Şimdi Zeytin Zamanı
 

Şimdi Zeytin Zamanı



Uzaklarda, dağlarda,düzlüklerde, inceden bir duman yükseliyorsa göğe bugünlerde,bilin ki orada zeytin hasadı vardır.

Biraz yaklaşırsanız oralara,hummalı bir koşuşturmaya da tanıklık edebilirsiniz.Diplerinin sürülmesini ve belli yıllarda budanmasını saymazsak, insanoğlunun zeytinle yakın diyaloğa girmesi yılda bir kezdir.Yani yılda bir kez insanlar onun dalına , köküne,dip toprağına ,uç filizine yakındır.Çünkü hasat zamanıdır.

Önce , bu iş için dikilmiş veya alınmış sergiler yayılır zeytin ağacının altına.Cinsiyete göre bir işçilik tasnifidir erkeklerin çırpıcı, kadınların toplayıcı olması.Erkekler ellerinde bu iş için hazır hale getirilmiş sırıklarla ağaca çıkarlar ve önce en üstte dallardaki zeytinlerin aşağıdaki serili örtüye düşmesi için vururlar.Sonra aşağı inerler,yerden daha alt dallara vura,vura zeytinlerin dökülmesini sağlarlar.Oysa zeytin ağacı narindir,kırılgandır.Hele uç dalları, yeni kolları zedelenmemelidir.Küser,bir daha ki seneye daha az ürün verir, der zeytinciliğe daha bilimsel yaklaşanlar.

İnsanoğlunun zeytine ilk yaklaşımı böyledir işte .Kolunu ,kanadını kıra kıra olur ilk buluşması.Ama bazısı elle toplar ya dalından,tek tek okşar gibi.
O zaman unutur işte kötüyü zeytin ağacı.
Sonra dibine dökülenleri toplamaya başlar kadinlar. Kadınlar...Soğuktan kavruk yüzleri,kısa,nasırlı kalın elleriyle toprağa düşen zeytinleri toplarlar.Toprak yaştır,hava da soğuk.sızı acıya dönüşür kadın bedeninde bu zamanlarda.

Bir de çocuklar koşturur zeytin ağaçlarının arasında.Birbirine bitişik iki zeytin tanesi buldu mu toplayıcılar,hemen çocuğun eline tutuştururlar ki, götürsün versin zeytin sahibine...versin de bahşiş alsın 3-5 ..gönülden ne koparsa.O bereket zeytinidir çünkü.Çok nadir olur öyle yapışık zeytine rastlamak.hem zaten biraz da bir çocuğun gözbebeklerindeki sevinci görmek,onu sevindirmenin hazzını yaşamak değil midir maksat biraz da.
Yakılan ateşin üzerinde demlenen çayın sıcaklığıdır,içini ısıtmasıdır molaları güzel kılan.Eller oğuşturulur,isli çaydanlıktan gelen kaynama sesinin ritmine kulak verilerek.En güzel,en bildik türküler bu ateşin başında söylenirken,köydeki sevgilinin,nişanlının gözlerine ,ellerine gidilir de, bir çabuk dönülür bu molalarda.

Her yıl bu vakitler ,köylerine gelen minübüslere doluşup gelirler buralara. Geldiklerinde ise buraların köylerinde kullanılmayan eski evler,damlardır kaldıkları yerler.Su yok.Elektrik yok.Küçük piknik tüplerde kaynayan tencerede pişendir aşları.Bulaşık ve içme suyu köy meydanındaki çeşmeden taşınır.

Bir yıl böyle geliş zamanı kaza yapmışlardı da,nasıl savrulmuşlardı yollara, yoksulluklarıyla.15-16 yaşlarında tam serpilememiş bir erkek çocuğuydu,hastane odasında karşılaştığım.Yamalı giymek,hem de bir sürü yama...kazağında, gömleğinin yakasında,pantolonunda.hiç mi örselenmiyordu,hiç mi kişilik gelişimi olumsuz etkilenmiyordu markalı giyinmediği için..Kendi oğlum geldi aklıma.Aynı yaşlardaydı o yıllarda.Giymediği,beğenmediği,ne kadar çok giysisi vardı oysa.Yamalarından, üstünün kirinden ötürü gözlerini kaçırıyordu bizden.Boğazım düğümlendi.Çok utandım ,ona bu utancı yaşattığımız için.

Bu kısa sürede kazanacakları parayla kışı geçirecekler,çocuklarının ihtiyaçlarını alacaklar.Zor iş.
Okula gitmeyecek kadar küçük çocuklar anneleriyle düşerler yollara.soğuktan , ayazdan şişmiş ve morarmış ellerini görmeye engeldir , iri yeşil ya da kara gözler.Zeytin gibi, yeşil , siyah.Sonra.... sıcacık evlerde el bebek-gülbebekler gelir aklınıza,yine utanırsınız,bu utancı yaşattığınız için onlara.
Zeytinler önce kovalara ,sonra çuvallara toplanacak.sonra fabrikalara..
En sonunda da sofralarımıza gelecek.
Her yerde göğe yükselen duman,şimdi zeytin zaman.
Sızının acıya,umudun üç kuruş paraya denk geldiği zaman.

Alinti...Hatice Engin