Kapına Geldim Ya Rab!
 

Soru yumagı beynimde harç olurken,
Bir tokat düşüyor enseme
Kamer suresinin 17. ayeti doluyor gözlerime
Zira Rabbı Rahim o ayette
"Kuşkusuz biz Kur'an_ı da ögüt için kolaylaştırdık.Ögüt alan var mı?"diyor.
Kella diyorum acziyetimle
Ve aglamaya başlıyorum
Ilık ılık gözyaşlarım dudaklarımı ıslatıp,agzıma düşüyor.
Çaresizligin girdabında degilim.
Cehaletin mengenesine atmışım kendimi.
İntiharlıgı seçmişim dünyalık için,
Ahiretim için intihar etmişim.
Oysa Üstad'ın
"Tel tel ve iplik iplik dikselerde agzımı
Tek ses duyarlar yoklayanlar nabzımı"
Şiirini okumuş ve yönümü çizmiştim.
Önce
Estagfirullahel azim ve etubu ileyh
diyecektim. Lailaheillallah la devam edecektim.Sonra
Allahümme Salli Ala Seyyidina Muhammed
Ve cennette her tesbihimde agaç olacak olan;
"Subhanallahi velhamdulillahi vela ilahe illallahu vellahü ekber vela havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim"
söyleyecektim.
İşte yeniden şahlanıyor imanım;
Ve yine tevbe için açıyorum ellerimi:
Ya Rabbi!
Tüm günahkarlıgımla ve acziyetimle yineden kapını çaldım.
Anladımki Sen'den başka gidecek yerim yok.
Anladımki Sen'den başka beni affedecek yok.
Okudumki Sen affeden ve affetmeyi sevensin.
Okudumki Sen üzerine Rahmeti yazmışsın.
Okudumki Sen'i sevenleri Sen de seversin.
En sevgili Sen'i bilip kapına geldim.
Şüphesizki Rahmetini diliyor umud ediyorum.
Şayet beni cezalandıracak olursan
Adaletinle muamele etmiş olursun.
Yok eger onca günahlarıma, kusurlarıma ve isyanlarıma ragmen o hududu olmayan Rahmet ve Merhametinle muamelede bulunur ve affedersen O da Sen'in fazlın olur.
Sen'in fazlın bizim hayal sınırlarımızı aşacak kadar büyüktür...
Ey Rabbim
Bizi haybet ve hüsrana ugratma...
(alıntıdır)