Yaralıdır Can-İ Yüreğim

Yaralıdır Can-ı Yüreğim Yazısı - İclal Aydın Yazıları - İclal Aydın - Yaralıdır Can-ı Yüreğim Köşe Yazısı

Bakıyorum Bildiğin kuş işte Uçangillerden Sıradan Bir sürü var gökyüzünde, ağaç dalında Ne kadar anlam yükleyebilirsin ki bir kanatlıya? Uçuyor, eee? Ben de yürüyorum, kavrıyorum Hem elimle, hem aklımla Daha mucizevi kuşun yaptığına bakarsan


Ama eğer aşka düştüysen o kuş bu kadar mı güzel gelir insanın gözüne?


O sıradan kuşlar, caddede akan arabalar, hatta elindeki megafonla bağıran şu enginarcı, mızıklayan çocuklar, süslü bezgin anaları, bütün şarkılar, bütün filmler bu kadar mı anlamlı, bu kadar mı şahane olur be kardeşim


Kalbin biraz daha zorlasan şimdi boğazından dışarı çıkacak Yemeden içmeden kesilirsin Manasız, salak bir kelebek konar dudaklarına


Sürekli sırıtırken ya da her dokunaklı an için ağlarken bulursun kendini Bir “insanlık” gelir yerleşir üzerine Duyguda bir cömertlik, bir “ben mutluyum, herkes mutlu olsun” iyimserliği hasıl olur


Her şey onun adıyla yer bulur, her şey onun gözüyle güzelleşir


Gün içinde “yüz yirmi yedi bin altı yüz kırk üç” kere değişen ruh halleri içinde olmana ve gözünü telefondan alamamana rağmen nasıl olursa olur araya günlük işler de sıkışır Sıkışır ama hakikaten


Sırça camlara döner kalbin Kırılgan, alıngan Bir cümle yeter kürek kemiğinde bir ağrıyla nefesinin kesilmesine İki küçük hece, bir tebessüm gelip kanat olurlar kalbine Sanki birkaç saat önce aşktan öleceğini zanneden sen değilmişsin gibi en az bir karış kesilir ayakların yerden


Gözünü sevdiğim aşkın canına yandığım adrenalini


Ne güzeldir


“Alırım bu dünyayı tersine çeviririm ulan!” delikanlılığıyla yürürsün


Sonra “Ama bu aşk olmaz ki, olamaz ki, imkânsız, yok yok” diyerek dibin ne esnek, ne derin, ne soluksuz olduğunu gördüğün çöküşü yaşarsın Karanlık birkaç saatin ardından “ne olacaksa olsun be” rahatlığı yoklar sıklıkla adamı


Aşk başkalaştırır dünyayı


Ve güzel şeydir


İyi bir şeydir


Pis bir şeydir


Acı bir şeydir


Tutkulu, ağrılı, kavga ile sevişme arasında savuran bir şeydir


Ve ne yazık ki bitimli bir şeydir


Ama o ilk günlere değen bir şeydir Aşk için acı çekmek gibisi var mıdır be usta?


***



Hafta içi bir akşam üzeri Araba kullanıyordum her zamanki gibi


Mecidiyeköy’de trafiğin tam ortasında kalmışım CD çalarda “Söz - Müzik Ümit Sayın” albümü var Suavi ile düet yapıyorlar


“Ola ki vurulmuşum / senden beterim, yalnız / Kurulmuşum dağ başına / nöbetteyim sevdalı” diyor Suavi O sırada bir kuş uçuyor gökyüzünde Nasıl güzel açıyor kanatlarını Sesi açıyorum biraz daha “Yaralıdır canı-ı yüreğim” diyorlar birlikte


Hava güzel, gün batıyor Trafik de umrumda değil, hatta o bile güzel Müzik şiiri, şiir resmi, resim fotoğrafı, fotoğraf sinemayı besliyorsa Ve bunların tümünün nöbetini bir tek aşk bekliyorsa


Bir tek aşk Ve nihayetinde bunların hepsi insan içinse


Ey, aşkla beslenen insanoğlu


Madem “Tahir olmak da ayıp değil, Zühre olmak da Hatta sevda yüzünden ölmek de” Madem yürekten eşlik ediyorsun şairin şiirine, aşk filmlerine eyvallah ediyorsun neden senin olmayan aşkı ayıplıyorsun?


***



Diyeceğim o ki


Annem ve babamdan öğrendiğim en büyük ve ilk kural şudur: Hayatını namusunla kazan ve evladını alın terinle büyüt!!!


İkincisine yani aşka gelince Aşk sonsuz büyük bir yaşam sevincidir


Bulursan bırakma Çünkü ölümsüzlük bir evlattan bir de aşktan gelir!


Sahi gelir mi?


Şarkı devam ediyor “Beni bekle, seni ben alam” Bir kuş bu kadar mı güzel uçar kardeşim?


İclal Aydın