Ben Haklıyım Diyenler
 

Ben Haklıyım diyenler..


Kendini bilmezin biri geliyor İmam-ı âzam hazretlerinin yakasını tutuyor.


Hem ağıza alınmayacak şeyler söylüyor, hem de hırpalıyor.


Çarşı bir anda duruluyor, ortalıkta buz gibi bir hava esiyor.


Olacak şey değil. Yüce velinin sevenleri donup kalıyorlar.


Neden sonra içlerinden biri kıpırdıyor "Bakın hele şu edepsize " deyiverince kalabalık dalgalanıyor.


Adam telâşla kaçmaya başlıyor ama önde İmam arkada talebeleri peşine takılıyorlar.


Düşünün Bağdat çarşısında yüce velinin kovaladığı bir adam...


Ardında kasaplar, çobanlar, arabacılar.


Adam önceleri arayı açıyor ama çıkmaz bir sokağa girince duruyor ve ellerini kaldırıp teslim oluyor.


Nefesi ciğerine sığmıyor, gözlerine dolu dolu bir korku oturuyor.



Titrek bir sesle "Aman efendim" diyor, "ben ettim siz etmeyin."


İmam-ı âzam hiddetli görünmüyor.


Yumuşak bir sesle "Sana kimsenin bir şey edeceği yok evladım" diyor,


"yalnız şunu bil ki hakkımı helal ettim."


-Peki beni bunun için mi kovaladınız?


-Evet.


-İyi ama niye?


-Bu basit bir hesap, mahşere kalmasın.


-Anlayamadım?


Mübarek acı acı gülüyor. "Bak yavrum" diyor, "o meydanın dehşetini bilseydin, davacı olarak bile çıkmak istemezdin tamam mı?"


İmam yoluna, kalabalık işine dönüyor.


Adam bir başına kala kalıyor.

Ben Haklıyım Diyenler
 

Hızır Aleyhimesselâm


Mevlânâ Celaleddin Rumi hazretleri bir gün câmide vâz ederken, mevzû; Hızır ile Mûsâ aleyhimesselâmın kıssasına gelmişti.


Bu kıssayı, öyle fesâhat ve belâgat ile anlatıyordu ki, herkes nefesini kesip, can kulağı ile dinliyordu.


Benim yanımda bir şahıs başını önüne eğmiş bir şeyler mırıldanıyordu.


Kulak verdim, dediklerini anladım. "Sanki yanımızda idin, sanki üçüncümüz sen idin." diyordu.


Bunun Hızır olduğunu anladım. Yanına sokuldum.


"Anladım.


Sen Hızır'sın, ne olur, bana ihsân eyle!" dedim.


Cevâben; "Burada hazret-i Mevlânâ varken, benim sana ihsânda bulunmam deniz yanında teyemmüm gibi olur.


Senin bütün müşkillerini hocan Mevlânâ Celaleddin Rumi hazretleri halleder''. dedi ve gözümden kayboldu.


Ben bu hâli Mevlânâ hazretlerine anlatmak için yanına gittiğimde, ben daha söze başlamadan; "Ey Attâr! Hızır aleyhisselâmın sözleri doğrudur." diyerek benim sözümü kesti.

Ben Haklıyım Diyenler
 

İbret almıyorsan


Birgün Emir Süleyman Pervane, Mevlana'dan kendisine nasihat vermesi için ricada bulumuştu.


Mevlana, bir zaman düşündükten sonra:


- Emir Pervane, Kur'anı Kerimi ezberlediğini duyuyorum, doğru mu? Dedi.


Pervane:


- Evet.


- Ayrıca, Şeyh Sadreddin'den hadis ilmi okuduğunu da duydum.


- Evet doğrudur.


Bunun üzerine Mevlana şöyle buyurmuştu:


- Mademki Allahü tealanın ve O'nun Peygamberinin "aleyhisselam"sözlerini okuyorsun...


O sözlerden ibret alamıyorsan, hiçbir ayet ve hadis'in emrine uyamıyorsan, benim nasihatimi nasıl dinler ve ona uyarsın.


Pervane, bu sözler üzerine ağlıyarak dışarı çıkar..