Allah(C.C) De..!!!
 

Fakir bir çobandır...hükümdarın kızını görür,aşık

olur.Aşkı onu mecnunlaştırır...her nasıl olursa olsun

o kıza kavuşmayı kafasına koyar..."Acaba nasıl

olabilir?" diyerek memleketin ulu kişilerini,aklı

erenlerini dolaşmaya başlar. Her huzuruna vardığı

mübareğe durumunu anlatır ve sorar "Acep ben ne

etsem de hükümdara damat olabilsem? "Dinleyenler

tebessümle cevap verir. Sırt sıvazlar, teselli ederler:

"Be evladım," derler, "bu olacak iş ni ,davul bile

dengi dengine.... Var git köyüne,kendi dengini bul....

Hükümdarın kızını unut." Fakat kaç kere bu "ümit

yıkan"cevabı almış olsa da yılmaz, garip çoban.

Nihayet gerçek bir arif,gerçek bir "bilen kişi" bulana

kadar...

O,arif kişi :

"Kolay" der, "ama söyleyeceğimi aynen

yapacaksın."

Aşık çobanın gözleri ümitle parlar,heyecanla

atılır...

"Ne istersen söyle,yaparım" der.

Arif kişi anlatır....

"Şehrin kapısının

karşısına bir divan kur.üzerine

otur.Ve 24 saat boyunca sürekli olarak

sadece "Ya ALLAH,de". Yanına kim gelirse gelsin,

sana ne derse desin, ne yaparsa yapsın, sakın ara

verme,Ya ALLAH"demeyi terk etme...Ta ki bir gün

hükümdar kendi ayağıyla gelip,kendi diliyle sana

kızını teklif edeceği ana kadar. Ozaman,ki artık,

istediğin olmuştur, "Ya ALLAH" demeyi bırakabilir,

eski hayatına dönebilirsin...."

Aşkının imkansızlığı karşısında, çok basit ve kolay

gelen arif kişinin bu teklifini hemen gerçekletirir,

aşık çoban...şimdi o bir tahta sıranın üzerine

oturmuş 24 saat boyunca "Ya ALLAH" demektedir.

Genç çoban kısa zamanda şehirde ünlü olur.hep

"Ya ALLAH"demenin verdiği nurla da ayrı bir çekiciliğe

bürünür...Ve aşık çobanın meraklıları,hayranları

hızla artar.Herkes birbirine şehrin kapısındaki o

gencecik Hak dostunu,o nurlu veliyi anlatmaktadır...

Şöhreti ve ziyaret edenleri hızla çoğalır....Her

gelen,gence başka bir şey dedirtmek,dikkatini

dağıtmak, "ya ALLAH'ı" bıraktırmak için aklına gelen

her şeyi yapmakta, fakat hiç kimse başarılı

olamamaktadır...ileri gelenler,vezirler derken,

duyduklarıyla iyice meraklanan hükümdar da bir gün

ayağına gelir,genç çobanın...o da gözleriyle görür

bu 'nura kesmiş" delikanlıyı,kulaklarıyla duyar

ve o da hayran kalır.

O günlerde düşünmektedir

hükümdar: "Bizim kız evlenme çağına

geldi.Acaba damatlığa en uygun

kimdir," diye. Hayran olduğu bu genç

Hak dostu ise aradığı kişidir.

Hükümdar .ekinerek edeple "Ya

ALLAH" diyen çobanın kulağına

fısıldar;

"Oğlum ! Bir

dakika beni dinlermisin?"

Aşık çobanın hali değişmez:

"Ya ALLAH"

Hükümdar çaresiz başını iki yana

sallar:

"peki" der. "hiç olmazsa kulağını

bana ver.Benim damadım olurmusun?"

Genç çoban susar...."Ya ALLAH"

kesilir....Herkes dehşete düşer

Ağır ağır başını hükümdara çevirir,

gözlerine " derin " bakar, ağzından

kelimeler tane, tane dökülür. "Olamam

efendim" der,"siz kızınıza başka bir koca

arayın"

Genç çobana "Ya ALLAH" dedirten

sebebi,olayın arka planını bilenler hayretle

sorarlar:

"Bütün istediğin, derdin bu değil miydi ?

Şimdi niçin "Hayır!" diyorsun.

Genç cevap verir ve soru sahipleri oldukları

yerde donarlar:

"Ben,kullarından birine duyduğum bir aşk

nedeniyle,riyakarca "Ya ALLAH"dedim,Rabbim

hükümdarı ayağıma getirdi, kendi dileğiyle kızını bana

teklif ettirdi.Bundan sonra sadece ALLAH için,

"Ya ALLAH" diyeceğim, bakalım ona ne

verecek."

***


"ALLAH'ın onlardan razı kalması

ise hepsinden büyüktür.işte büyük

başarı budur."(Tevbe,72)