Hiç Bitmeyen Sen'ime
 

seni anlıyorum.
çünkü hayatta iyi ve doğru insanlarla karşılaşmak çok zor.
sen de tedbirini almışın.ama ben çok safım biliyo musun?
herşeyimi paylaşırım...
yeter ki bir insan bana değer versin.ben o'na sunarım tüm gerçeklerimi...
ve değer verdiğim insanlar da hayatımdan çok çabuk kopuyo.beni en çok üzen şey bu işte!bende mi hata var?
hayatın kendisinde mi?yoksa biyerlerde aşılamıycak engeller mi mani oluyo bunlara?

o gün gelcek elbet... bana mutluluk tohumları serpen hayat,elbet bir gün meyvesini sunacak bana.ve ben hepsini yemiycem o meyvelerin.çünkü beklemelerim onları bir anlık yaşamak için değil!tadını çıkaracam elbet.ve her seferinde biraz ısırcam mutluluk meyvesinden...çekirdeklerini de mutluluğa ihtiyacı olanların yüreğine
ekicem...başka bi yürekte başka bi şehirde başka zamanlarda yeşerip tekrar meyve versinler diye...
yazcak o kadar çok şey var ki güzel dost...
yazdıkça yazmak düşündükçe düşünmek sevdikçe sevmek rüzgarları fısıldıyo bana doğru...ama bi yerlerde durmayı bilmeliyiz di mi?zaten hayatın en zor olan yönü bu değil mi?bir hayalinden etmese seni!rahatlayıverir mi??gerçeklerini hemen saplıyo beynimize bir kurşun gibi...öldürmese bile acısını çok derinde hisssediyoruz kaybettiğimiz hayallerin içindeki değerlerin...

sen güzel insan!
kaybetmek olmasın hiç yaşamında
olmasın mutsuzluklar
olmasın karanlıklar
solmasın hiç sana sunulan güller
kurumasın teninde sakladığın yapraklar
bitmesin hayallerin.
ulaşamasın sana
kötülük.
ıslanmasın hiç gözlerin
dokunmasın sana
hüzün
ve sen güzel insan!
beklediğin zaman
hep daha güzelini getirsin sana
bitmesini istemediğin güzelliklerin...

ayrılıkları sevmem!ve hiçbir ayrılık kayıp değildir benim için!çünkü kazandırdıkları ilgilendirir beni!
senle ayrılmayı düşünmedim!çünkü seni kazanmak için çok daha fazla çalışmam savaşmam gerek biliyorum!ama sende bitmiş isem;yapcak bişi yoktur o zaman!yeni bir beni sana sunmaktan başka....
merhaba güzel insan...