzellikle yolculuk ederken, benim yastığımın altında Azrail'in kalbi atıyor Gecenin bir yarısı ve eylülün tam ortası Pencere açık, yazı özletecek bir serinlik var dışarda Yazı yazdığım kolum üşüyor ama kalem cehennem kadar sıcak ve dokunduğu her bir satırı yakıyor Sanki faili meçhul cinayetlerin katili gibi, önce işini yapıyor ve sonra kanıtları ortadan kaldırıyor İlk değil benim bir gece yarısı uyanışım ve elime kalemi alışım Sen, rüyalarında taşınmayan bir güzellikle yolculuk ederken, benim yastığımın altında Azrail'in kalbi atıyor Sesini duyduğumda bir kabus meydanında, ölü toprağına karışmış kanım bir gül yeşertir kalbim renginde Bir çingene kızı gibi saçların arasından kulağına taktığın çiçeğe bakamıyordum Gözlerin o kadar parlıyordu ki çiçeğe bakamadan solmuş oluyordu Şimdi dudaklarım arasında bıçak taşıyorum Sen yoksan sözler neye yarar; neye bilenecek şimdi bıçak, sözlerimden başka Çiçeği olmayan saksı nasıl bir saksı? Güneşi olmayan dünya nasıl bir dünya? Ve senin olmadığın bu kalp kırmızı rengi dışında nasıl bir kalp? Bir sokak lambası bütün sokağı aydınlatmıyor Her kedi görünmüyor senin yokluğunda; yeşil gözleri seni hatırlatır diye Palmiye ağaçlarının soyu tükenmeli ben ölene dek; yapraklarındaki saçaklar kirpiklerini hatırlatır diye Senin güzelliğini hatırlatacak hiçbir şey istemiyorum Sadece gözlerimde bakışların kalmalı ve tüm hayallerimi süslemeli bir yılbaşı ağacı gibi Eyeri olmayan at sırtındaydın ve yelesine tutunup rüzgarın peşinden günbatımı kızıllığına bürünmüş ekinlerin ardında kayboluyordun rüyalarımda Gece, az sonra bana senin hediyeni sunacak Hani gündoğumu serinliğinde soluksuz öpüşmelerin bize görmemizi engellediği güneşin ilk ışıklarını Alıntı