Gerçek Aşk Ve Acisi
 

bir gün evimin canımdan bakıyordum.tam karşımızdaki parkta hergün
imrenerek baktığım aşıklar oturuyordu.yüzlerini seçemiyor ama mtluluklarını
herdaim hissedip görebiliyordum.açıkçası aşklarına imreniyordum.
dudaklarından dökülen seni seviyorum sözcüğünü okuyabiliyordum
hergün imrenerek baktığım aşıklara bir şeyler olmuştu.yine balkonumda
çayımı yudumlarken kavgalarına şahit oldum bir anda tartışmaya başladılar.
çocuk genç kızı parkta bırakıp gitmişti kız hıçkırıklara boğulmuştu bir anda
bir anda evden çıktım ve parka gidip kızın yanında bir banka oturuverdim.kızın
bir elinde gül vardı ve ona bakıp bakıp ağlıyordu.titreyen elleriyle cebinden
çıkardığı sigarayı yakıverdi.dumanı acı gibi çekiyor nefret gibi soluyordu.
her önünden geçen sevgiliye mutluluklar diliyor kimi zamn ise ağlayarak bağırıyordu:
''işte sizinde sonunuz bizim gibi olacak'' diye bir kaç gündür aynı hareketleri
yapıyordu fakat tek dikkatimi çeken elindeki gülü hiçbir zamn bırakmamayışıydı.
bir gün çığlıklarla uyandım yatağımdan dışarı baktığımda iki adam kızı tutmuşlardı
birinin elinde beyaz bir gömlek vardı diğeri ise gülü almaya çalışıyor fakat
fakat alamıyorlardı.daha sonra gülü aldılar ve kıza beyaz bir önlük giydirdiler
herkez olayın etrafına toplanmıştı ama kimsede birşey yapamıyordu.
önlüğün kollarını arkaya bağlayıp bi arabaya bindirdiler arabanın arkasında
''ambulans'' onunda altında ''bakırköy'' yazıyordu.olayın şokuyla direk
perdeyi kapattım ve odama çekildim.hergün bende mutlu olmak adına izlerdim onları
artık kimseleri göremiyordum onlar gibi.bu olayın üstünden 2 yıl geçmiş
herşey unutulmuş ve bende evlenmiştim..eşimi işe gönderdim aradan 1 saat geçti
camdan baktığımda o kızı gördüm evet emindim o yüzü nasıl unutabilirifm oydu..
sadece çökmüş bir vaziyette çok bitkin gördüm gözlerime inanamadım o gül
hala elindeydi kurumuş ve birkaç gül yaprağı kalmıştı dalında hemen parka
koşup hemn yanındaki bank a oturdum bir elindede zarf vardı içini açıp açıp
baktıkça ağlıyordu.anladım ki hala acıları yalnız bırakmamıştı.
kız bir hışımla koşarak kendini parkın ortasında bulunan göle attı peşinden
bağırmama dur demelerime rağmen yetişemedim ona.hemen ambulansı çağırdım
bi hayli derindi çünkü orası ne oldu bilemiyorum ama merak ettim ve bıraktığı
zarfı açtım düğün davetiyesiydi arkasında eski sevgilime yazıyordu birde ne
göreyim o an ölmek istedim o davetiye eşimin ve benm düğün davetiyesiydi..