|
Ruhun Mu Ateş Yoksa O Gözlerin Mi Alevden
Ruhun mu ateşyoksa o gözler mi alevden?
Bilmembu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olankendini gizler mi alevden? Sen istedinondan bu gönül zorla tutuştu.. Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay secde edip çehreneyerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Ey sen kikul ettin beni onmaz yakışınla Ey sen kigönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler kibirer parçasıdır senden İlah'ın Gözler kisenin en katı zulmün ve silahın Vur şanlı silahınlagönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken devururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden Bir yüz kiyapılmış dişi kaplanla hüzünden... Hasret sanaey yirmi yılın taze baharı Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı. Dinmez!Gönülüntapmanınaşkın sesidir bu! Dinmez!Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek kolaydı Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma "Kaabil" İmkanı bulunsaydıbütün ömre mukabil Sırretmeye elden senibir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum HUSEYIN NIHAL ATSIZ |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.