Mektup İşte

Mektup İşte Hikayesi - Mektup Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları

hani her gece küskün dudaklarıma bir öpücük kondurup karanlık sokaklar içinde kayboluyorsun ya sevdiğimhani ben hep sevgili pencereme koşup arkandan el sallıyorum yahani sen de köşeyi dönmeden son bir bakış atıyorsun ya banaöyle derin bir yanlızlığa bırakıyorsun ki beniköşeyi dönüp kaybolduğun halde,belki dönüp bakar da beni göremez,üzülür diye dakikalarca ayrılamıyorum pencereden


oysa senin çok telaşın vardıryoğun işlerinseni bekleyen çalışanlarınhiç dönüp baktığın olmadı geri


sen gidince bütün odalara sis çökeröylece çöker kalırım bir sandalyeyegözlerimden akan ılık yaşlar bir çift yol yapar yanaklarımdaaslında katıla katıla ağlamak gelir içimden ama yapamam,katıla katıla gülemediğim gibi


ben sana hiç kavuşamadım


tadına varamadım, engeller hep kılık değiştirdi,ama sabit kaldı aramızdahani yılları sayardık bir zamanlarne zaman geçecek diye oturup ağlardıken çok bebek mağazaları önünden geçerken severdik birbirimizi,eş olmanın hayaliyle yanardık


öyle çılgınca dolaşırdık yabancı memlekette iki arkadaş gibi şen şakrak, iki sevili gibi aşık, iki kardeş gibi masumkendi ellerimizin bile değmediği bir sevda değil miydi bizimkisiöpmeye bile kıyamadığın nazlı bebeğindim ben senin


bir ilkokul talebesi gibi yurttan alıp okula götürdüğün,akşam hep aynı saatte geri getirdiğin emanet çiçeğindim ben seninpencereden sana el sallayıncaya kadar gitmezdin yurdun kapısındanemin olmak isterdin


öyle geniştiki bize zaman yayıla yayıla yaşardık aşkımızısaatlerce oturur anlamlı anlamsız bir ton kelime ederdikkonuşurken bile hiç ayrılmazdı ellerimiz

ne çok gülerdik hatırlar mısın,deli sanırlardı bizidünyaya aldırmazdıkhani bir keresinde beni daha iyi görebilmek için yurdun önündeki dev çöp konteynırına çıkmıştınel sallarken dengeni kaybetmiştin çöpün içine düşmüştün de belki yirmi tane kedi yaygara içinde fırlamıştı düştüğün yerdenhayatımda bir daha o anki kadar gülemedim sevdiğimbir kaç dakika sonra konteynırdan çıkıp yeniden el sallamıştın bana seni o an sevdiğim kadar bir daha hiç sevemedimötesi yoktu çünkü


çok seviliyorsununutma sevdiğim


Aynur Engindeniz