Kahraman Tazeoğlu'un Kitaplarindan Alıntılar
 

Ben hiç mutluluktan delirmedim ama delirmekten mutluyum. Herkes bana acıyor, asıl şizofrenin kendileri olduğunu bilmeden. Biliyorum çok çirkinim. Kentin içine girersem beni dışarı kusar. Oysa ben iç kanamalı bir hastayım ve kendime gölgesiz bir akşamüstü arıyorum.Sürgün yayınlarımdan vurgun yemek hoşuma gidiyor her gece ölü bir kıza mektuplar yazıyorum. Fırtına yüklü gemileri kanımda yüzdürüyorum. Artık adımı unutmaya başladım. Ne mutlu...

Kahraman Tazeoğlu'un Kitaplarindan Alıntılar
 

Siz hiç başkasını öldürerek intihar ettiniz mi?
Hemen yarın birini sevin; çok sevin.
Onu canınızın öbür tarafı yapın.
Mesela, sevdiğiniz geceye ağladığında
Karanlık üstünüze yapışacak olsun ıslak ıslak.
İki kişilik doyun acıktığınızda...
Ve bir zaman sonra içinizdeki "o",
Size acı vermeye başlasın ve ne zaman
Onu içinizden söküp atmak için
Bir hamle yapsanız, kendinizi parçalıyormuş gibi olun.
Daha sonra yenilin ve canınızın öbür yarısı olan
Bu varlığı, içinizde öldürmeye karar verin.
Şunu da sakın unutmayın,
Onu öldürmek kendinizi de öldürmeniz demektir.

İnsanın kendisini öldürmesine intihar diyorlar.
Ama siz bunu, onu öldürmek adına yapın ve
"Seni intihar ettim" diye haykırın...
O zaman hem katil, hem ceset, hem de şair olur,
"Seni içimden terk ediyorum" adlı bir kitap yazarsınız.

Seni İçimden Terk Ediyorum Açıklama/Kahraman Tazeoglu

Kahraman Tazeoğlu'un Kitaplarindan Alıntılar
 

../Son konuşmanızı geçirirsiniz aklınızdan… telefon kapanana kadar kullanılan sözcüklerden aklınızda en çok, “olmuyor”lu, “ikimiz içinde daha iyi olacak”lı ve “bitti”li olanlar kalır. Bir de kapatırken yanlışlıkla kurulan “görüşürüz” ifadesi. O an farkına varmasanız da aptalcadır işte. Kimse kimseyle görüşmeyecektir bir daha. Ölüm olsa; yok olan biri için ağlayacaktır gözler! Peki yok olmadan ölen biri için nasıl ağlanır?

baska/Kahraman Tazeoglu

Kahraman Tazeoğlu'un Kitaplarindan Alıntılar
 

Aşk; birlikte yapılan bir deneme uçuşuydu onlar için… kendi içinden defolup gitmek, bir başka iç’te yeniden yürümekti. Tekken bile yalnız olmamaktı… çekinmeden içilen bir ruh zehriydi… mağlubiyetin zaferiydi… gözün değil, beynin gördüğüydü… tüm güneşlerin senden batıp, sevdiceğinden doğmasıydı… her şeyle hiçbir şeyin bitmeyen dansıydı...… katiline, yar diye bakmaktı aşk…

Kahraman Tazeoğlu-Başka adlı kitabından