Duygular
 

Bir zamanlar. okyanusun
bilinmeyen uzak bir yerinde tüm duyguların hep birlikte üzerinde yaşadığı ıssız
bir ada varmış.

Mutluluk.üzüntü.hırs.kibir.öfke.bilgelik.merh amet.akıl .aşk ve
diğerleri...

Bir gün. bir iyilik meleği
adanın yakında batacağını tüm duygulara haber vermiş.

Bunun üzerine hepsi adayı terk
etmek için yelkenlilerini hazırlamış.

Aşk.meleğe inanmadığı için
mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.

Zaten hep pembe bulutların
üzerinde gezindiği için kimseyi umursamazmış.

Sonunda ada batmaya başlayınca
Aşk işin ciddiyetini anlamış ve yardım istemeye başlamış.

Bu sırada Zenginlik.büyük ve
ihtişamlı teknesiyle hareket etmişken.Aşk bağırmış."Beni de teknene alırmısın ne
olur" diye.

Zenginlik." hayır alamam".
teknemde çok fazla altın.gümüş ve mücevher var.senin için yer yok"
demiş.

Bunun üzerine Aşk çok güzel bir
yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş.

"Ne olur Kibir bana yardım et"
demiş.

Üzgünüm demiş
Kibir.Sırılsıklamsın. yelkenlimi kirletirsin. Ayrıca. sen bu yelkenliye
yakışmıyorsun demiş.

Üzüntü'nünde teknesi
yakındaymış.Aşk bu sefer üzüntüye aynı şekilde yalvarmış.

Üzüntü; "Of. o kadar
üzüntülüyüm ki yalnız kalmaya ihtiyacım var kusura bakma seni alamam
demiş.

Mutlulukta aşkın yanından
geçmiş ama o kadar mutluymuş ki aşkın sesini duymamış bile.

Aşk birden bir ses duymuş."Gel
gel seni yanıma alayım ..."

Bu diğer duygulardan çok farklı
biriymiş.Aşk. o anda kendini öyle şanslı.öyle mutlu hissetmiş ki kendisini
tekneye alanın kim olduğunu sormamış bile.

Hemen yola çıkıp engin
denizlere açılmışlar.

Uzun bir zaman sonra bir kara
parçasına vardıklarında. Aşk. aynı teknede bulunan akıla sormuş

"Bana yardım eden kimdi"
demiş.

"O Zamandı" diye cevap vermiş
akıl.

Zaman neden bize yardım etti"
diye sormuş şaşırarak Aşk.

Akıl gülümsemiş.


"Çünkü sadece Zaman. Aşkın ne
kadar değerli ve ölümsüz olduğunu bilir" demiş....