Bırakın Kalsın | Abdurrahim Karakoç
 

BIRAKIN KALSIN

Çokta kederlenir, az da gülerim

Ustura ağzında düşüncelerim

Deliliktir belki...bırakın kalsın

Doğan her bebeğin hakkı var bende

Öğütülen benim her değirmende

Ne sonu, ne ilki...bırakın kalsın

Sevdam büyüdükçe dünyam dar olur

Zamandan çıktığım zamanlar olur

Ve öyle güzel ki...bırakın kalsın

Saatler ya geri, ya hep ileri

Kıran yok hileli terazileri

Umutlar ırakta...bırakın kalsın

Onbinlerle sohbet onbin nafile

Dönmüyor toprağa giren kafile

Öfkeler yürekte...bırakın kalsın

Ne yarım tam yarım, ne bütün tamam

Yolcular anlamaz, ben anlatamam

Tren son durakta...bırakın kalsın

Gelir beni yakar suya düşer kor

Düşünen baş çekmek, dert çekmekten zor

Kutsaldır bu yara...bırakın kalsın

Dursun, ayazına uyandığın kış

Dursun ki şevk ile sürsün bu yarış

Lüzum yok bahara...bırakın kalsın

Yıkılır, yırtılır her kalın perde

Hesaba çekilir dünya mahşerde

Yazın şu duvara...bırakın kalsın

ABDURRAHİM KARAKOÇ