Gönüllerin Güneşi… Şems…
 

Gönüllerin Güneşi… Şems…





Bazı insanların isimleri Onların kaderleri olur sanki.

Şems…

Ahh Şems…

Şems güneş demek.

Mevlana’nın güneşi, gönüllerin güneşi O...

İsmi kaderine yansımış bir güneş.

Güneşi kimse söndüremez, saklayamaz, ne kadar kuytu köşelerde de olsa kabri,ne kadar gölgede kalsa da yaşamı…

Ne kadar sessiz olsa güneşi kimse söndüremez…

O bir ışık.

Perdeyi araladığınızda içeri giren ve tüm yüreğinizi aydınlatan...

İsmi kaderi oldu O’nun.

Şems’in bendeki yansıması bu…

Şems’in gözlerinden yüreğime akanı yazdı ellerim…

Ve onun bana verdiği armağanı aşkımı…

Pınar olsun tevhidler ve aşk olsun…

Pınar akan aşk kokan dizelerle:

Bu tevhitten murat ancak
Cemali zat’a ermektir.
Görünen kendi zatıdır
Değil sanma ki gayrullah…



Şems-i Tebriz bunu bilir
Ahad kalmaz fena bulur
Bu alem külli mahvolur
Hem baki kalır Allah…