Ümit Yaşar - Birgün Anlarsın
 

Uykuların kaçar geceleri

Bir türlü sabah olmayı bilmez.

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya.

Deli eder bir uğultudur başlar kulaklarında.

Ne çarşaf halden anlar ne yastık

Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık.

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.

Onun unutamadığın hayali

Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dalar içine.

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu.

Şerefin faziletin iyiliğin güzelliğin.

Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için

Vurursun başını soğuk taş duvarlara.

Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.

Duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın.

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın...

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.

Niçin yaratıldığını

Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.

Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini

Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın.

Dolar gözlerin için burkulur.

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın...

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların

Sevilen gözlerin erişilmezliğini.

O hiç beklenmeyen saat geldimi

Düşer saçların önüne ama bembeyaz.

Uzanır gökyüzüne elSevmek ne imiş bir gün anlarsın...lerin.

Ama çaresiz ama yorgun ama bembeyaz.

Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.

Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler acı.

Bir gün anlarsın

Hayal kurmayı beklemeyi umut etmeyi.

Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.

Lanet edersin yaşadığına

Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.

O zaman bir çiçek büyür kalbimde kendiliğinden.

Seni sevdiğimi bir gün anlarsın...

(Ümit Yaşar)