![]() |
Nefsini Avlayan Hükümdar |
![]() |
![]() |
#1 |
Prof. Dr. Sinsi
|
![]() Nefsini Avlayan HükümdarNefsini Avlayan Hükümdar ![]() Nur yüzlü bir ihtiyar, bastonuna dayanarak durdu ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() "Ben yolcuyum, bu gece konaklayacak bir kervansaray arıyorum ![]() ![]() Nöbetçiler, "Sen yanlış gelmişsin baba, burası kervansaray değil, hükümdarımızın sarayıdır" dediler ![]() Nur yüzlü adam biraz durdu ![]() ![]() ![]() Nöbetçiler ne söyledilerse ihtiyarı ikna edemediler ve qidip hükümdara durumu bildirdiler ![]() ![]() Nuranî çehresiyle saraya girdiğinde adeta sarayı-aydınlattı adam ve "Selâmün aleyküm" diyerek hükümdarı selâmladı ![]() ![]() Hükümdar: "Bak baba, ben bu ülkenin hükümdarıyım ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() İhtiyar: "Nöbetçilerin de anlamadılar, sen de anlamıyorsun ![]() ![]() ![]() Hükümdar: "Peki ispatlarsan seni burada misafir ederim ![]() ![]() ihtiyar: "Peki şimdi sorularıma cevap ver ![]() Hükümdar: "Üç yıldır ![]() ihtiyar: "Senden önce kim oturuyordu burada?" Hükümdar: "Babam, on yıl oturduktan sonra vefat etti ![]() ihtiyar: "Peki ondan önce kim, ne kadar oturdu?" Hükümdar: "Dedem ![]() ![]() İhtiyar: "Senden sonra kim oturacak? Hükümdar: "Herhalde oğlum oturur ![]() Bu cevaplardan sonra ihtiyar güldü ve şöyle devam etti: "Sana dememiş miydim, burası kervansaray diye ![]() ![]() ![]() ![]() İhtiyarın bu sözleri İbrahim bin Ethem'in zihninde şimşekler çaktırdı ve onu epey düşündürdü ![]() Sonuçta, "Peki ihtiyar" dedi ![]() ![]() Evet, kimse dünyada ebedî kalmayacağına göre ve herkes ebedî hayat yolunun yolcusu olduğuna göre dünya herkes için kervansaray ![]() ![]() ![]() Bu konuda Bediüzzaman şöyle diyor: "Bu dünya ebedî kalmak için yaratılmış bir menzil değildir ![]() ![]() "Dünya bir misafirhanedir ![]() ![]() Hükümdar İbrahim bin Ethem'in sarayında misafir olan nur yüzlü ihtiyar, o gece hükümdara bir ders daha vermek istedi ![]() Bunun için herkesin uyuduğu bir vakitte kalkıp sarayın tavanına çıktı ve hükümdarın odasının üzerinde ayaklarını vurarak sağa sola koşmaya başladı ![]() Gündüz, sarayına kervansaray diyen ihtiyarın söyledikleri kulağında çınlayan ve zaten bu yüzden gözüne uyku girmeyip yatağında düşünen hükümdar, tavandan gelen koşma seslerine şaşırdı ve yatağından fırlayarak seslendi: Kim var orada, ne arıyorsun?" İhtiyar, sesini değiştirerek cevap verdi: "Ben çobanım develerimi kaybettim ![]() ![]() Hükümdar: "Sarayda çobanın işi ne, tavanda deve aranır mı?" İhtiyar: "Sen de bu milletin çobanı değil misin? Ve zevk safa içinde, kuş tüyü yataklarda Cennet aramıyor musun? Böyle Cennet bulunursa, tavanda da deve bulunur ![]() Sonra sesler kesildi ![]() ![]() ![]() İbrahim bin Ethem ise duyduklarıyla ikinci defa şok olmuş ve sarsılmıştı ![]() ![]() ![]() ![]() Üstelik millete karşı sorumluluklarına da fazla aldırış etmiyordu ![]() ![]() ![]() Fakat hayatını değiştirmedikçe bunun mümkünatı yoktu ![]() ![]() ![]() 0 sabah ihtiyarı uğurladıktan sonra ava çıktı ![]() ![]() ![]() ![]() İbrahim bin Ethem orman içinde dolaşırken şöyle bir ses kulaklarında yankılandı: Ey İbrahim! Sen dünyaya avlanmak için gelmedin ![]() ![]() ![]() İhtiyar, ellerini boru gibi yaparak, gizlendiği yerden böyle bağırmıştı ![]() ![]() Veziri ve muhafızlarıyla birlikte yemek yedikleri bir sırada süzülerek gelen bir keklik, bir parça ekmek kopararak havalanmış ve biraz ötedeki çalılıkların arkasına inmişti ![]() Bu işte bir gariplik olduğunu düşünerek gidip baktıklarında kekliğin, ekmeği, bataklığa saplanan bir adamın ağzına koyduğunu hayretle gördüler ![]() Yardım edip adamı çıkarttılar ![]() ![]() Dehşete düşen İbrahim bin Ethem, kendi nefsiyle yüzleşerek Şöyle dedi nefsine: Sen onları avlarken o keklik, çaresiz kalmış bir adamı besliyor ![]() Bu düşüncelerle saraya dönen hükümdar, o gün her zamanki avladıklarından bir şey avlayamamıştı ama çok daha önemli bir şey avlamıştı: Nefsini ![]() ![]() Yazar: Seyfeddin Bulut |
![]() |
![]() |
|