Seyduna İle Şahrud - Yöresel Halk Hikayesi
 

Seyduna ile Şahrud

(Yitik öyküdür)

Tarihten iki ayrı coğrafyaya damlayan

İki ayrı yürekte durmadan kanayan

Seyduna’yla Şahrud

Yüreklerin akarken bıraktığı izi

Birbirlerinin gözlerinde aradılar.

Yoktu.

İki iklim farkıydılar

Ne zaman göz göze değseler

Yangın çıkmayacak denli uzaktılar.

Yalnızca aynaların dökülen sırrına yansırdı

Üçüncü bir kente düşmüş suretleri

Şahrud gökyüzü geliniydi.

Yüzüne bulut inse dolardı masal gözleri.

Bir solukluk rüzgarda bile

Usul usul kanardı gelincik bedeni.

Seyduna yeryüzü cehennemi.

Ölüm, çağrılı uçurumlarda sınardı sevdasını

Yalnız ufuk çizgisinde buluşurlardı,

Onu da güneş günde iki kez ateşe verirdi.

İki iklim ayrıldılar.

“Ya Şahrud!” dedi Seyduna

“Gözlerime mermi diye sevdanı sürdüm.

Ardına bakma, gözyaşımla vurulursun.

Su gibi git.”

Şahrud’un yüzüne keder mayın gibi durdu.

Ve zaman gözlerinin su yeşilinde kuruldu.

Hüzün bir Buda heykeli gibi çırılçıplak,

Yüzlerine oturdu.

Rivayet odur ki,

Şahrud vardığı denizlerde hala

Seyduna türküleriyle uyanmakta,

Seyduna, Şahrud’un gözlerinden kalan

Masalla yaşlanmakta.)

(biliyorum! sen yine parmak uçlarında üşüyosun,aramızda kıvrılıp yatan uzaklıga inat,ayaklarınla kasıklarımın kasıgasını,ellerinle yüregimde yaktıgın ateşi düşlüyorsun.sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta ve çırıl çıplak bir ırmaga dönüşüyor yatagımızda apansız,parmakların tıkır tıkır işliyor iştahla,biliyorsun yaşamaktır aşk, geceyle gündüzün sessiz geçişimidir bir uyku bogazında,DELİCE BİR YANGIN PARMAKLARININ BUZULUNDA........)

Acıya Gülmek

Öpüyorsam ayrılığı gözünden

Söküyorsam yüreğimi göğsümden

Geciyorsam gözlerinin icinden

Sana olan sevdamdandır bilesin

Geciyorsam bir çiçeğin özünden

Sana olan sevdamdandır bilesin.

Meğer ne yanlızız insan olmuşsak

Yaprak gibi dalda sesziz solmuşsak

Yeri gelmiş acıyda gülmüşsek

Sana olan sevdamdandır bilesin

Yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek

Sana olan sevdamdandır bilesin

-Biliyorum sen yine parmak uclarında üşüyorsun.

Aramızda kıvrılıp yatan uzaklığa inat

Ayaklarınla kasıklarımın kasırgasını

Ellerinle yüreğimde yaktığın ateşi düşlüyorsun.

Sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta

Ve cırılcıplak bir ırmağa dönüşüyoruz yatağımızda..

Apansız pencerende gülümsüyor güneş ne güzel.

Bütün parmakların tıkır tıkır işliyor

İştahla gülüyorsun yaşamaktır aşk

Geceyle gündüzün sesziz gecişimidir bir uyku boyunda.

Delice bir yangın parmaklarının buzulunda

Ah şahrut her yerimiz nasıl da şaşırıp kalmaya istekli.

Karşılıksız sevebilmekse sevda

Gercek seven küle dönmüş her cağda

Elim kolum bağlanmışsa kıyında

Sana olan sevdamdandır bilesin

Sevdunayım gebermişsem kıyında

Sana olan sevdamdandır bilesin.