İsimler Sözlüğü

ERAY: (Tür) Er - Erken ay, ilk ay, ayın ilk günlerinde doğan - (bkz İlkay)
ERBAŞAT: (Tür) Er - (bkz Eralp)
ERBATUR: (Tür) Er - Cesur, yiğit
ERBAY: (Tür) Er - Soylu, ünlü aileye mensup erkek
ERBELGİN: (Tür) Er - Açık yürekli erkek
ERBEN: (Tür) Er - (bkz Eralp)
ERBERK: (Tür) Er - Şimşek gibi yiğit
ERBOĞA: (Tür) Er - Boğa gibi güçlü erkek
ERBOY: (Tür) Er - Yiğit soydan gelen
ERCAN: (Tür) Er - Canlı, diri, sıhhatli erkek
ERCİHAN: (tfi) Er - Cihanın tanıdığı erkek
ERCİVAN: (tfi) Er - Genç erkek
ERCÜMENT: (Fars) Er - Muhterem, şerefli, itibarlı, haysiyetli, seçkin, saygın, değerli
ERCÜVAN: (fai) 1 Erguvan çiçeği 2 Kızıl şey 3 Kırmızı kadife - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ERÇELİK: (Tür) Er - Çelik gibi güçlü erkek
ERÇETİN: (Tür) Er - Sert, güçlü erkek
ERÇEVİK: (Tür) Er - Çevik, hızlı erkek
ERÇİN: (Fars) - Merdiven, basamak - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ERDA: (Ar) Ka - Beyaz karınca
ERDAL: (Tür) Er - Tek erkek, dal gibi uzun erkek
ERDEM: (Tür) Er 1 Fazilet 2 Maharet, hüner 3 Liyakat 4 Usta gemici 5 İnsanın ruhsal yetkinliği
ERDEMALP: (Tür) Er � Erdemli yiğit
ERDEMAY: (Tür) Ka - (bkz Erdem)
ERDEMER: (Tür) Er � Erdemli kimse
ERDEMİR: (Tür) Er - Demir gibi güçlü erkek
ERDEMLİ: (Tür) Er - Erdemli, faziletli
ERDENİZ: (Tür) Er - (bkz Deniz)
ERDEŞİR: (Tür) Er - Cesur, kahraman, aslan yürekli
ERDİ: (Tür) Er 1 Amacına ulaşan, erişen 2 Olgunlaşmış erkek 3 Ermiş veli
ERDİBİKE: (Tür) Ka - Olgunluğa erişmiş, deneyimli kadın
ERDİM: (Tür) Er - (bkz Erdem)
ERDİN: (Tür) Er - (bkz Erdi)
ERDİNÇ: (Tür) Er - Duru, güçlü kuvvetli erkek
ERDOĞAN: (Tür) Er - Yiğit doğan
ERDÖNMEZ: (Tür) Er - Sözünden dönmeyen, doğru sözlü
ERDURAN: (Tür) Er - (bkz Erdönmez)
ERDURMUŞ: (Tür) Er - (bkz Erduran)
ERDURSUN: (Tür) Er - (bkz Erdurmuş)
EREK: (Tür) Er - Gerçekleştirilmek için tasarlanan ve erişmek istenilen şey, amaç, gaye, hedef
EREKEN: (Tür) Er - (bkz Erek)
EREL: (Tür) Er - Erkek eli, güçlü el
EREN: (Tür) Er 1 Yetişen, ulaşan, vasıl olan 2 İyi yetişmiş kişi 3 Cesur, yiğit adam 4 Ermiş 5 Koca, zevc 6 Kişi, şahıs
ERENALP: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENAY: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENCAN: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENDİZ: (Tür) Er - Gezegenlerin en büyüğü ve güneşe yakınlık bakımından beşincisi Jüpiter
ERENGÜÇ: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENGÜL: (Tür) Ka - (bkz Eren) - Eren ve gül isimlerinden birleşik
ERENÖZ: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENSOY: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENSU: (Tür) Er - (bkz Eren)
ERENTÜRK: (Tür) Er - Eren-türk
ERER: (Tür) Er - Ulaşır, kavuşur
ERETNA: (Tür) Er - XIV yy Orta Anadolu'da Sivas ve Kayseri'de beylik kuran bir zat Aslen Uygur Türkleri'nden olup Küçük Asya'da Anadolu Selçuklularına ait yerleri idarelerine almış olan İlhanlıların emirlerinden biri Adil yönelimi sayesinde halkın övgüsünü almış ve kendisine "köse peygamber" lakabı verilmiştir
EREZ: (Ar) Er - Acıbadem ağacı
ERGALİP: (tai) Er - Üstün, yenen kimse
ERGAZİ: (tai) Er - (bkz Ergalip)
ERGE: (Tür) Ka - Şımarık, nazlı
ERGENÇ: (Tür) Er - Genç erkek
ERGENER: (Tür) Er - (bkz Ergenç)
ERGİ: (Tür) Er - İyi, güzel bir şeye erişme
ERGİN: (Tür) Er 1 Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş 2 Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ( bkz Reşid)
ERGİNAY: (Tür) Er - (bkz Ergin)
ERGİNCAN: (Tür) Er - Olgun ruhlu kimse
ERG İNER: (Tür) Er - Olgun erkek
ERGİNSOY: (Tür) Er - Olgun kişilerin soyundan gelen
ERGİNTUĞ: (Tür) Er - (bkz Ergin)
ERGİNALP: (Tür) Er - (bkz Ergin)
ERGÖK: (Tür) Er - (bkz Ergin)
ERGÖKMEN: (Tür) Er - Mavi gözlü, sanşın kimse
ERGÖNÜL: (Tür) Er - Gönül eri, iyi insan
ERGUN: (Fars) Er - Sert başlı, oynak ve hızlı giden at Ergun Celaleddin Çelebi: Türk sufı Mevlananın soyundandır Kütahya mevlevi hanesine de şeyhlik yapmıştır
ERGUNALP: (fti) Er - Hızlı, çevik, yiğit
ERGUNER: (fti) Er - Hızlı, çevik erkek
ERGUVAN: (Fars) Er - Kırmızımtrak bir çiçek
ERGÜÇ: (Tür) Er - Erkek gücü
ERGÜDEN: (Tür) Er 1 Yiğitlik eden erkek 2 Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider
ERGÜDER: (Tür) Er - (bkz Ergüden)
ERGÜL: (Tür) - Nadide gül, tek gül - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ERGÜLEÇ: (Tür) Er - Güleryüzlü erkek
ERGÜMEN: (Tür) Er - Amacına, isteğine kavuşan
ERGÜN: (Tür) Er 1 Yumuşak uysal kimse 2 Sulu kar, sulu saf kar
ERGÜNAY: (Tür) Er - (bkz Ergün)
ERGÜNER: (Tür) Er - Yumuşak huylu, uysal erkek
ERGÜVEN: (Tür) Er - Kendine güvenen
ERGÜVENÇ: (Tür) Er - Güven duyulan kimse
ERHAN: (Tür) Er - İyi, adaletli hükümdar
ERİB: (Ar) Er - Akıllı, zeki kimse
ERİBE: (Ar) Ka - (bkz Erib)
ERİKE: (Ar) Ka - Taht
ERİKER: (Tür) Er - Becerikli, yürekli adam
ERİM: (Tür) Er 1 Bir şeyin erebileceği uzaklık 2 Vakıf olmak, yetmek
ERİMEL: (Tür) Er - (bkz Erim)
ERİMŞAH: (Tür) Er - (bkz Erim)
ERİNÇ: (Tür) Er - Rahat, huzur
ERİNÇER: (Tür) Er - Huzur veren kimse
ERİPEK: (Tür) Er - Yumuşak, uysal erkek
ERİS: (Fars) Er - Zeki, uyanık, azılı
ERKAL: (Tür) Er - Erkek kal, adam olarak kal
ERKAN: (Ar) Er 1 Bir topluluğun ileri gelenleri, büyükler, üstler 2 General ya da amiral aşamasındaki askerler 3 Yol, yöntem, adet, usûl 4 Temel esaslar Rükünler, direkler
ERKAM: (Ar) Er - Rakamlar, sayılar, yazılar Erkam b Erkam: İlk müslüman olan sahabilerden birinin adı Peygamberimiz ve müslümanlar Mekke döneminde bir müddet çalışmalarını gizlice Erkam'ın evinden yürüttükleri için, evi İslâm tarihinde meşhur olmuş ve günümüze Daru'l-Erkam olarak ulaşmıştır
ERKE: (Tür) 1 İş başarma gücü 2 Nazlı serbest büyütülmüş çocuk - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ERKEL: (Tür) Er - Güçlü, kudretli el
ERKILIÇ: (Tür) Er - Kılıç gibi keskin güçlü yiğit
ERKINAY: (Tür) Er - Çalışan erkek
ERKİN: (Tür) Er - Serbest, hür
ERKİNER: (Tür) Er - Bağımsız, özgür insan
ERKMAN: (Tür) Er - Güçlü, etkili, sözü geçen kimse
ERKOÇ: (Tür) Er - Güçlü, iriyan erkek
ERKOÇAK: (Tür) Er - bkz Koçak
ERKSAN: (Tür) Er - Güçlü, etkili san, tanınmış ad
ERKSOY: (Tür) Er - Güçlü soydan gelen
ERKSUN: (Tür) Er - Gücünü, kudretini göster
ERKUL: (Tür) Er - Erkek kul, güçlü kuvvetli adam, kul
ERKUT: (Tür) Er 1 Güçlü, dayanıklı erkek 2 Mübarek insan, kutlu insan
ERKUTAY: (Tür) Er - Uğurlu ayda doğan erkek
ERMA: (Ar) Ka - Çok güzel ve cilveli olan
ERMAN: (Fars) Er 1 Arzu, istek 2 Yerinme, pişman olma
ERMİN: (Fars) Er - Keykubat'm dördüncü oğlu
ERMİŞ: (Tür) Er 1 Allah'a yönelmiş ve bu yolda merhale katetmiş kimse 2 Veli, aziz
ERMİYE: (Ar) Er - Dolu yağdıran kasırga
ERNOYAN: (Tür) Er - Yiğit başkomutan
EROĞUZ: (Tür) Er - Yiğit kimse
EROKAY: (Tür) Er - Seçkin, beğenilen erkek
EROL: (Tür) Er - Erkek ol - "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim
ERONAT: (Tür) Er - Dürüst, güvenilir, iyi erkek
EROZAN: (Tür) Er - Erkek ozan, şair
ERÖZ: (Tür) Er - Özü erkek, yiğit olan
ERSAL: (Tür) Er - Yiğitliğinle tanın
ERSALMIŞ: (Tür) Er - (bkz Ersal)
ERSAN: (Tür) Er l Adıyla, sanıyla ünlenmiş erkek 2 Güzel, güçlü san bırakmak
ERSAVAŞ: (Tür) Er - (bkz Ersal)
ERSAYIN: (Tür) Er - Saygı değer kimse
ERSEÇ: (Tür) Er - Seçkin ol
ERSEN: (Fars) Er - Meclis, kurultay, kongre
ERSERİM: (Tür) Er - (bkz Serim)
ERSEVEN: (Tür) Er - Seven erkek
ERSEVER: (Tür) Er - (bkz Erseven)
ERSEVİM: (Tür) Ka - Sevimli, sempatik erkek
ERSEZEN: (Tür) Er - (bkz Ersezer)
ERSEZER: (Tür) Er - Kavrayışı güçlü erkek
ERSÖZ: (Tür) Er - Yiğit sözlü
ERSU: (Tür) Er - (bkz Ersöz)
ERSUNAL: (Tür) Er - (bkz Ersu)
ERŞAD: (tfi) Er - Sevinçli, mutlu erkek
ERŞAHAN: (Tür) Er - Şahin gibi güçlü yiğit
ERŞAHİN: (Tür) Er - Erkek şahin, kuş
ERŞAN: (Tür) Er - Yiğitliğiyle tanınmış, ünlenmiş erkek
ERŞED: (Ar) Er - Er reşid, ergin olan, doğru yola daha yakın, hareket hattı daha iyi olan (bkz Reşid)
ERSEN: (Tür) Er - Mutlu, neşeli erkek
ERTAN: (Ar) Er - Dericilerin,, yaprağıyla sahtiyan (deri) boyadıkları bir nevi ağaç
ERTAŞ: (Tür) Er - Taş gibi erkek -Er ve taş kelimelerinden birleşik isim
ERTAYLAR: (Tür) Er - Uzun boylu, yakışıklı erkek
ERTE: (Tür) Er 1 Gelecek şafak, şafak sökme zamanı 2 Yarın 3 Herhangi bir işte ilk başarı
ERTEK: (Tür) Er - Tek, eşsiz yiğit
ERTEKİN: (Tür) Er - Soylu erkek - Er ve tekin kelimelerinden birleşik isim
ERTEN: (Tür) Er 1 Sabah güneşin doğduğu zaman 2 Gün
ERTİNGÜ: (Tür) Er - Olağanüstü görülmemiş
ERTOK: (Tür) Er - Gözü, gönlü tok yiğit
ERTÖRE: (Tür) Er - Töreleri olan yiğit
ERTUĞ: (Tür) Er - Sorguç tutan erkek
ERTUĞRUL: (Tür) Er - Dürüst, doğru, yiğit - Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu Osman Bey'in babası
ERTUNA: (Tür) Er - (bkzTuna)
ERTUNÇ: (Tür) Er l Tunç renkli erkek -2 Tunç madeni gibi güçlü kuvvetli erkek - Er ve tunç kelimelerinden birleşik isim
ERTUNGA: (Tür) Er 1 Yiğit hakan 2 Uygur yazıtlarında geçen Türk adı
ERTÜZE: (Tür) Er - (bkz Tüze)
ERÜSTÜN: (Tür) Er - Üstün erkek
ERVA: (Ar) Er 1 Çok güzel genç 2 Son derece cesur ve yiğit adam
ERVİN: (Fars) Ka 1 Tecrübe, sınama, deneme 2 Şeref ve itibar
ERYALÇIN: (Tür) Er - Sert, güçlü, boyun eğmez yiğit
ERYAMAN: (Tür) Er - Güçlü, becerikli
ERYAVUZ: (Tür) Er - Yürekli, korkusuz
ERYETİŞ: (Tür) Er - Erken gel
ERYILDIZ: (Tür) Er - Yıldız gibi parlak yiğit
ERYILMAZ: (Tür) Er - (bkz Yılmaz)
ERZADE: (tfi) Er - Yiğit oğlu
ERZAN: (Fars) Er 1 Ucuz, bol 2 Uygun, münasip, layık - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ESAD: (Ar) Er 1 Oldukça mutlu, daha saadetli 2 Çok hayırlı � Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır Esad b Zürare: Sahabedendir Künyesi Ebu Umame'dir Akabe bey'atmdan önce müslüman oldu 12 ve 3 Akabe bey'atlarında hazır bulundu Medine'ye İslamı ilk tebliğ eden sahabidir Hicretin II yılında Şevval ayında (Bedir öncesi) vefat elti
ESED: (Ar) Er - Arslan Gazanfer Haydar Cesur ve kahraman kişi anlamında kullanılmıştır
ESEDÜ'D-DİN: (Ar) Er - Dinin arslara - Şeref lakabıdır
ESEDULLAH: (Ar) Er - (Allah'ın arslanı) Hz Ali, Hayber'in fethinde gösterdiği kahramanlıktan dolayı Rasûlullah (sas), Hz Ali'ye bu ismi vermiştir Astronomi'de: Güneşin rumi, temmuzun 9'unda ve Efrenci temmuzun 23'ünde içine girdiği ve semanın kuzey yarımküresi eteğinde bulunan birçok parlak yıldızdan müteşekkil 5 burç
ESEN: (Tür) Er - Sağ, salim, sağlıklı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ESENBOĞA: (Tür) Er - (bkz Esen)
ESENDAĞ: (Tür) Er - Dağ gibi güven verici ve sağlam yaptı
ESENER: (Tür) Er - Sağlıklı, rahat kimse
ESENGÜL: (Tür) Ka - Canlı, dipdiri, renkleriyle yeni açan güzel gül
ESENTÜRK: (Tür) Er - Güçlü, kuvvetli, sağlıklı Türk
ESER: (Ar) Er 1 Nişan, alamet, iz 2 Etki, tesir 3 Yok olmuş bir nesneden kalma parça 4 Bir kişinin ortaya koyduğu mahsul, telif 5 Hadis, hadis ilmi 6 İmal, icat 7 Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ESİN: (Tür) Ka -1 Rüzgar, sabah rüzgarı 2 İlham, çağrışım
ESLEK: (Tür) Er 1 Çalışkan, gayretli 2 Yumuşak başlı, uysal 3 Atik, çevik
EŞLEM: (Ar) Er 1 En selamatli, en emin, en doğru yol 2 Kendisini bütünüyle Allah'ın dinine adamış, Silm'e girmiş mü'min - Kadın ve erkek adı olarak kullanılır
ESMA: (Ar) Ka 1 Adlar 2 Kulaklar, işitme - Esmaü'l-Hüsna: Allah'ın güzel isimleri - Hz Esma: Hz Ebu Bekir'in kızı, Hz Aişe'nin ablasıdır
ESMAHAN: - (bkz Esma)
ESMAN: (Ar) Ka - Bedeller, kıymetler, değerler
ESME: (Tür) Ka - Esmek fiili
ESMER: (Ar) Ka - (bkz Esved)
ESMERAY: (ati) Ka - Siyah ay, buğday renkli, karayağız
ESRA: (Ar) Ka - Daha hızlı, daha çabuk, en çabuk
ESVED: (Ar) Ka - Siyah, kara
EŞ'ARİ: (Ar) Er - Ebu Musa Abdullah b Kays el-Eş'ari (Öl 935) Ünlü kelam alimi, Eş'ari mezhebinin, kurucusudur 40 yaşına kadar Mutezile görüşü benimsemiş, daha sonra Basra camiinden de herkese ilan ederek Mutezile'yi bıraktığını açıklamıştır
EŞAY: (Tür) Er - Ay kadar güzel
EŞCA: (Ar) Er - En cesur, en yiğit kişi
EŞFAK: (Ar) Er - Daha şefkatli, çok merhametli
EŞİR: (Ar) Er - Çok sevinçli
EŞRAF: (Ar) Er 1 Şerefli, saygın kimseler 2 Bir yerin zenginleri, sözü geçenler
EŞREF: (Ar) Er - Daha şerefli, çok onurlu, çok aziz, pek muhterem Eşrefi: Akkoyunlular devrinde kullanılan bir çeşit gümüş para Yavuz Sultan Selim'in Mısırı fethettikten sonra burada bastırdığı para Eşrefoğlu Rumi: Kadiri tarikatının bir kolu olan Eşrefîyye adlı ekolün kurucusu
ETEM: (Ar) Er - Daha tam daha noksansız, mükemmel - (bkz Ekmel)
ETHEM: (Ar) Er - (bkz Edhem)
EVCAN: (Tür) Er - Evdeki insan evcimen
EVCİMEN: (Tür) Er - Evine, ailesine bağlı Ev işlerinde becerikli
EVDEGÜL: (Tür) Ka - Güzel kız
EVFA: (Ar) Er Daha vefalı, cana yakın, sözünde duran
EVİN: (Tür) Ka - Tohum, tane, öz cevher
EVİRGEN: (Tür) Er - İşini bilen, tedbirli kimse
EVLA: (Ar) Ka - Daha uygun, daha layık, daha iyi üstün Hayırlı amel
EVLİYA: (Ar) 1 Veliler 2 Allah'ın dostları 3 İman edip salih amel işleyenler 4 Allah yolunda mallan ve canlarıyla cihad edenler 5 Allah'ın emaneti olan dinini ve hükümlerini yeryüzünde tevelli ederek korumaya çalışanlar
EVNUR: (Tür) Ka - (bkz Evdegül)
EVRA: (Fars) Ka - Hisar
EVREN: (Tür) Er 1 Büyük yılan, ejderha 2 Felek, zaman 3 Kainat, dünya 4 Yaşanılan vasat
EVRENSEL: (Tür) Er - "Alemşümül" karşılığı olarak - Fransızca "Universal'e benzetilerek kullanılır
EVSAN: (Ar) - Pullar, harçlar (bkz Esnam) - İsim olarak kullanılmaz
EVVAH: (Ar) Er 1 Çok ah eden 2 Çok dua eden 3 Merhametli 4 İmanı sağlam 5 Din bilgisi çok geniş olan kimse 6 Kur'an-ı Kerimde bu isimle Hzİbrahim vasıflandırılmıştır
EVVEL: (Ar) 1 İlk başlangıç, ilkin 2 Allah'ın 99 isiminden biri
EYGÜL: (Tür) - İyi - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
EYLÜL: (Ar) Ka - Sonbahar'ın ilk ayı
EYMEN: (Ar) Er 1 Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu 2 Sağ taraftaki Eymen b Hureym: Sahabedendir Mekke'nin alınışı sırasında müslüman oldu Babası ve amcası Bedir şehitlerindendir Hadis rivayctiylc ün kazandı
EYÜB: (Ar) Er 1 Sabırlı 2 Dönen, pişman olan, günahlarına tevbe eden demektir Kur'an'da adı geçen peygamberlerden Güzel sabır sahibi Allah'ın imtihanına güzellikle sabredip mükafat ve ihsana ulaşmıştır -Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak okunur
EZAMET: (Ar) Ka - (bkz Azamet) 1 Büyüklük, ululuk 2 Çalım, kıvrım
EZELHAN: (ati) Er - (bkz Ezel)
EZFER: (Ar) Ka - Güzel kokulu
EZGİ: (Tür) Ka 1 Belli bir kurala göre yaratılan ve kulakta haz uyandıran şeşname 2 Makamla söylenen manzum söz 3 Beste (bkz Beste)
EZGÜ: (Tür) - Makam, hava - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
EZHAN: (Ar) - İnsanda akıl, fikir, zeka, hafıza anlayış, kavrayış, kudretleri - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
EZHERAN: (Ar) - Ay ve güneş -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
EZNEV: (Fars) - Yeni baştan, yeniden - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
EZRA: (Ar) Ka 1 Pek fasih, sözü düzgün adam 2 Beyaz kulaklı siyah at
EZRAK: (Ar) - Mavi gözlü Gök rengi saf ve temiz su - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır

F

FADALE: (Ar) Er 1 Faziletli 2 Rasulullah'a tabi olmuş sahabedendir Medineli ilk müslümanlardandır Birçok hadis rivayeti mevcuttur
FADIL: (Ar) Er - (bkz Fâzıl)
FADİLE: (Ar) Ka - (bkz Fazıl)
FADİME: (Tür) Ka - (bkz Fatma)
FADL: 1 İyilik 2 Fazilet 3 Erdemlilik Fadl b Abbas b Abdülmuttalib: Rasulullah'ın amcası Abbas (ra)'ın oğludur
FAHAMET: (Ar) Ka 1 Fahimlik, ululuk 2 İtibar, kıymet, değer
FAHHAR: (Ar) Er 1 Çok övünen, kendini çok metheden 2 Çanak, çömlek, toprak testi 3 Saksı
FAHİM: (Ar) Er 1 Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı2 Ulu, büyük, sayan
FAHİME: (Ar) Ka - (bkz Fahim)
FAHİR: (Ar) Er 1 Övünülecek, iftihar edilecek 2 Şerefli, kıymetli 3 Parlak, güzel, mükemmel
FAHİRE: (Ar) Ka - (bkz Fahir)
FAHREDDİN: (Ar) Er - Dinin övdüğü, diniyle övünen Dinin seçkini Fahreddin Razi: (Rey 1149-Horat 1209) Müfessir, kelamcı Dilbilimci Fizikçi Tıpçı
FAHRİ: (Ar) Er - Bir karşılık beklemeden yalnızca şeref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen iş (İş, sıfat, unvan) Fahri aza, fahri üye; maaşsız, ücretsiz veya müessese için gurur kaynağı olan kişi
FAHRİYYE: (Ar) Ka - (bkz Fahri) İslami edebiyatla, şairlerin kendi vasıflarından, faziletlerinden ve şairlik kuvvetlerinden bahsettikleri şiirler Daha çok kasidelerin bir bölümü bu şekildedir
FAHRUNNİSA: (Ar) Ka - (bkz Fahir) - Çok övünen, şanlı, şerefli, onurlu kadın
FAİK: (Ar) Er 1 Üstün, seçkin, yüksek, ileri 2 Mümtaz, manevi olarak üstün olan
FAİKA: (Ar) Ka - (bkz Faik)
FAİZ: (Ar) Er - Fevz bulan, muradına ulaşan, başarı kazanan Kur'an'da müslümanları vasfetme sadedinde birçok yerde geçmektedir
FAİZA: (Ar) Ka - (bkz Faiz)
FAKI: (Tür) Er - Fakih'ten bozma kelime Anadolu'da okuryazar ve bilgili imam, hoca gibi kimselere eskiden verilen unvan
FAKİH: (Ar) Er l Bir şey bilen yahut anlayan kimse 2 Fıkıh ilminde üstad İslam hukuk bilgini
FALİH: (Ar) Er 1 Felaha eren, başarı kazanan, muradına eren 2 Toprağı süren, eken
FARABİ: (thi) Er - 870-950 yıllan arasında yaşamış ve Aristo felsefesinin İslam aleminde yayılmasına yol açmış Türk filozofudur Kendisine muallim-i sani (Aristo'dan sonra 2 üstad) unvanı verilmiştir Eserlerinin İbn-i Sina üzerinde büyük tesiri vardır Kanun dediğimiz çalgının mucididir Asıl adı "Ebu Nasır Muhammed'tir
FARİS: (Ar) Er 1 Atlı (süvari) 2 Binici, ata binmekte maharetli 3 Ferasetli, anlayışlı 4 İran'ın güneyindeki Şiraz vilayeti
FARİSE: (Ar) Ka - (bkz Faris)
FARUK: (Ar) Er 1 Haklıyı-haksızı ayırmakta güçlü olan 2 Doğruyu yanlıştan ayıran 3 Keskin - Hz Ömer'in lakabı; haklıyı haksızdan ayırederek adaleti tam yerine getirmekte ün kazandığı için "Faruk" kelimesiyle adlandırılmıştır
FARÛKİ: (Ar) Er - Hz Ömer'in nesline yahut adaletine mensup
FARYAB: (Fars) Er 1 Dere ve ırmak suyu ile sulanan yer 2 Eski Horasan'da Delh'e yakın bir şehir
FATİH: (Ar) Er 1 Fetheden, açan 2 Bir ülkeyi, şehri veya kaleyi zapteden kimse 3 Hüküm veren anlamında, Cenab-ı Hakk'ın sıfatlarından biridir A'raf suresi 89 ayet - İstanbul'u fetheden yedinci Osmanlı padişahı Sultan Mehmet Han'a bu fethinden ötürü verilen unvan
FATİN: (Ar) Er 1 Zeki, anlayışlı 2 Zihni açık, kavrayışlı Uyanık
FATÎNE: (Ar) Ka - ((bkz Fatin)
FATIMA: (Ar) Ka 1 Sütten kesilmiş 2 Kendisi ve zürriyeti cehennemden uzak kılınmış- Hz Peygamber'in Hz Hatice'den dünyaya gelen en küçük kızının adıdır Hicretten 18 yıl önce 605'te Mekke'de dünyaya gelmiştir 632 yılında Medine'de vefat etmiştir 18 yaşında iken Hz Ali ile evlenmiş, Hz Hasan, Hz Hüseyin, Hz Ümmü gülsüm ve Hz Zeyneb adında dört çocuğu vardır Rasûlullah (sas)'tan sonra 6 ay yaşamıştır Lakabı Zehra'dır
FATMAGÜL: (Ar) Ka - (bkz Fatma)
FATMANUR: (Ar) Ka - (bkz Fatma)
FAYİH: (Ar) Er - Kendiliğinden dağılan güzel koku
FAYİHA: (Ar) Ka 1 Çiçek veya meyve kokusu 2 Güzel kokulu nesne
FAYSAL: (Ar) Er 1 Keskin hüküm, karar 2 Halletme, neticelendirme 3 Keskin kılıç 4 Hakim
FAZIL: (Ar) Er 1 Faziletli, fazilet sahibi 2 Erdemli, faik, üstün - (bkz Faik, Fadıl)
FAZILA: (Ar) Ka - (bkz Fazıl)
FAZİLET: (Ar) Ka 1 İnsanda iyilik etmeye ve fenalıktan çekinmeye olan devamlı ve değişmez istidat, güzel vasıf 2 Kişiyi, ahlaklı ve iyi hareket etmeye yönelten manevi kuvvet 3 İnsanın yaratılışındaki iyilik, iyi huy, erdem 4 İyi anlak, iffet - (bkz Erdem)
FAZLI: (Ar) Er 1 Değer, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf 2 Fazla, ziyade, artık, baki 3 İki sayının birbirinden olan farkları 4 İlim ve irfan sahibi 5 Âli, cenablık, ihsan, cömert 6 Olgunluk
FAZLULLAH: (Ar) Er - Allah'ın fazlı, erdemi, lütfü
FECRİ: (Ar) Er - Sabaha karşı güneş doğmadan önce ufkun gündoğusu tarafından görülen aydınlığı, tanyerinin ağarması
FECRİYE: (Ar) Ka - (bkz Fecri)
FEDAİ: (Ar) Er l Canını esirgemeyen, mühim bir maksat uğrunda canını vermeye hazır bulunan 2 Allah yoluna başkoymuş
FEDAKÂR: (Fars) Er - Birleşik isim Kendini veya şahsi menfaatlerini esirgemeyen
FEDAYİCAN: (afi) Er - Canını vermeye hazır, canını verme
FEHAMET: (Ar) Ka - (bkz Fahamet)
FEHİM: (Ar) Er - Zeki, anlayışlı, pek çok anlayan
FEHMİ: (Ar) Er - Fehme mensup, fehim ile ilgili (bkz Fehim)
FEHMİYE: (Ar) Ka - (bkz Fehmi)
FELAH: (Ar) Er - Kurtuluş, selamet, mutluluk, bahtiyarlık
FELAK: (Ar) 1 Gün ağarması 2 Kur'an-ı Kerim'in 113 suresinin adı -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FELİN: (Ar) - Mantar - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FENER: (Yun) Er - İçinde ışık kaynağı bulunan şeffaf mahfaza
FERAĞ: (Fars) Er - Serin rüzgar
FERAH: (Ar) Ka 1 Gönül açıklığı 2 Sevinç, scvinme
FERAHENGİZ: (fbi) Ka - Ünlü bir çeşit lale
FERAHET: (Fars) - Şan ve şeref -Erkek ve kadın adı
FERAHFEZA: (afi) Ka 1 Ferah artıran 2 Türk müziğinin mürekkeb makamlarından 3 Meşhur bir lale türü
FERAHNA: (Fars) Ka 1 Bolluk, genişlik 2 Geniş yer
FERAHNAK: (afbs) Ka - Sevinçli - Türk müziğinin mürekkeb makamlarından
FERAHNAZ: (Fars) Ka - Nazlı kız
FERAHŞAN: (afbs) Ka 1 Sevinç veren 2 Ferah saçan
FERAMUŞ: (Fars) Er - Unutma, hatırdan çıkma, nisyan
FERASET: (Ar) Ka - Anlayışlılık, çabuk seziş
FERAY: (Fars) Ka - Aydınlık, parlak ay, canlılık, süs, zinet
FERDA: (Fars) Ka 1 Yarın 2 Gelecek zaman, ati 3 Ahiret, öbür dünya
FERDANE: (Ar) Ka - Tekli, yalnız
FERDİ: (Ar) Er - Fertle ilgili, ferde has, tek başına yapılan
FERDİYYE: (Ar) Ka - (bkz Ferdi)
FEREC: (Ar) Er 1 Gam, tasa ve sıkıntıdan kurtulma 2 Zafer
FERHAD: (fhi) Er - Anadolu Anonimi'nde Ferhad ve Şirin adıyla meşhur olan eski bir hikayenin erkek kahramanı olup Şirin'in aşıkıdır - (bkz Ferhat)
FERHAL: (Fars) Ka Kıvırcık ve dolaşık olmayan uzun saç
FERHAN: (Ar) Er 1 Sevinçli, mesut 2 Şen, memnun
FERHAT: (Ar) Er - Sevinç, neşe (bkz Ferhad)
FERHUNDE: (Fars) Ka - Mübarek, mesut, meymenetli, kutlu, uğurlu
FERİD: (Ar) Er - Tek, eşsiz, eşi olmayan, kıyas kabul etmez, ölçüsüz, üstün - Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır
FERİDE: (Ar) Ka - (bkz Ferid) -Kendi reyiyle hareket eden, kibirli, gururlu kimse
FERİDUN: (Fars) Er 1 Sekizinci gök 2 Pişdadilerin 6 padişahı olup Cemşid sülalesinden demirci Gave'nin yardımıyla Dahhak-ı Mari'yi öldürmüştür Lakabı Ferruh'tur
FERİDÜDDİN: (Ar) Er - Dinin feridi, tek, eşsiz, kıyas kabul etmez kimse
FERİT: (Fars) Er 1 Avcı kuş 2 Donmuş, katılaşmış şey
FERMA: (Fars) 1 Emreden, buyuran 2 Amir - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FERMAN: (Fars) Er 1 Emir, buyruk 2 Padişah tarafından verilen yazılı emir, berat, buyrultu
FERMEND: (Fars) Er - Mevki ve şeref sahibi
FERRUH: (Fars) Er 1 Uğurlu, kutlu 2 Mübarek 3 Aydınlık insan - (bkz Mübarek)
FERRUHİ: (Fars) Er 1 Ferruha ait 2 Uğurluluk, meymenet 3 İranlı ünlü şair
FERZAN: (Fars) Ka - İlim ve hikmet
FERZANE: (Fars) 1 Alim, bilgin, seçkin 2 Benzerlerinden, akranlarından ileride 3 Hakim, feylesof 4 Tasavvufta, ncfsani bağlantılardan sıyrılmış olan derviş - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FESAHAT: (Ar) - Açıklık, duruluk - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FETANET: (Ar) Ka - Zihin açıklığı, zihnin yaratılıştan bir şeyi çabuk ve iyi kavraması Peygamberlere mahsus beş sıfattan biridir
FETHİ: (Ar) Er - Fethe mensup Fetih hakkında yazılan kaside
FETHİYYE: (Ar) Ka - (bkz Fethi)
FETHULLAH: (Ar) Er - Dinin açılması Yaşamaya başlamak Allah'ın nusreti
FETİH: (Ar) Er 1 Açma, açış, açılma 2 Bir ülkeyi, şehri veya kaleyi ele geçirme 3 Zafer 4 Kur'an-ı Kerim'in 48 suresi 5 Kapalılığı giderme, ihtilafı halletme
FETTAH: (Ar) Er 1 Açan, açıcı, zafer kazanmış, üstün gelmiş 2 Kullarının kapalı işlerini açan, Cenab-ı Hakk'ın isimlerinden
FEVZİ: (Ar) Er 1 Kurtuluşla ilgili 2 Zafere ait 3 Galip gelen, üstün olan
FEVZİYE: (Ar) Ka 1 (bkz Fevzi) 2 Tarihte, yeniçeri ocağının kaldırılması üzerine 2 Sultan Mahmud tarafından eski adalar mevkiine verilen ad
FEYHA: (Ar) - Büyük, geniş, engin- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FEYYAZ: (Ar) Er 1 Çok faydalı, çok verimli 2 Feyiz, bereket ve bolluk veren
FEYZA: (Ar) Ka 1 Suyun taşıp akması 2 Bolluk, çokluk, verimlilik, fazlalık, gürlük, ilerleme, çoğalma 3 İlim, irfan 4 Feyz ile dolu olan
FEYZİ: (Ar) 1 İlim, irfan 2 Akma, suyun akıp taşması 3 Bolluk çokluk, verimlilik - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FEYZULLAH: (Ar) Er - Allah'ın feyzi, bolluğu, bereketi
FEZA: (Ar) 1 Ucu bucağı bulunmayan boşluk 2 Dünyanın sonsuz olan genişliği, sema - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FEZZAN: (Ar) - Büyük Sahra'da, Trablus ülkesinin güneyinde bir ülke- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FIRAT: (Ar) Er 1 Tatlı su 2 Türkiye'nin en uzun nehri
FİDAN: (Yun) Ka 1 Yeni yetişen körpe ağaç 2 Fidan boylu: İnce uzun mütenasip
FİDE: (Yun) Ka - Bahçıvanlıkta, yastıklarda tohumdan yetiştirilip başka yerlere dikilmek için hazırlanan sebze veya körpe çiçek
FİGEN: (Fars) Ka - Atıcı, yıkıcı, düşürücü
FİKRET: (Ar) Er 1 Fikir, düşünce 2 İdrak 3 Zihin, akıl 4 Murat, maksat, niyet - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FİKRİ: (Ar) Er - Fikre ait, fikirle ilgili, düşünerek meydana getirilen şey
FİKRİYE: (Ar) Ka - (bkz Fikri)
FİLİZ: (Ar) Ka 1 Bitkilerde yeni sürgün, tohumdan çıkan yeni uçlar 2 Ocaktan çıkarılmış, eritilmemiş ham maden, cevher, gümüş, filiz 3 Betonarmede demirleri eklemek için bırakılan uzantılar 4 İnce taze ve güzel vücutlu
FİRAS: (Ar) Er 1 Yiğit, mert 2 Binici, at yetiştirici
FİRAZENDE: (Fars) - Yükselten -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FİRDEVS: (Ar) Ka 1 Cennet, 2 Bostan, bahçe - Firdevsi: İran'ın milli destanı olan "Şeyhname"nin yazarıdır Adı, Mansur b Hasan'dır 934-1020 yıllan arasında yaşadığı tahmin edilmektedir
FİRUZ: (Ar) Er - Mesut, mutlu, sevinçli, ferah, uğurlu, iyi bahtlı
FİRUZE: (Ar) Ka 1 (bkz Firuz) 2 Nişabur'da çıkan açık mavi renkli ve değerli bir yüzük taşı 3 Açık yeşil, dağ yeşili ile gök mavisi arasında ve bal mumu parlaklığında maruf kıymetli taş
FİTNAT: (Ar) Ka - Zihin açıklığı, zeyreklik Zihnin herşeyi çabuk anlayışı Türk şairlerinden meşhur bir İslam hanımının adıdır Asıl adı Zübeyde'dir
FUAD: (Ar) Er - Kalb, yürük, gönül
FULYA: (İtal) Ka - Nergisgillerden, san renkte çiçeği keskin ve güzel kokulu bir bitki, sarı soğançiçcği
FUNDA: (Tür) Ka - Kırcık yerlerde yetişen ve birçok çeşidi olan çalı
FURAT: (Ar) Er - (bkz Fırat)
FURKAN: (Ar) Er - Hakkı, batıldan, doğruyu yanlıştan ayırma, tefrik
FUZULİ: (Ar) Er 1 Boşuna, yersiz, lüzumsuz, haksız 2 Boşboğaz lüzumsuz işlerle uğraşan 3 Yetkisi olmadığı halde başkası namına tasarrufta bulunan - Fuzuli Mehmed: XVI yy 'da yaşamış büyük Türk şairlerinden Çağatay edebiyatı da dahil olmak üzere, Türk edebiyatının birçok sahalarında kuvvetli tesir ve nüfus sahibidir Türkçe, Arapça, Farsça, manzum, mensur birçok eserleri vardır Bunlar arasında "Leyla ve Mecnun" mesnevisi çok meşhurdur
FÜRUZAN: (Fars) - Parlayıcı, parlayan, parlak - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
FÜSUN: (Ar) Ka - Büyü sihir Şaşırtıcı güzelliğe sahip, hayret verici derecede güzel

G

GABRA: (Ar) Ka - Yer, yeryüzü, arz
GAFFAR: (Ar) Er 1 Kullarının günahlarını affeden, Allah 2 Çok merhamet eden Allah'ın isimlerinden -(bkz Abdülgaffar)
GAFUR: (Ar) Er - Mağfiret eden, yarlığayan, affeden, bağışlayan, merhamet eden Allah Allah'ın isimlerinden - (bkz Gaffar)
GAGAUZ: (Tür) 1 Gökoğuzlar 2 Hristiyanların Ortodoks mezhebine bağlı Türk kavmi Balkanlar ve Rusya'da yaşamaktadırlar Deliorman, Dobruca, Beşerabya ve Ukrayna'da oturan Hristiyan Türklere verilen ad
GALİB: (Ar) Er 1 Galebe çalan, muzaffer, yenen 2 Güçlü kuvvetli, kudretli, hükmeden 3 Üstün baskın Şeyh Galip: Meşhur divan şairlerinden 1757-1798 yıllan arasında yaşamıştır - Türk dil kurallarına göre "b/p" olarak kullanılır
GALİBE: (Ar) Ka - (bkz Galib)
GAMZE: (Ar) Ka 1 Süzgün bakış 2 Çene veya yanak çukurluğu
GANİ: (Ar) Er 1 Zengin varlıklı, bol doygun 2 Sahip olduğunda fazlasını istemeyen Allah'ın isimlerinden - (bkz Abdülgani)
GANİYE: (Ar) Ka 1 Zengin kadın Zengin kız 2 Çok hoş 3 Şarkıcı
GANİM: (Ar) Er - Ganimet alan
GANİME: (Ar) Ka - (bkz Ganim)
GANİMET: (Ar) Ka - Kafirlerle yapılan savaş sonucu ele geçirilen mal, para, silah gibi metalar İslami usullere göre tasnif edilip, beytülmale, fakirlere, yoksullara ve mücahidlere dağıtılır
GARİB: (Ar) Er 1 Yabancı, acaib Kimsesiz, memleketinden uzak Türk dil kuralları açısından "b/p" olarak kullanılır
GARİBE: (Ar) Ka - (bkz Garib)
GAVS: (Ar) Er 1 Suya dalma, dalgıçlık 2 Yardım muavenet 3 Yardım istemek için bağırmak 4 Yardımcı, imdada yetişen 5 Allah'ın velileri, hakkında kullanılır Daha çok ünvan olarak verilir - Gavs-ı Azam: Tarikat kurucusu, özellikle Abdülkadir Geylani için kullanılır
GAYE: (Ar) Ka 1 Maksat, meram 2 Netice, son, hedef
GAYRET: (Ar) 1 Çalışma, çabalama 2 Kıskanma, çekememe 3 Aziz ve kutsal bir şeye tecavüz edildiğini görmekten doğan asil temiz duygu -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GAZA: (Ar) Er - Din uğruna savaş
GAZAL: (Ar) Er 1 Ceylan 2 Geyik, âhû 3 Geyik yavrusu 4 Güzel göz, irigöz
GAZALE: (Ar) Ka - Dişi geyik
GAZANFER: (Ar) Er 1 İri arslan, şir 2 Cesur, yürekli, yiğit adam 3 Hz Ali'nin lakabı
GAZEL: (Ar) Er 1 Latif 2 Kuruyarak dökülmüş ağaç yaprağı 3 Divan, Fars ve Arap edebiyatlarında en yaygın nazım şekli
GAZİ: (Ar) Er 1 Allah yolunda savaşan kişi 2 Gaza sırasında yaralanan kimse 3 Gaza sırasında yararlıklar gösteren kumandanlara verilen unvan 4 2 Mahmud zamanında çıkarılan altın sikke
GAZİR: (Ar) Er 1 Yumuşak, mülayim Tatlı, nazik, uysal
GAZİRE: (Ar) Ka - (bkz Gazir)
GAZİYÜDDİN: (Ar) Er - Din uğrunda yara alan, yaralanan Savaşan
GAZZAL: (Ar) Er - İplikçi
GAZZALİ: (Ar) Er - İslam aleminin büyük mütefekkirlerinden - Babası "Gazzal-iplikçi" sanatçısı olduğu için kendisine Gazali adı verilmiştir
GELİNCİK: (Tür) Ka 1 Yazın kırlarda yetişen kırmızı ve büyük çiçekli bitki 2 Sansargillerden ince yapılı, sivri çeneli, küçük bir hayvan 3 Mezgitgillerden, yılan balığına benzer eti sevilen bir balık
GENÇ: (Fars) Er 1Hazine define 2 (a) Naz, eda, cilve
GENCAL: (Tür) Er - Genç kal -(bkz Genç)
GENCAY: (Tür) Er - Ayın bir haftalık oluncaya kadar ki şekli, hilal
GENCE: (Fars) Er - Kuzey Azerbaycan'ın Baku'dan sonra en büyük şehri
GENCER: (Tür) Er - Yeni taze, körpe kimse, yiğit
GENÇYAZ: (Tür) - İlkbahar - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GERMA: (Fars) Ka - Sıcak yaz
GEVAN: (Fars) Er - Kahramanlar, yiğitler
GEVHER: (Fars) Ka 1 Değerli taş 2 Elmas 3 Bir şeyin aslı, esası
GEVHER ŞAD: (Fars) Ka -Pırlanta gibi kıymetli ve neşeli Gevherşad' Baysungur'un annesi
GEYSU: (Fars) Ka - Uzun saç, saç örgüsü, zülüf
GEZEGEN: (Tür) Er - Güneş etrafında dolanan, ondan aldıkları ışığı yansıtan gök cisimlerinin ortak adı
GIYAS: (Ar) Er - Yardım, gavs, nusret
GIYASEDDİN: (Ar) Er - Dinin yayılması için yardımı dokunan zat Gıyaseddin Keyhüsrev I: Anadolu Selçuklu Sultanı - Türk dil kuralına göre "d/t" olur
GİLMAN: (Ar) Er 1 Tüyü, bıyığı çıkmamış delikanlılar gençler 2 Köleler, esirler 3 Cennette hizmet gören erkekler
GİLŞAH: (Fars) 1 Balçık şah 2 Balçıkta yapıldığı için Hz Adem'in lakabı 3 Farsların masal kahramanı Keyyummers'in lakabı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GİRAMİ: (Fars) Er - Aziz, muhterem, saygın ulu
GİRAY: (Tür) - Kuvvetli, kudretli Kırım hanları tarafından unvan olarak kullanılmıştır - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GİRGİN: (Ar) - Herkesle çabucak yakınlık kurarak işini yürütebilen -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GİRYAR: (Fars) Ağlayıcı, ağlayan, (bkz Nalan) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GİZEM: (Tür) Ka - Sır karşılığı olarak kullanılan uydurma bir kelime
GONCA: (Fars) Ka 1 Henüz açılmamış gül, tomurcuk 2 Sevgilinin ağzı
GÖĞEM: (Tür) - Halk dilinde yeşile çalan mor - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKALP: (Tür) Er - Göklerin yiğidi bahadır
GÖKBEN: (Tür) - Gökle ilgili, uzay sema - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKÇAY: (Tür), (bkz Gökçe) -Kuzey Kafkasya da az tatlı su gölü -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKÇE: (Tür) Ka 1 Gökle ilgili göğe ait semavi 2 Mavi, mavimsi 3 Güzel hoş güzelce, latif 4 Gösterişli
GÖKÇEK: (Tür) Er 1 Güzel çok güzel 2 Hoş, sevimli, cana yakın alımlı 3 İnce narin zarif 4 Güler
GÖKÇEN: (Tür) Ka -(bkz Gökçe)
GÖKDOĞAN: (Tür) Kuzey yarımkürede yaşayan bir doğan türü
GÖKEKİN: (Tür) - Yeni başak meydana getirmiş ekin - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKKIR: (Tür) - At donlarından maviye çalan kır - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKKUŞAĞI: (Tür) - Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla gökyüzünde oluşan yedi renkli kemer biçimindeki görüntü alkı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKMEN: (Tür) Ka - Mavi gözlü ve sarışın kimse
GÖKSEL: (Tür) Er - Semavi, gökçül karşılığı olarak kullanılan uydurma kelam
GÖKSEVİM: (Tür) Ka - Sevimli gök
GÖKSU: (Tür) 1 Türklerin oturduğu birçok akarsuya verilen isim 2 Adana'dan gelerek Akdeniz'e dökülen Seyhan nehrinin önemli kollarından -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKSÜN: (Tür) - Binboğa dağlarından Elbistan'ın güney batısında Seyhan nehrine karışan çay - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖKŞEN: (Tür) Ka - Gökle ilgili, aydınlık ışıklı gök, uydurma bir kelime
GÖKTEPE: (Tür) Er - Mavi tepe
GÖKTÜRK: (Ar) Er - Orta Asya'da yaşamış eski bir Türk ulusu ve bu ulustan olan kimse
GÖKYÜZÜ: (Ar) - Göğün görünen yüzeyi (sema) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖNENÇ: (Tür) Ka - Refah hali, mutluluk
GÖNÜL: (Tür) Ka 1 İnsanın manevi varlığının ifadesi, inancı ve hislerinin kaynağı 2 İstek, arzu, heves, niyet 3 Duygu, his, aşk 4 Kibir, gurur 5 Tabiat, huy
GÖRGÜ: (Tür) Ka 1 Bir topluluğa ait uyulması gereken nezaket kaideleri muaşeret adabı 2 Deneme, tecrübe 3 Görmüş olma durumu, görgü şahidi
GÖRKEM: (Tür) 1 İhtişam, gösteriş karşılığı olarak kullanılan bir kelimedir 2 Gösterişli, heybetli - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖRSEL: (Tür) - Görmekle ilgili manasına kullanılan uydurma bir kelime - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÖZDE: (Tür) Ka 1 Göze girmiş olan sevilen beğenilen, benimsenen 2 Beğenilen kadın 3 Osmanlı sarayında padişahın ilk dört cariyesine verilen ünvan
GÖZEN: (Tür) Ka - Bir nevi alageyik
GÖZLEM: (Tür) - Müşahade, gözlemek karşılığı olarak kullanılan kelime - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GUFRAN: (Ar) - Günahların affı
GULAM: (Ar) Er 1 Oğlan, uşak 2 İran ve Hindistan'da (abd) kelimesi yerine kullanılmıştır - Gulam Ali, Gulam İshak Han gibi
GURBET: (Ar) - Doğup yaşanılmış olan yerden uzakta yer - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜÇLÜ: (Tür) Er 1 Gücü olan kuvvetli zorlu 2 Bir musiki dizisinde duraktan sonraki en önemli perde
GÜFTAR: (Fars) - Söz, kelam - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜFTE: (Fars) Ka 1 Söyleniş, söylenmiş 2 Bir söz eserinin bestelenmiş bulunan manzum sözleri
GÜHER: (Fars) - Gevher, cevher, (bkz Gevher) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜHERPARE: (Fars) Ka - Cevher parçası
GÜL: (Fars) Ka 1 Çiçek 2 Bilinen çiçek, gül çiçeği, gülağacı 3 Tasavvufta Allah'ın birliğinin remzi 4 Başına ve sonuna ek ve isimler getirilerek yeni isimlerin türetilmesinde kullanılan bir isimdir - (Ayşegül, Gülay, vb)
GÜLABİ: (Fars) Er - Gülsuyu
GÜLAFET: (Fars) Ka - Nefes kesen güzellikle - Gül ve âfet kelimesinden oluşmuş birleşik bir isimdir
GÜLBAHAR: (Fars) Ka - 1 Bahar gülü 2 Ebru sanatında kullanılan koyu kırmızı renkte toprak Gülbahar Hatun: Mehmet Il'nin hanımı Bayezid II ve Gevher Sultan'ın annesi
GÜLBANU: (Fars) Ka - Gülhanım Gül gibi güzel kadın Gül hatun
GÜLBEDEN: (Fars) Ka - Zarif, ince vücuda sahip Gülbeden Begüm, Babur Şah'ın kızı
GÜLBERK: (Fars) - Gül yaprağı -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜLBEŞEKER: (Fars) Ka - Bir çeşit gül tatlısı
GÜLBEYAZ: (fti) Ka - Beyaz gül
GÜLBİN: (Fars) Ka - Gül kökü, gül biten yer
GÜLBİZ: (Fars) Ka - Gül serpen, gül serpilmiş
GÜLCİHAN: (Tür) Ka - Cihana, aleme bedel gül
GÜLÇE: (Fars) Ka - Gülcük, küçük gül
GÜLÇİN: (Fars) Ka - Gül toplayan, gül devşiren
GÜLDEHAN Fars) Ka - Gül ağızlı, ağzı gül gibi olan
GÜLDESTE: (Fars) Ka - Güldemeti, çiçek destesi - Türk müziğinde mürekkeb makamlardan
GÜLENAY: (Tür) Ka - Devamlı gülen, ayyüzlü kişi
GÜLENBEY: (Tür) Er - (bkz Gülenay)
GÜLENDAM: (Fars) Ka- Gül endamlı, gül boylu, nazik, güzel endam
GÜLENNUR: (Tür) Ka - Gülmesiyle etrafı aydınlatan, ışık saçan kimse
GÜLER: (Tür) Ka - Gülen, sevinçli, handan
GÜLFAM: (Fars) Ka 1 Gül renkli 2 Gül gibi kızıl olan
GÜLGONCA: (Fars) Ka - Açılmamış gül
GÜLGÜN: (Fars) Ka - Gül renkli, gül renginde, pembe
GÜLHAN: (Fars) Er - Gül evi, ateşhane
GÜLHANIM: (Tür) Ka 1 İyi huylu, nazik hanım 2 Gül yüzlü hanım
GÜLHAYAT: (Tür) Ka 1 Mutlu, huzurlu bir hayat 2 Gül gibi güzel hayat
GÜLİBAR: (Tür) - Gül fırtınası -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜLİSTAN: (Fars) Ka 1 Gül bahçesi, güllük 2 Azerbaycan'da Karabağ bölgesinde bir mevki
GÜLİZAR: (Fars) Ka 1 Gül yanaklı 2 Al yanaklı 3 Türk musikisinde mürekkep bir makam
GÜLKIZ: (Tür) Ka - Güle benzeyen kız
GÜLLÜ: (Tür) Ka 1 Gülü olan 2 Gül desenli (kumaş) - Daha çok örfte kullanılır
GÜLNAR: (Fars) Er - Hisar, kule
GÜLNAME: (Fars) Er - Sevgiliye yazılan mektup, kaside
GÜLNAR: (Fars) Ka - Nar çiçeği
GÜLNAZ: (Fars) Ka 1 Gül yüzlü kadın 2 Gül gibi, nazlı narin - Birleşik isim
GÜLNİHAL: (Fars) Ka 1 Gül fidanı 2 Gül ağacı - Birleşik isim
GÜLNUR: (Tür) Ka - Etrafına ışık saçan, aydınlatan gül
GÜLNÜŞ: (Fars) Ka 1 Güliçen 2 Gülle özdeşleşmiş, gül gibi
GÜLPERİ: (Fars) Ka - Gizli gül
GÜLRANA: (Fars) Ka - Güzel gül, dışı sarı içi kırmızı renkte olan bir çeşit gül
GÜLRİZ: (Fars) Ka 1 Gül saçan, gül serpen 2 Meşhur bir çeşit lale
GÜLRUHSAR: (Fars) Ka - Gül yanaklı
GÜLSEREN: (Tür) Ka - Gül toplayan, gül dağıtan
GÜLSEVİM: (Tür) Ka - Sevimli, güzel, hoş görünüşlü gül
GÜLSU: (Tür) Ka - Gül renkli su, taze su
GÜLSUNA: (Tür) Ka - Gül gibi çekici kadın Güzel sevgili
GÜLSÜM: (Tür) Ka - Hz Peygamber (sas)'in kızlarından birinin adı
GÜLŞAH: (Fars) Ka 1 Güllerin şahı 2 Varaka'nın sevgilisi, masal kadın
GÜLŞEN: (Fars) Ka - Gülbahçesi, gülistan, gülizar,
GÜLTANE: (Tür) Ka - Yeni açmış gül, gonca
GÜLTEKİN: (Tür) Er - Genç delikanlı, nazik
GÜLTEN: (Fars) Ka - Gül tenli, gül vücutlu
GÜLZAR: (Fars) Ka - Gülbahçesi, gül tarlası
GÜNAY: (Tür) Ka - Gündüz, gün aydınlığında ay
GÜNEŞ: (Tür) Ka - Çevresindeki sisteme ait gezegenlerin etrafında döndüğü, ışık ve ısı yayan büyük gök cismi, şems
GÜNEY: (Tür) - Dört ana yönden biri - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜNSEL: (Tür) Er - Hızlı akan sel
GÜRAY: (Tür) Er - Yeni doğan ay
GÜRBÜZ: (Tür) Er 1 İyi, yetişmiş, sağlam ve kuvvetli 2 Cesur, kuvvetli 3 Sağlıklı, sıhhatli
GÜRCÜ: (Tür) Er - Gürcistan ahalisinden veya bu ahalinin soyundan olan Gürcistan ahalisine ait
GÜRÇINAR: (Tür) Er - Çok büyümüş, gelişmiş, serpilmiş
GÜRDAL: (Tür) Er - Güçlü, gelişmiş dal
GÜREL: (Tür) Er - Maiyeti geniş, çevresi güçlü kuvvetli
GÜRGAN: (Fars) Er 1 İran'ın kuzeydoğusunnda bir yer 2 Aksak Timur'un lakabı
GÜRHAN: (Tür) Er 1 Hanlar hanı 2 Kara-Hitay prenslerine verilen unvan
GÜRKAN: (Tür) Er 1 Bol kan Genç, taze, gelişmiş, serpilmiş
GÜROL: (Tür) Er - Büyü, serpil, geliş
GÜRSU: (Tür) - Temiz, pak, hızlı su - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜVEN: (Tür) 1 Korku ve kuşku duygusundan uzak 2 İnanma ve bağlanma duygusu 3 Yüreklilik, cesaret - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
GÜVENÇ: (Tür) Er 1 Güvenme, dayanma, itimat 2Övünme, gurur
GÜZİDE: (Fars) Ka - Seçkin, seçilmiş, beğenilmiş
GÜZİN: (Fars) Ka - Seçen, seçilmiş, seçkin, beğenilmiş - Hz Muhammed (sas)'in dostu (halifesi) Hz Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali (ranhum)
GÜZİR: (Fars) - Çare, derman - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır

H

HABBAN: (Ar) Er - Güney Arabistan'da bir kasaba
HABİB: (Ar) Er - Sevgili Seven, dost
HABEŞİ: (Ar) Er - Habeşler gibi derisinin rengi çok koyu esmer olan kimse Habeş ırkına mensup
HABİBE: (Ar) Ka - (bkz Habib)
HABİBULLAH: (Ar) Er - Allah'ın sevgilisi Hz Peygamber
HABİL: (Ar) Er - Habil Hz Adem'in oğullarından, Kabil'in kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür Yeryüzünde ilk öldürülen kişidir
HABİNAR: (Ar) Ka - Nar tanesi
HABİR: (Ar) Er 1 Taze, haberli, bilgili, agah, vakıf 2 Cenab-ı Hak
HACCAC: (Ar) Er 1 Delil ikame eden Delille galip olan 2 Irak valisi olup, Hz Muhammed soyuna ve taraflarına eziyet eden Yusuf b Sakail'nin unvanı Yezid'in komutanlarından
HACCE: (Ar) Ka 1 Hacca giden,
Kabe'yi ziyaret eden hacı kadın 2 Bir çeşit akdiken - Daha çok lakab olarak kullanılır
HACE: (Fars) Er 1 Hoca 2 Bilgin, öğretmen 3 Çelebi, sahip, muallim, profesör - Daha çok lakab olarak kullanılır
HACER: (Ar) Ka 1 Taş, kaya -Hacer-i Esved: Kabe'nin duvarında bulunan meşhur kara taş 2 Hz İsmail'in annesi ve Hz İbrahim'in cariyesinin adı
HACERUNNUR: (Ar) Ka - Kükürt ile demirin birleşmesinden meydana gelen altın sarısı renginde
HACI: (Ar) Er 1 Hacca giden, Kabe'yi ziyaret eden, hacı 2 Dini bir mahalli ziyaret eden kimse
HACİB: (Ar) Er - Birinin bir yere gitmesine engel olan 2 Kapıcı -Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır
HACİR: (Ar) Er 1 Hicret eden, bir başka yere geçen 2 Sayıklayan
HADDAS: (Ar) Çabuk kavrayan, anlayışlı, kavrayışlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HADİ: (Ar) Er 1 Yenilene yardım eden, yardımcı 2 Hidayet eden, doğru yolu gösteren Kılavuz, rehber 3 Önde giden kimse 4 Mızrak ucu
HADİC: (Ar) Er - Erken doğan oğlan çocuğu
HADİCE: (Ar) Ka - Vakitsiz, erken doğan kız çocuğu - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır Hadice: Hz Muhammed (sas)'in ilk eşi
HADİD: (Ar) Er 1 Keskin 2 Demir 3 Öfkeli, hiddetli, şiddetli, titiz 4 Kur'an-ı Kerim'in 50 suresinin adı
HADİM: (Ar) Er - Hizmetkar, yardım eden Hadim-i Harameyn: Harem-i Şerifin hizmetkarı Hicaz'ın alınmasından sonra Osmanlı sultanlarına verilen lakap
HADİYE: (Ar) Ka - (bkz Hadi)
HAFAZA: (Ar) Ka 1 İnsanın yaptığı işleri yazmakla görevli melekler 2 Bekçiler
HAFİ: (Ar) Er 1 Çok ikram eden, insanı güler yüzle karşılayan 2 Yalınayak yürüyen, koşan adam
HAFİD: (Ar) Er - Erkek torun
HAFİDE: (Ar) Ka - Kız torun (bkz Nebire)
HAFİZ: (Ar) Er 1 Allah'ın adlarındandır Muhafaza eden, saklayan, esirgeyen, koruyan 2 Kur'an'ı ezbere bilen ve usulüne uygun okuyan kimse
HAFİZE: (Ar) Ka - (bkz Hafız)
HAFİZÜDDİN: (Ar) Er - Dinin koruyucusu - Daha çok unvan olarak verilir
HAFSA: (Ar) Ka - Hz Ömer'in kızı Hz Peygamberin zevcelerinden, Ümmü'1-Mü'minin
HAKAN: (Tür) Er 1 Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı 2 Kağan
HAKEM: (Ar) Er 1 Bir uzlaşmazlığın halli için tarafların üzerinde anlaştıkları kimse 2 Çeşitli yarışmaları, müsabakaları idare eden kimse 3 Jüri, bir yarışmada değerlendirme yapan kimse 4 Allah'ın isimlerinden Hüküm veren, karar veren, bütün meselelerin kendisine döndüğü hüküm sahibi
HAKGÜZAR: (afi) - Hakkı tanıyan, haktan ayrılmayan - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HAKİ: (Fars) Er ı Yeşile çalan koyu sarı renk, toprak rengi 2 Topraktan, toprağa mensup Mütevazi kişi
HAKİKAT: (Ar) Ka l Bir şeyin aslı ve esası, mahiyeti 2 Gerçek, doğru, gerçekten, doğrusu 3 Sadakat, doğruluk, bağlılık, kadirbilirlik
HAKİM: (Ar) Er 1 Her şeye hükmeden, hikmet sahibi olan Allah 2 Hükmeden, dava yargılama işine memur olan, yargıç 3 Üstte bulunan 4 Hekim, akıllı, becerikli 5 Kadı, vali, amir, hükümdar, emir
HAKİME: (Ar) Ka - (bkz Hakim)
HAKİMİYET: (Ar) Ka - Hakimlik, amirlik, üstünlük, egemenlik Sulta
HAKKI: (Ar) Er 1 Doğruluk ve insaf sahibi 2 Bir insana ait olan şey 3 Dava, iddiada hakikate uygunluk 4 Emek 5 Pay, hisse 6 Layık, münasip
HAKTAN: (Tür) Er - Allah'tan gelen, Allah'ın verdiği
HAKTANIR: (ati) Er - Herkesin hakkını gözeten kimse
HALAS: (Ar) Er - Kurtuluş, kurtulma
HALASKAR: (Ar) Er - Kurtarıcı
HALDUN: (Ar) Er - Devamlılar, sürekli olanlar
HALE: (Ar) Ka - Ayın ve güneşin etrafında bazı zamanlarda görülen ışıklı halka, ayla, ağıl
HALEF: (Ar) Er 1 Babadan sonra kalan oğul 2 Memurlukta, birinden sonra gelip onun yerine geçen kimse
HALENUR: (Ar) Ka - (bkz Hale)
HALİD: (Ar) Er 1 Sonsuz, daim, ebedi 2 Bir yıldan çok yaşayan 3 Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır Halid b Velid: Ünlü sahabi Allah'ın kılıcı olarak anıldı
HALİDDİN: (Ar) Er - Dinin sonsuzluğu ölümsüzlüğü
HALİDE: (Ar) Ka - (bkz Halid)
HALİFE: (Ar) Er 1 Halef, naib 2 Hz Peygamber'in vekili ve dünyadaki müslümanların başı olan kimse
HALİL: (Ar) Er - Samimi dost, Allah'ın dostu
HALİLULLAH (Ar) Er - Allah'ın dostu Hz İbrahim (as)
HALİM: (Ar) Er 1 Sakin, sessiz 2 Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu Allah'ın isimlerindendir "Abd" takısı alarak kullanılması tercih edilir
HALİME: (Ar) Ka - (bkz Halim) Peygamberimizin (sas) süt annelerinden
HALİS: (Ar) Er 1 Hilesiz, katkısız 2 Karışmamış, katışıksız, saf, hilesiz Temiz 3 Yalnız, sadece - (bkz Muhlis)
HALİSE: (Ar) Ka - (bkz Halis)
HALLAC: (Ar) Er - Pamuk, yatak, yorgan atan kimse - Hallac-ı Mansur: 922 yılında "Ene'1-Hak" dediği için asılan ve divan edebiyatında adına sık sık rastlanılan ünlü sufı
HALUK: (Ar) Er - İyi huylu, insaniyetli, geçim ehli olan
HAMAN: (Ar) Er - Hz Musa'ya karşı acımasızca mücadele eden Mısır Firavunu'nun veziri
HAMASE: (Ar) Er - Yiğitlik, kahramanlık şiirleri, marşlar
HAMASET: (Ar) Ka 1 Cesaret, kahramanlık, yiğitlik 2 Kahramanca şiir
HAMDİ: (Ar) Er 1 Allah'ı övmek 2 Allah'a şükretmek 3 Şükreden, şükredici
HAMDİYE: (Ar) Ka - (bkz Hamdi)
HAMDULLAH: (Ar) Er - Allah'ın övgüsü
HAMİ: (Ar) Er - Himaye eden, koruyan, koruyucu, sahip çıkan, gözeten
HAMİD: (Ar) Er 1 Koru sönmediği halde alevi sönen ateş 2 Hamdeden, şükreden kul 3 Hz Pey (sas)'in lakaplarından
HAMİD: (Ar) Er - Övülmeye değer - Allah'ın isimlerinden (bkz Abdülhamid) - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
HAMİDE: (Fars) Ka - (bkz Hamid)
HAMİL: (Ar) 1 Yüklü Gebe 2 Sahip, malik 3 Taşıyan, gözeten 4 Uhdesinde bir poliçe bulunan 5 Hamil-i vahy: Cebrail (as) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HAMİYE: (Ar) Ka 1 Himaye eden, koruyan korucu 2 Kayıran, kayırıcı
HAMİYET:(Ar) Ka 1 Milli onur ve haysiyet 2 İnsanlık, fazilet 3 İzzeti nefs
HAMMAD: (Ar) Er -1 Çok hamdeden, çok şükür ve dua eden Hammad b Ebu Süleyman: Hadisçi Tabiindendir
HAMMADE: (Ar) Ka - (bkz Hammad)
HAMRA: (Ar) Ka - Daha, pek çok kızıl, kırmızı - el-Hamra: İspanya'nın Gırnata şehrinde Araplardan kalma meşhur saray
HAMZA: (Ar) Er 1 Arslan 2 Heybetli, azametli demektir - Hz Peygamber'in amcası, Mekke döneminde müslüman olmuş, Uhud Savaşı'nda Vahşi tarafından şehid edilmiştir
HANBELİ: (Ar) Er Ahmed b Muhammed b Hanbel (Öl 855): Ehli sünnetin dört ana mezhebinden birisi olan Hanbeli mezhebinin imamı
HANDAN: (Fars) Ka 1 Gülen, gülücü 2 Güler yüzlü, sevimli
HANDE: (Fars) Ka 1 Açılış, açılma 2 Gülme, gülüş
HANDEGÜL: (Fars) Ka - Gülün açması
HANEDAN: (Fars) Er - Kökten, asil ve büyük aile
HANEF: (Ar) Er - Doğruluk, istikamet
HANEFİ: (Ar) Er - İmamdı Azam Ebu Hanife'nin mezhebinden olan Hanefi mezhebine mensup kişi
HANİF: (Ar) Er l Tek Allah'a, Al*lah'ın birliğine inanan 2 İslam inan*cına sıkı ve samimi olarak bağlanan 3 Hz Muhammed (sas)'in tebliğin*den önce Mekke'de tek Allah'a ina*nanlar
HANİFE: (Ar) Ka - (bkz Hanif)
HANIM: (Tür) Ka 1 Kadınlar için kullanılan saygı sözü 2 Eş, karı, zevce 3 Ev sahibesi
HANNAN: (Ar) Çok acıyan, çok merhametli Allah'ın isimlerinden "abd" takısı alarak isim yapılır Abdülhannan
HANNAS: (Ar) - Şeytan - İsim olarak kullanılmaz
HANSA: (Ar) Ka - Arapların en büyük ünlü hanım şairi Müslüman olmuştur
HANSOY: (Tür) Er - (Han sülalesine mensup
HANZADE: (Fars) Ka - Hükümdar çocuğu
HANZALE: (Ar) Ka - Doğu Arabistan'da bir Arap kabilesi
HARE: (Fars) Ka 1 Sert taş, kaya 2 Meneviş, menevişli kumaş
HAREM: (Ar) Ka 1 Yasak kılınmış mukaddes olan şey 2 Evlerde yabancı erkeklerin girmesine izin verilmeyen, kadınlara ait bölüm 3 İç avlu 4 Hicaz'da ihrama girilen yerden Ka'be'ye dek uzanan bölüm 5 Mekke-Medine'nin ismi
HARİKA: (Ar) Ka İmkanların üstünde olup insanda hayret uyandıran şey
HARİM: (Ar) Er 1 Biri için kutsal olan şeyler 2 Harem dairesi, harem 3 Evin içi gibi, başkalarına kapalı olan yer 4 Bir evin civarı 5 Avlu 6 Ortak, şerik 7 Hacıların, hac zamanı giydikleri giysi
HAKİME: (Ar) Ka - Kişinin dilediği gibi kullanabilecek hakka malik olduğu malı (bkz Harim)
HARİS: (Ar) Er 1 Muhafız, bekçi, gözcü 2 Koruyan, koruyucu 3 Son derece hırslı olan 4 Yemen'de bir Arap kabilesinin adı

HARİSE: (Ar) Ka - (bkz Haris)
HARİZM: (Fars) Er - Amuderya'nın aşağı kısmının her iki yanında bulunan ülke Bu ülkede XIII yy'a kadar dilini muhafaza ederek yaşamış olan İran kavminin adı
HARMAN: (Ar) Er 1 Tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin başaklarından ayrılması Bu işin yapıldığı mevsim, sonbahar 2 Birçok çeşitten birer parça alıp yeni bir bileşim oluşturmak
HARRAS: (Ar) Er - Ekinci, çiftçi, toprağı işleyip ekin eken
HARUN: (Ar) Er - Kur'an-ı Kerim'de bahsedilen peygamberlerdendir Musa Peygamberin büyük kardeşi Fir'avun erkek çocukların öldürülmesi emrini kaldırdıktan sonra doğmuştur Hz Musa'dan 3 sene sonra doğduğu söylenir
HARUT: (Ar) 1 Arkadaşı Marut ile tanınan melek, büyü ve sihir ile uğraştıkları için kıyamete kadar kalmak üzere Babil'de bir kuyuya hapsedil-
mişlerdir 2 Babil halkına korunmaları için büyü öğreten iki melekten biri, sihir yapar - İsim olarak kullanılmaz
HARZEM: (Fars) Er - (bkz Harizm)
HASAFET: (Ar) Er 1 Hükümde sağlamlık, kuvvet ve olgunluk 2 Görüş sağlamlığı
HASAN: (Ar) Er - Güzellik, iyilik, hüsn sahibi olmak Hasan b Ali b Ebi Talib: Ali (ra)'nin büyük oğlu Peygamber Efendimizin torunu Kur'an'da geçen kelimelerdendir
HASBEK: (Tür) Er - Dürüst, iyi, saf insan
HASBİ: (Tür) Er - İsteyerek ve karşılık beklemeksizin yapılan
HASBİNUR: (Ar) Ka - (bkz Hasibe)
HASEKİ: (Ar) Er - Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad
HASEN: (Ar) Er 1 Güzel, süslü 2 Güzel işler, hayırlar Hasan şeklinde kullanılır
KASENE: (Ar) Ka 1 İyilik, iyi hal, iyi iş, hayırlı iş 2 Dünya ve ahiret saadeti 3 Eski altın paralardan birinin adı
HASENİ: (Ar) Ka - Hasene ait
HASGÜL: (Ar) Ka - Değerli, eşsiz gül
HASHANIM: (Ar) Ka 1 Çıtıpıtı, ince, narin kadın 2 Bilge, değerli kadın - Birleşik isim
HASİB: (Ar) Er 1 Hayır sahibi, eliaçık, cömert 2 Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın, şahsi meziyet sahibi 3 Muhasebeci, sayman
HASİBE: (Ar) Ka - (bkz Hasib)
HASİF: (Ar) Er - Hasafetli, aklı başında olgun adam
HASİFE: (Ar) Ka - (bkz Hasif)
HASNA: (Ar) Ka - İffetli, şerefli, namuslu - (bkz Hesna)
HASKIZ: (Tür) Ka - İyi nitelikleri kendinde toplamış genç kız
HASLET: (Ar) - İnsanın yaratılışındaki huyu, tabiatı, mizacı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HASPOLAT: (Tür) Er - Katışıksız, saf, çelik gibi
HASRET: (Ar) Ka 1 Ele geçirilemeyen veya elden kaçırılan bir nimete veya kıymetli şeye üzülüp yanmak 2 İç çekme, inleme, üzüntü, iç sıkıntısı, keder, zahmet, eseflenme, özleyiş
HAŞİM: (Ar) Er 1 Haşmetli, gösterişli, muhteşem 2 Kuru ekmek kırıntısı doğrayan - Ezen, kıran, yaran, parçalayan - Ben-i Haşim Hz Peygamber'in (sas) soyu
HAŞİMÎ: (Ar) Er - Haşime mensup, Haşimilerden olan
HAŞMET: (Ar) Er - İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
HAŞMEDDİN: (Ar) Er - Dinin büyüklüğü, ihtişamı
HATEM: (Ar) Er 1 Mühür, üstü mühürlü yüzük 2 En son 3 Hatemü'l-Enbiya: Peygamberlerin sonuncusu, Hz Muhammed 4 Halemi Tai: Arap kabileleri arasında tanınmış "Tayy" kabilesine mensup ve cömertliğiyle meşhur olan "İbn Abdullah b Sa'd"ın lakabı 5 Çok cömert olan

HATIR: (Ar) Er 1 Şan ve şeref sahibi 2 Yüce, ulu 3 Tehlikeli
HATIRA: (Ar) Ka - Hatıra gelen, hatırda kalan şey, andaç
HATIRNEVAZ: (afi) Ka - Gönlü okşayan, hatırnaz
HATIRSAZ: (afi) Er - Gönül yapan, hoşnut eden
HATİB: (Ar) Er 1 Hitab eden, söz söyleyen 2 Camide hutbe okuyan 3 Güzel, düzgün konuşan kimse Sahabe isimlerindendir
HATİCE: (Ar) Ka - Erken doğan kız çocuğu Hz Haticetü'l-Kübra; Hz Peygamber'in ilk eşi ve 6 çocuğunun annesi Ümmü'l-Mü'minin
HATİF: (Ar) Er - 1 Kuvvetli, sert ve tiz bir sesle tebliğ veya davet eden kimse 2 Göz kamaştıran 3 Göze görünmeyen
HATİFE: (Ar) Ka - (bkz Hatif)
HATİM: (Ar) Er 1 Sona erdiren, bitiren 2 Mühürleyen, mühürleyici
HATİME: (Ar) Ka - (bkz Hatim)
HATUN: (Ar) Ka 1 Kadın 2 Eş, zevce 3 Eskiden yüksek kişilikli kadınlara ya da hakan eşlerine verilen unvan- Örfte isim olarak kullanılır
HAVER: (Fars) 1 Şark, doğu 2 Güneşin doğduğu gün - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HAVLE: (Ar) Ka 1 Etraf, çevre, güç, kuvvet 2 Sahabe hanımlarından birisi Hakkında ayet inmiştir
HAVVA: (Ar) Ka - Esmer kadın Havva: Hz Adem (as)'in karısı, ilk kadın Adem (as) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur
HAY: (Ar) Er 1 Canlı, diri 2 Allah'ın sıfatlarından - "abd" takısı alarak kullanılır "Abdülhay"
HAYA: (Ar) Ka l Utanma, sıkılma 2 Ar, namus, edep 3 Allah korkusu ile günahtan kaçınma
HAYAL: (Ar) Ka 1 İnsanın kafasında canlandırdığı şey 2 Bir olay veya eşyanın zihinde kalan izi 3 Gerçekte olmadığı halde görüldüğü sanılan şey, görüntü
HAYALİ: (Ar) Er - 1 Hayal niteliğinde ya da hayal ürünü olan 2 Kanuni Sultan Süleyman devrinin büyük şairlerinden biri
HAYAT: (Ar) Ka 1 Yaşayan, diri 2 Canlılarda doğumdan ölüme kadar geçen süre 3 Yaşama, yaşayış
HAYATEFZA: (afi) Ka - Hayat artıran
HAYATENGİZ: (afi) Ka - Yaşatan, yaşamaya zorlayan
HAYATİ: (Ar) Er 1 Dirilik, canlılık 2 Büyük önem taşıyan 3 Hayata, yaşayışa ait, hayatla ilgili
HAYDAR: (Ar) Er 1 Arslan, esed, gazanfer, şir 2 Cesur, yiğit adam 3 Hz Ali'nin lakabı
HAYİM: (Ar) Er 1 Şaşkın, hayrette 2 Sevgiden dolayı şaşkına dönmüş
HAYME: (Ar) Ka - Çadır
HAYR: (Ar) Er İyi, faydalı, hayırlı, yarar Hayru'l-Vera: Halkın, alemin hayırlısı, Hz Muhammed Hayru'l-Beşer: İnsanların hayırlısı, Hz Muhammed
HAYRAN: (Ar) Er 1 Şaşmış, şaşa kalmış, şaşırmış 2 Çok tutkun 3 Aşırı derecede sevgi duyan
HAYRAT: (Ar) Er 1 Sevap kazanmak için yapılan hayırlı işler, iyilikler 2 Sevap için kurulan müessese
HAYREDDİN: (Ar) Er - Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insan -Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır
HAYRET: (Ar) Ka - Şaşma, şaşırma, şaşakalmış, ne yapacağını bilmeme
HAYRİ: (Ar) Er - Hayırla, iyilikle ilgili, uğur ve kutluluğa ait
HAYRİYE: (Ar) Ka - (bkz Hayri)
HAYRULLAH: (Ar) Er - Allah'ın hayırlı ettiği erkek
HAYRUNNİSA: (Ar) Ka - Kadınların hayırlısı
HAYSİYET: (Ar) Er - Şeref, onur, itibar, değer
HAYYAM: (Ar) Er 1 Çadırcı 2 İran'ın meşhur şairlerinden Ömer Hayyam,
HAZAL: (Ar) Ka - Kuruyup dökülen ağaç yaprakları
HAZAN: (Fars) Ka - Sonbahar, güz
HAZAR: (Ar) 1 Sabit meskeni olanların oturdukları memleket 2 Barış ve güven - Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir
HAZEN: (Ar) Ka - Üzüntü Gam, keder
HAZER: (Ar) - Deniz, bahr, büyük su - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HAZIM: (Ar) Er - Hazmeden, hazimli, ihtiyatlı, akıllı, işinde gözü açık, sağlam olan
HÂZİM: (Ar) Er - Zafer kazanan, galip, hazimete uğratan
HÂZİME: (Ar) Ka - Sindirici kuvvet, (bkz Hazim)
HAZİN: (Ar) Er 1 Hüzünlü, üzüntülü, acıklı 2 Üzüntü veren, gamlandıran, kederlendiren
HAZİNE: (Ar) Ka 1 Devlet malının parasının saklandığı yer 2 Gömülü ya da saklıyken bulunan değerli şeyler
HAZİZ: (Ar) Er 1 Mesud, mutlu 2 Hisse ve nasibi olan
HAZİZE: (Ar) Ka - (bkz Haziz)
HAZLAN: (Ar) Er 1 Terketmek 2 Allah ilminde, Allah'ın insanı lütuf ve nusretinden mahrum etmesi İsim olarak kullanılmaması daha uygundur
HAZRÂ: (Ar) Ka 1 Yeşil, sebze, hadra 2 Gökyüzü 3 Türk musikisinde mürekkep bir makam
HAZREC: (Ar) Er 1 Bir Arap kabilesinin ismi 2 Hz Peygamberi Mekkeli muhacirlerle, Medine'de kabul eden ve ilk İslam devletinin temelini teşkil eden ensarın en önemli kolu
HEBİB:(Ar)Er-Rüzgar
HECİL: (Ar) Ka - İki dağın arasındaki kısım, vadi, dere
HEDEF: (Ar) Er 1 Nişan, nişan alınacak yer alanı 2 Meram, maksat, gaye, amaç
HEDİYE: (Ar) Ka 1 Hediye, armağan 2 Karşılıksız verilen şey - Hediyetullah: Allah'ın hediyesi
HEKİM: (Ar) Er - 1 İnsan hastalıklarının teşhis ve tedavisi ile uğraşan kimse, doktor 2 Hikmet sahibi kişi, filozof
HENNÂ: (Ar) Ka - Kına ağacı, (bkz Kına)
HEPER: (Tür) Er - Cesur, yiğit kimse
HEPGÜL: (Tür) Ka 1 Gül gibi güzel kadın 2 Neşeli ol
HEPŞEN: (Tür) Ka - (bkz Hepgül)
HEPYENER: (Tür) Er - (bkz Heper)
HESNA: (Ar) Ka 1 Güzel kadın 2 Hanım, kadın
HEYBÂN: (Ar) Er 1 Korkunç, korku veren 2 Çok utangaç
HEYBET: (Ar) Er 1 İnsanlarda korku ile birlikte saygı uyandıran görünüş 2 Karizma, doğal etkileyiş
HEZÂR: (Fars) 1 Bülbül 2 Çok, pek çok 3 Bin - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HEZÂRE: (Ar) Ka - Afganistan'ın dağlık kesiminde oturan bir kabile
HEZARFEN: (Fars) Er - Çok bilen, elinden her iş gelen Bin türlü iş beceren Hezarfen Ahmet Çelebi: Türk bilgini Yapay kanatlarla ilk defa uçma deneyimini başaran adam
HIDIR: (Ar) Er - (bkz Hızır)
HIFZI: (Ar) Er 1 Saklama, koruma ile ilgili 2 Ezberleme, akılda tutma
HIFZURRAHMAN: (Ar) Er - Merhamet eden, acıyan Allah'ın koruyuculuğu Allah'ın uhdesinde
HIFZİYE: (Ar) Ka - (bkz Hıfzı)
HIFZULLAH: (Ar) Er - Allah'ın koruması, saklaması

HINCAL: (Tür) Er - Öc al
HIYRE: (Fars) Ka - Kamaşık, donuk, fersiz göz
HIZIR: (Ar) Er 1 Yeşil Yeşillik 2 Kehf suresinde 59-81 ayetlerde bahsi geçen ve Hz Musa'nın onunla buluşarak imtihan olunduğu şahsın müfessirlerin ekseriyetinin üzerinde ittifakla durdukları ismi Hızır hakkında çok çeşitli rivayetler vardır
HIZIRHAN: (Ar) Er - Seyyid Seyyidi sülalesinin kurucusu, Malik Süleyman'ın oğlu
HIZIR BEY: (Ar) Er - İstanbul'un fethinden sonra oranın ilk kadısı olan Türk alimi ve şairi
HIZLAN: (Tür) Er - Hız kazan, hızını artır
HİBE: (Ar) Ka - Bağışlama, bağış
HİBETULLAH: (Ar) Er - Allah'ın bağışlaması, bağışı
HİCAB: (Ar) Er 1 Utanma, sıkılma 2 Perde, ikişeyi birbirinden ayırmaya yarayan perde
HİCABİ: (Ar) Er - (bkz Hicab)
HİCRAN: (Ar) Ka 1 Ayrılık 2 Unutulmaz acı, keder
HİCRET: (Ar) Ka 1 Bir memleketten, başka bir memlekete göç ediş 2 Rasulullah'ın Mekke'den Medine'ye göç etmesi, takvim başlangıcı olan Miladi 622 yılında vuku bulmuştur
HİÇSÖNMEZ: (Tür) Er - (bkz Sönmez)
HİÇYILMAZ: (Tür) Er - (bkz Yılmaz)
HİDAYET: (Ar) - Hak yoluna doğru yola girme 2 Müslüman olmak -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HİDAYEDDİN: (Ar) Er - Dinin gösterdiği doğru yol
HİDİV: (Ar) Er - İmtiyazlı, Mısır valisi veya bu valinin ünvanı
HİKEM: (Ar) Er - Hikmetler
HİKMEDDİN: (Ar) Er - Dinin hikmeti - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
HİKMET: (Ar) 1 Hakimlik, feylesofluk 2 Sebeb, gizli, Allah'ın hikmeti 3 Felsefe 4 Ahlaki söz, öğüt verici, kısa öz, öğretici söz - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HİKMETULLAH: (Ar) Er 1 Ancak Allah'ın bileceği iş 2 Allah'ın hikmeti
HİLÂ: (Ar) Er - Hükümdarın taltif etmek istediği kimseye verdiği kıymetli elbise Hil'at
HİLÂL: (Ar) Ka 1 Hilal, yeni ay şeklinde olan ay, ayça, gençay 2 Bir yazı sitili 3 Hilaliyye: Kadiri tarikatı şubelerinden birinin adı
HİLMİ: (Ar) Er - Yumuşak huylu, sakin tabiatlı
HİLMİYE: (Ar) Ka - (bkz Hilmi)
HİLYE: (Ar) Ka 1 Süs, zinet, cevher 2 Güzel sıfatlar 3 Güzel yüz 4 Bir yazı sitili 5 Hz Muhammed'in mübarek vasıflarını ve güzelliklerini anlatan manzum ve mensur eser
HİMAYET: (Ar) Er - Koruma, korunma
HİMMET: (Ar) Er 1 Gayret, emek, çalışma, çabalama Yüksek irade 2 Ermiş kimsenin tesiri 3 Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır
HİMYER: (Ar) Er - Yemen'de bir kavmin adı
HİND: (Ar) Ka 1 Hindistan 2 Sahabeden Ebu Süfyan'ın karısı
HİRAM: (Fars) Er - Salınma, salınarak edalı yürüme
HİSAR: (Ar) 1 Kuşatma, etrafını sarma 2 Kale etrafı islihkamlı bent -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HİŞAM: (Ar) Er - Nisam el-Melik: Emevi halifesi
HİZBER: (Ar) Er 1 Arslan, esed, gazanfer, şir, bahadır 2 Cesur, yürekli adam
HİZBULLAH: (Ar) Er - Allah'a inananlar topluluğu
HİZRAN: (Fars) Ka 1 Hezaren ağacı 2 Harun er-Reşid'in annesi
HOŞEDA: (Fars) Ka - Hareket ve davranışı hoş, güzel Cazibeli
HOŞENDAM: (Fars) Ka - Boyu bosu güzel, düzgün olan
HOŞFİDAN: (Fars) Ka - Güzel endamlı, boylu boslu kadın
HOŞKADEM: (Fars) Ka - Ayağı uğurlu
HOŞNEVÂ: (Fars) Ka - Güzel sesli
HOŞNİGAR: (Fars) Ka - Güzel, hoş sevgili
HOŞTEN: (Fars) Ka - Güzel vücutlu
HUBEYB: (Ar) Er 1 Küçük taze buğday taneceği Tanecik Hubeyb b Adiyy el-Ensarî (Öl 625): İslam'ın ilk şehitlerindendir Uhud'un ardından tutsak edildi ve Mekke'ye köle olarak götürüldü Uhud'ta öldürülen Haris'e mukabil, işkence edilerek vahşi bir biçimde kazığa vuruldu ve şehid oldu
HUBTER: (Fars) Ka - Pek güzel, en güzel
HÜCCET: (Ar) Er - Delil
HUCESTE: (Fars) Ka - Uğurlu, hayırlı, kutlu
HUCURAT: (Ar) 1 Hücreler odalar 2 Kur'an-ı Kerim'in 49 suresinin adı
HUD: (Ar) Er - Hz Hud (as) Ad kavmine gönderilen peygamber -Kur'an'da ismi geçen 24 peygamberden biridir Dalalet ve sapıklık içinde olan kavmini ıslah için çok uğraştı fakat onlar, Hud'a inanmadılar ve ani bir fırtına ile yok olarak tarihten silindiler
HUDA: (Ar) 1 Doğru yol gösteren, hidayet eden 2 Allah'ın isimlerinden 3 Kur'an-ı Kerim Ek almadan isim olarak kullanılmaz Hudanur gibi
HUDAVENDİGAR: (Fars) Er 1 Sahip, hükümdar, bay 2 Fars edebiyatında Allah manasında kullanılır
HUDAVENDİ: (Fars) Er 1 Hükümdarlık 2 Efendi, sahip, maliklik 3 Hakim, hükümdar
HUDAYİ: (Fars) Er - Allah'a mensup, Allah'ın yarattığı
HUDEYBİYE: (Ar) Er 1 Mekke'den ağır yürüyüşle 17 km mesafede bir vadi 2 İslam tarihinde Hudeybiye Musalahası olarak bilinen anlaşmanın yapıldığı yer
HULAGU: (Fars) Er - Moğol hükümdarı olup, İran'da Moğol hanedanının kurucusudur
HULKİ: (Ar) Er 1 Hulk, yaratılışla ilgili, doğal tabi 2 İyi ahlaklı, iyi huylu
HULUSİ: (Ar) Er 1 Halis olan, saf, iç temizliği 2 Samimi, candan -(bkz Halis)
HUMEYRA: (Ar) Ka 1 Beyaz tenli kadın 2 Hz Aişe'nin lakabı
HUNALP: (Tür) Er - Cesur, kahraman
HUNDE: (Ar) Ka - Sükun, sulh ve mütareke, (bkz Hudeybiye) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HURDAZ: (Fars) Er - Farsların kullandığı şemsi senenin 3 ayına verilen isim
HURİ: (Ar) Ka 1 Cennet kızı 2 Sevgili - Daha çok lakab olarak kullanılır
HURİSER: (afi) Ka - Cennet kızlarının başı, hurilerin başı
HURİYE: (Ar) Ka - Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat
HURREM: (Fars) Ka 1 Şen, sevinçli, güleryüzlü, gönülaçan, taze, hoş 2 Bir yazı sitili 3 Hurrem Sultan: Kanuni Sultan Süleyman'ın gözde zevcelerinden Osmanlı siyasetinde etkin rol oynayan hanımlardan
HURŞİD: (Fars) Er - Güneş, aftab, mihr, şems - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
HUSREV: (Ar) Er - Hükümdar, padişah
HUZUR: (Ar) Er - Baş dinçliği, gönül rahatlığı, dirlik, erinç
HÜCCET: (Ar) Er 1 Senet, vesika, delil 2 Seçkin alimlere verilen unvan - Hüccetü'l-İslam: Gazali
HÜDAİ: (Ar) Er - (bkz Hüdayi)
HÜDAVENDİGAR: (Fars) Er 1 Amir, hükümdar 2 Osmanlı padişahlarından I Murad'ın ünvanı
HÜLYA: (Ar) Ka - Kuruntu
HÜMA: (Ar) Er 1 Devlet kuşu 2 Saadet, mutluluk
HÜMEZE: (Ar) - Birini arkasından çekiştirmek Kur'an-ı Kerim'in 104 suresinin adı İsim olarak kullanılmaz
HÜNER: (Fars) Ka - Bir işte gösterilen incelik ve beceriklilik, maharet, ustalık marifet
HÜNKAR: (Fars) Er 1 Uğurlu 2 15-29 yaş arasında Osmanlı Sultanlarına verilen isim
HÜR: (Ar) Er - Özgür, bağımsız
HÜRAY: (ati) - Ay gibi özgür, ay kadar bağımsız - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
HÜRCAN: (ati) (bkz Hüray)
HÜRDOĞAN: (ati) Er - (bkz Hüray)
HÜREYRE: (Ar) Er Kedicik, kedi yavrusu - Ebu Hüreyre: Ashab-ı Kiram'dan en çok hadis rivayet eden sahabi Kedi yavrularını çok sevdiği için bu ismi aldığı söylenir
HÜRGÜL: (Tür) Ka - Gül gibi özgür güzel
HÜRKAL: (Tür) Er - Esir olma
HÜRKAN: (Tür) Er - Özgür soydan gelen
HÜRMET: (Ar) Ka - Saygı
HÜRMÜZ: (Fars) Er 1 Zerdüştlerin hayır tanrısı 2 Eski İran takviminde güneş yılının ilk günü 3 Jüpiter, müşteri, erendiz 4 Sasani sülalesinden 5 padişahın adı
HÜROL: (Tür) Er - (bkz Hürkal)
HÜRREM: (Fars) Ka 1 Yeşil taze 2 Gönülaçıcı 3 Şen şakrak, sevinçli
HÜRRİYET: (Ar) Ka 1 Hürlük, serbestlik 2 İstediğini herhangi bir engelle karşılaşmadan karar dairesi içinde yapabilme hali
HÜRSEL: (Tür) Er - (bkz Hürol)
HÜRSEV: (Tür) Er - Hürriyeti seven kişi
HÜRYAŞ AR: (Tür) Er (bkz Hürsev)
HÜSAM: (Ar) Er - Keskin kılıç
HÜSAMEDDİN: (Ar) Er 1 Dinin keskin kılıcı 2 Mevlana'nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana'nın Mesnevi'yi dikte ettirdiği kişidir - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
HÜSEYİN: (Ar) Er 1 Küçük sevgili 2 Hz Muhammed (sas)'in torunu, Hz Ali'nin küçükoğlu
HÜSMEN: (Tür) Er - Hüseyin'den bozma olarak yapılan isim
HÜSNİ: (Ar) Er - Güzelliğe ait, güzellikle ilgili
HÜSNİYE: (Ar) Ka - (bkz Hüsni)
HÜSNÜ: (Ar) Ka - Çok güzel
HÜSNÜGÜL: (afi) Ka - Gülün güzelliği
HÜSNÜGÜZEL: (Tür) Ka - Sarı çiçekli, güzel yapraklı süsbitkisi
HÜSNÜHAL: (Ar) Ka - Davranış güzelliği
HÜSREV: (Fars) Er 1 Padişah, hükümdar, sultan 2 Hüsrev şirin masalının erkek kahramanı - Hüsrev: Eserlerini daha çok Farsça yazmış bir Türk şairi ve edibi olup 1253-1325 yıllan arasında Hindistan'da yaşamıştır
HÜTEYN: (Ar) Er - Hicaz ve Mısır'da dağınık halde yaşayan büyük bir göçebe kabile
HÜVARE: (Ar) Ka - Berberi kabilesinin en önemlilerinden birinin adı
HÜVEYDÂ: (Fars) Ka - Açık, apaçık, belli, besbelli, zahir
HÜZEY: (Ar) Er - Kuzey Arabistan'da büyük bir Arap kabilesi
HÜZZAM: (Fars) Ka - Türk müziğinin en eski birleşik makamlarından

I

IDIK: (Tür) Er - Kutsal, mübarek
IDIKUT: (Tür) Er 1 Eski Türklerde bir şan 2 Devlet yönetme gücü
IKNAT: (Ar) Ka 1 Allah'a dua etme, yalvarma 2 İnkisar etme 3 Namazda kıyamı uzatma ve hacca devam etme
ILDIR: (Tür) Er 1 Parıltı, parlayış 2 Alacakaranlık
ILDIZ: (Tür) 1 Yıldız 2 Gündönümünden 10 gün önceki zaman - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ILGAR: (Tür) Er 1 Çok çabuk, hızlı 2 Hücum, akın 3 Verilen söz 4 Havanın parlak, açık olması 5 Öfke
ILGAZ: (Tür) 1 Atın dört nalla koşması 2 Hücum, akın 3 Çankırı ilinin ilçe merkezi 4 Batı Karadeniz bölgesinin en yüksek dağ kitlesi - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
ILGAZER: (Tür) Er - (bkz Ilgar)
ILGI: (Tür) Er 1 Soy sop 2 Sürü 3 Çoban 4 Hısım, akraba
ILGIM: (Tür) Ka 1 Serap (bkz Serap) 2 Gök erimi, serap 3 Belli belirsiz
ILGIN: (Tür) Ka - Kumlu topraklarda yetişen ve çit bitkisi olarak kullanılan ağaççık
ILICAN: (Tür) Er - Ilıkça, biraz ılık
IRAK: (Tür) Ka - (bkz Uzak)
IRAZ: (Tür) Ka - (bkz Irak)
IRIZ: (Tür) Er - Cesur, yiğit
IRMAK: (Tür) Ka - Çoğunlukla denize dökülen, genişliği ve taşıdığı su niceliği bakımından en büyük akarsu, nehir
IŞIK: (Tür) Ka 1 Bazı cisimler tarafından tabii halde ve akkor haline gelinceye kadar ısıtıldığında yayılan, cisimleri görmemizi sağlayan ışıma, aydınlık, ziya, nur (bkz Ziya, nur) 2 Aydınlatma cihazı, mum, lamba, ampul, fener 3 Işık tutma, bir konuda aydınlatıcı bilgi vermek
IŞIKALP: (Tür) Er - (bkz Işık)
IŞIKAY: (Tür) - (bkz Işık) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
IŞIKER: (Tür) Er - (bkz Işık)
IŞIKHAN: (Tür) Er - (bkz Işık)
IŞIL: (Tür) Ka - Çok aydınlık, parlak ışık
IŞILAR: (Tür) Ka 1 Parlayan, ışıldayan 2 Neşeli, canlı, şen
IŞIMAN: (Tür) Er - Parlak, aydınlık yüzlü kimse
IŞIN: (Tür) Ka - Bir ışık kaynağından çıkarak her yöne yayılıp giden ışık demeti
IŞINBAY: (Tür) Er (bkz Işın)
IŞINBİKE: (Tür) Ka - (bkz Işın)
IŞINER: (bkz Işın)
IŞINSU: (Tür) Er - (bkz Işın)
IŞKIN: (Tür) Ka - Bitki sürgünü, asma filizi
ITIR: (Ar) Ka 1 Güzel, hoş koku 2 Sardunyagillerden, yapraklan güzel kokan bitki, turnagagası
ITRİ: (Ar) Er - Itrî (Buharizâde Mustafa Efendi) Türk besteci, hattat ve şair

İ

İBADULLAH: (Ar) Er 1 Allah'ın kullan, insanlar, (bkz Abdullah) 2 Çok, pek çok
İBER: (Ar) - İbretler, alınan kötü dersler - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İBHAC: (Ar) - Sevindirme, sevindirilme - Erkek ve kadın adı olarakkullanılır
İBİŞ: (Tür) Er l Ortaoyunu ve kukla tiplerinde gülünç şahıs 2 Avanak, sersem Daha çok takma isim olarak kullanılır
İBN: (Ar) Er - Erkek çocuk demektir Araplarda birçok şahıs babalarının isimleriyle anılmıştır İbn Abbas (Abdullah): Rasulullah 'in amcası Abbas'ın oğlu Sahabedendir
İBRA: (Ar) Beri kılma, beraat etme, temize çıkarılma, aklanma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İBRAHİM: (Ar) Er 1 İnananların babası 2 Hakların babası 3 Kur'an'da ismi geçen İbrahim peygamber
İBRET: (Ar) Ka 1 Bir olaydan, kötü bir durumdan ders alma 2 İbret alınacak olay, iş, acaip, tuhaf
İBRİN: (Ar) Ka - Yüzü parlak, güzel olan sevgili
İBRİNŞAK: (Ar) Ka - Ağaçta, çiçek açma, ağacın çiçeğinin tomurcuğunu yarıp çıkması
İBRİZ: (Ar) - Halis, saf altın - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İBSAN: (Ar) Er - İnsanın yüzü veya huyu güzel olma
İBŞAR: (Ar) - Müjde verme, müjdeleme, muştulama - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İCAZET: (Ar) Ka 1 İzin, ruhsat 2 Diploma
İCAB: (Ar) Er 1 Lazım gelme, gerçek 2 Bir sözleşme için ilk söylenen söz 3 Olumlama, olumlu hale gelme
İCÂBET: (Ar) Ka 1 Kabul etme, kabul edilme 2 Razı olma, uyma
İCÂBİ: (Ar) Er - (bkz İcab)
İCİ: (Fars) Er 1 Hükümdar veziri vekili 2 Atmaca
İCLÂL: (Ar) Ka 1 Büyültme, saygı gösterme, ikram 2 Büyüklük, kudret ve kuvvet - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İCMA: (Ar) Ka - Dağınık şeyleri toplama, biraraya getirme
İCMÂL: (Ar) 1 Özetleme 2 Özet 3 Cem, toplama - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İÇKİN: (Tür) - Varlığın içinde bulunduğu varlığın yapısına karışmış olan 2 Yalnızca bilinçte olan 3 Deney içinde kalan, deneyi aşmayan 4Dünya içinde dünyada olan - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İÇÖZ: (Tür) Er - İçli, özlü değerli
İÇTEN: (Tür) - Yürekten, candan, samimi En önemli, can alıcı noktasından - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İDİCANAN: (Ar) Ka - Sevgilinin bayramı
İDİKUT: (Tür) Er 1 Kutlu, saadetli 2 Yüksek rütbeli 3 Eski Türklerde bir hükümdar ünvanı
İDİL: (Yuni) Ka 1 Kır hayatını konu edinen yazı veya şiir, aşk hakkında 2 Küçük ve şairane resim 3 İçten ve saf aşk
İDLÂL: (Ar) Ka - Naz etme, nazlanma, aşın derecede nazlanma
İDRİS: (Ar) Er 1 Meyvesi hoş kokulu, kerestesi güzel bir kiraz türü 2 İlim ve fende ileri seviyede olan anlamında 3 Kur'an-ı Kerim'de ismi geçen İdris peygamber 4 İlk kez giysi dikip giydiği için terzilerin, ilk kez kalem kullandığı için yazarların piri sayılmaktadır
İFAKAT: (Ar) Ka 1 Hastalıktan kurtulma, iyileşme 2 Ayılma
İFAZA: (Ar) 1 Feyizlendirme, feyz ve nur verme 2 Kabı taşıncaya kadar doldurma - Kadın ve erkek adı olarak kullanılır
İFDAL: (Ar) 1 Lütuf ve bağış - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İFFET: (Ar) Ka 1 Afiflik, temizlik 2 Namus
İFHAR: (Ar) Er - Onurlandırma, üstün etme
İFTİHAR: (Ar) 1 Şeref, şan 2 Övünme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İĞDEMİR: (Tür) Er - Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç
İHLAS: (Ar) Er 1 Halis, temiz doğru sevgi 2 Gönülden gelen dostluk, samimiyet, doğruluk, bağlılık 3 Kur'an-ı Kerim'in 112 suresinin adı
İHMİRÂR: (Ar) Ka Kızarma, kızıllık
İHSAN: (Ar) Er 1 İyilik etme 2 Bağış bağışlama 3 Verilen bağışlanan şey 4 Lütuf, iyilik
İHTİMAM: (Ar) Er - Dikkatle çalışma, önemle inceleme
İHTİRAM: (Ar) Er - Saygı, hürmet
İHTİŞAM: (Ar) - Büyüklük, göz alıcılık, gösterişlilik, görkem - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İHVAN: (Ar) 1 Sadık, samimi candan dostlar 2 Aynı tarikata mensup insanlar - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İHYA: (Ar) 1 Diriltme, diriltilme, canlandırma 2 Taze can verircesine iyilik lütfetme 3 Yeniden kuvvetlendirme 4 Uyandırma, canlandırma, tazelik verme 5 Allah'ın sıfatlarından - İsim olarak kullanılmaz
İKAN: (Ar) - Sağlam biliş, bilme � Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKBÂL: (Ar) 1 Birine doğru dönme 2 Baht-talih 3 İşlerin yolunda gitmesi, bahtlı, saadetli, mutlu olması 4 Arzu, istek - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKBAR: (Ar) Büyük, ulu görme, görülme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKDAM: (Ar) 1 İlerleme 2 İlerlemeye çalışma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKLİL: (Ar) Ka - Taç esfer
İKLİM: (Yun) - Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olayların tümü -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKRAM: (Ar) 1 Hürmet, saygı gösterme 2 Ağırlama 3 Bir şeyi hediye, armağan olarak verme 4 Hesap dışı yapılan inceleme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKRAMULLAH: (Ar) Er - Allah'ın ikramı, nimeti, bağışı
İKSİR: (Ar) 1 Ortaçağ kimyacılarının olağanüstü etkili güçte varsaydıkları cisim 2 Etkili, yarar şurup 3 En etkili neden - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İKTİDAULLAH: (Ar) Er - Allah'a tabi olma, uyma
İLBAŞI: (Tür) Er - Selçuklular'da köy yöneticisi
İLBEY: (Tür) Er - Bir müddet "vali" karşılığında resmen kullanılan uydurma kelime
İLBEYİ: (Tür) Er - Eski Türkler'de ve Osmanlılarda bazı oymak beyleri ve ileri gelenler için kullanılan ünvan
İLBİLGE: (Tür) Er - Bir ülkenin tanınmış saygın, bilgin kişisi
İLCAN: (Tür) Er - Ülkenin canı, sevdiği kişisi
İLDEMİR: (Tür) Er - Ülkenin en sağlam, güçlü, kuvvetli kişisi,
İLDENİZ: (Tür) 1 Ülkenin denizi İldeniz Şemseddin: Azerbaycan Atabeyleri diye de anılan İldenizler Sülalesinin kurucusu Kıpçaklardandır (Öl 1175) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLENÇ: (Tür) Er - İlenmek amacıyla söylenen söz, ilenme
İLEY: (Fars) 1 Huzur 2 Yan, yön, karşı taraf - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLGAR: (Tür) Er 1 Eski Türklerde at koşularına ve tören olarak yapılan koşulara verilen ad 2 Atın dört nala koşması
İLGARİ: (Tür) 1 Artukluların Mardin ve Silvan kolundan iki Atabeyin adı 2 Komutan, önder
İLGİ: (Tür) 1 İki nesne arasındaki bağ, alaka 2 Kimyada bir cismin başka bir cisimle birleşmeye olan meyli - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLGÜ: (Tür) Engel, mania - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLGÜL: (Tür) Ka 1 Ülkenin gülü 2 Çok güzel kadın
İLGÜN: (Fars) Ka - Halk, ahali
İLHAM: (Ar) 1 Allah tarafından insanın gönlüne doldurulan şey 2 Peygamberin gönlüne gelen ilahi düşünceler 3 Günlük, olağan şey 4 İçe-gönüle doğma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLHAMİ: (Ar) Er - (bkz İlham)
İLHAN: (Fars) Er - Moğol hükümdarlarına verilen unvan
İLİG: (Tür) Er - Hükümdar ve hükümdar ailesi mensuplan
İLİGHAN: (Tür) Er Karahanlı hükümdar
İLKAN: (Tür) Er 1 İlk kan 2 İran'da İlhanlılar'dan sonra bir devlet kuran Türk hükümdarı
İLKAY: (Tür) - Yeni ay, ayın ilk hali - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLKBAHAR: (Tür) Ka - Yılın ilk mevsimi, bahar
İLKBAL: (Tür) Ka - İlk doğan kız çocuklarına verilen ad
İLKCAN: (Tür) Er - İlk doğan erkek çocuklarına verilen ad
İLKE: (Tür) 1 Kendisinden türetilen ilk madde 2 Temel düşünce, temel kanı, umde, prensip 3 Temel bilgi 4 Öncül 5 Davranış kuralı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLKEHAN: (Tür) Er - Yeni ilkeler, kanunlar koyan hükümdar, yönetici
İLKER: (Tür) Er - İlk doğan çocuk
İLKİM: (Tür) - İlk doğan çocuklara verilen ad - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLKİN: (Tür) - Önce, öncelikle, uydurma bir kelime - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLKNAZ: (Tür) Ka - İlk doğan kız çocuklarına verilen isim
İLKNUR: (Tür) Ka - İlk ay, ayın ilk hali
İLKSEL: (Tür) - Uzun süre çocuğu olmayanların daha sonra ikiz ve üçüz çocukları olduğunda verilen isim -Erkek ve kadın adı olarak kulanılır
İLKSEN: (Tür) - (bkz İlknaz) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLKSER: (Tür) Er - İlk baş, ilk önce, birinci
İLKSEV: (Tür) Ka - (bkz, İlknaz)
İLKSEN: (Tür) Ka - (bkz İlksen)
İLKUT: (Tür) Er - Kutlu, mutlu, uğurlu ülke
İLKUTAY: (Tür) Er - Kutsal ülke
İLKYAZ: (Ar) Ka - İlkbahar, yaz başlarında doğanlara verilen ad
İLLİYYUN: (Ar) - Gökyüzünün ve cennetin en yüksek tabakası - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLMA: (Ar) 1 Parlatma 2 Belirleme, işaret etme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLMEN: (Tür) Er - Bir ülke halkından olan kimse, yurttaş - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLMİ: (Ar) Er - İlimle, bilgi ile ilgili
İLMİYE: (Ar) Ka - İlme ait, ilme mensup
İLSAK: (Ar) - Birleştirme, kavuşturma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLSAVUN: (Tür) Er - Ülkeni düşmanlardan koru
İLSEV: (Tür) - Ülkeni sev, ülkesini seven - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLSEVEN: (Tür) - (bkz İlsev)
İLSU: (Tür) - Ülkenin suyu, bereketi, bolluğu - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLŞEN: (Tür) Ka - Mtlu, şen ülke
İLTAN: (Tür) Er - Ülkeni tanı, ülkesini tanıyan seven
İLTAY: (Tür) Er - (bkz İltan)
İLTEBER: (Tür) Er - Eski Türklerde vali, kumandan anlamlarında unvan
İLTEKİN: (Tür) Er - Tek ve eşsiz ülke
İLTEMİR: (Tür) Er - (bkz İltekin)
İLTEMİZ: (Tür) Er - (bkz İltekin)

İLTEMÜR: (Tür) Er - (bkz İltekin)
İLTER: (Tür) Er - Yurdunu seven, koruyan, gözeten
İLTİCAULLAH: (Ar) Er - Allah'a sığınma, iltica etme
İLTİFAF: (Ar) Ka 1 Sarınma, bürünme, örtünme 2 Çiçeklerin bürüm bürüm katmerleşmesi
İLTİFAT: (Ar) 1 Yüzünü çevirip bakma 2 Dikkat 3 Hatır sorma, gönül alma 4 Sözünü başka bir kişiye çevirme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İLTİKA: (Ar) Ka - Rast gelme, kavuşma, karşılaşma, buluşma
İLTİKAULLAH: (Ar) - Allah'a kavuşma, hidayete erme
İLYAS: (İbr) Er - Yağmurlara hükmeden İsrail peygamberi Kur'an-ı Kerim'de 3 yerde adı geçen peygamberin ismidir Hızır (as) olduğunu söyleyenler vardır
İMAD: (Ar) Er - Direk, kolon
İMADEDDİN: (Ar) 1 Dinin direği Daha çok unvan olarak kullanılır -Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
İMAM: (Ar) Er 1 Namazda kendisine uyulan kimse 2 Önde bulunan, önayak olan kimse 3 Halife Devlet başkanı 4 Mezhep kuran yüksek dereceli alim 5 Hz Ali neslinden gelen 6 İmam-ı Âzam: Hanefiyye mezhebinin kurucusu
İMÂR: (Ar) Er - Şenlendirme, bayındırma
İMAREDDİN: (Ar) Er - Dini alanda yenilik yapan, dinin yönlendirdiği kimse - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
İMDÂD: (Ar) Er 1 Yardım eden 2 Yardıma gönderilen kuvvet - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
İMER: (Tür) - Çok zengin, varlıklı -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İMGE: (Tür) - Hayal karşılığı olarak kullanılan ve Fransızca İmaj kelimesine benzetilerek uydurulan kelime
İMRÂN: (Ar) Er 1 Evine bağlı kalan 2 Hz Meryem'in babası, Âl-i İmran: İmran ailesi Musa, Harun-Meryem ve İsa - Kur'an-ı Kerim'in 3 suresi
İMREN: (Tür) - Görülen bir şeyi veya herhangi bir isteği elde etmek istemi, gıbta - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İMRUZ: (Fars) - Bugün - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNAK: (Ar) Er - Gerçek dost, arkadaş, sırdaş
İNAKA: (Ar) Ka - Aşın güzelliği ve çekiciliği ile hayat verme, verilme
İNALKUT: (Tür) Er - İnanılan doğru, uğurlu ve kutlu kimse
İNALTEKİN: (Tür) Er - (bkz İnalkut)
İNAMULLAH: (Ar) Er - Allah'ın nimeti, iyiliği
İNAN: (Ar) Er 1 Dizgin 2 İdare etme, yürütme 3 (Tür) Bir kimse ya da şeyin doğruluğunu büyüklüğünü ve gücünü sarsılmaz bir duygu ile benimseme, iman
İNANÇ: (Tür) Er 1 Bir fikre olan bağlılık, kesin kabul 2 İman 3 Kesin kabulle bağlanılan şey 4 İnanılır şey 5 Doğru, emin
İNANÖZ: (Tür) Er - Özünde inanç olan, iman eden
İNARE: (Ar) - Nurlandırma, aydınlatma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNAYET: (Ar) Ka 1 Dikkat 2 Gayret, özenme 3 Lütuf, ihsan, iyillik
İNAYETULLAH: (Ar) Er - Allah'ın lütfü Allah'ın ihsanı İnayetullah Kenbu: Şah Cihan dönemini anlatan, Şahcihanname isimli yapıtın sahibi Hintli tarihçi, yazar
İNCİ: (Tür) Ka 1 İstiridye cinsinden deniz hayvanlarının içinde çıkan parlak, yuvarlak ve ziynet eşyası olarak kullanılan kıymetli taş 2 Küçük, temiz ve sevimli 3 Kıymetli
İNCİFEM: (tai) Ka - İnci gibi güzel ağızlı
İNCİFER: (tfi) Ka - İnci gibi parlak güzel
İNCİLÂ: (Ar) Ka 1 Parlama, cilalama 2 Görünme, belli olma 3 Parlaklık, ışık
İNCİLAY: (Tür) Ka - Ay'ın en ince olan zamanı - İnci ve ay kelimelerinden birleşik isim
İNCİSER (tfi) Ka - Baş inci, en güzel inci
İNDİRA: (Ar) 1 Girişim 2 Öne geçme 3 Bulut altından sıyrılma -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNFAKULLAH: (Ar) - Allah'ın yardımı, nafakası, infakı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNKİYADULLAH: (Ar) Er - Allah'a boyun eğme, teslim olma, kendini teslim etme
İNŞAT: (Ar) Er - Neşelendirme, (bkz Neşet)
İNŞAULLAH: (Ar) Er - Allah'ın yapması, meydana getirmesi
İNŞİLÂL: (Ar) 1 Şelale oluşturma 2 Şiddetle dökülme, atılarak akma-Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNŞİRAH: (Ar) Er 1 Açılma 2 Açıklık, ferahlık - Kur'an-ı Kerim'de bir süre adı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İNŞİRAK: (Ar) 1 Çatlayıp yarılma, yarık olma 2 Parlama - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İPAR: (Tür) Ka 1 Yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen bir çeşit dikenli otun sarımtrak çiçekleri, kurusa bile uzun süre kokusu gitmez
2 Güzel koku, misk, anber
İPEK: (Tür) Ka - İpekböceği denilen ve dut yaprağı ile beslenen kurdun ördüğü koza çözülerek elde edilen, kumaş dokumada kullanılan parlak ve ince tel
İRADE: (Ar) Er 1 İstem 2 Emir 3 (bkz İstem)
İRCA: (Ar) 1 Geri çevirme, geri döndürme 2 (Kim) indirgeme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İREM: (Ar) 1 Cennet bahçesi 2 Ok veya kurşun atılan nişan tahtası 3 Cenk denilen musiki aleti ve bunu icad edenin adı 4 Ad kavmi zamanında, Şeddad tarafından cennete benzetilme amacıyla yapılan bahçe olup, Şam'da veya Yemen'de bulunduğu söylenir - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İREN: (Ar) 1 Özgür, hür - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRFAN: (Ar) 1 Bilme, anlama 2 Gerçeği sezme, kavrama gücü 3 Dini gerçek ve sırlan biliş 4 Kültür -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRFAT: (Ar) Er - Yardım etme, bir şey verme
İRGÜN: (Tür) - Sabahın erken saatleri - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRMAN: (Fars) 1 Çağrısız gelen kimse 2 Dalkavuk 3 Eğreti 4 Arzu, istek 5 Pişmanlık - Erkek ve ka*dın adı olarak kullanılır
İRMEGÂN: (Fars) Ka 1 Uğurluluk, saadet, ikbal 2 Terbiye eden
İRSAD: (Ar) Ka 1 Hazırlama 2 Hazır olma
İRSALULLAH: (Ar) Er - Allah'ın göndermesi, yollaması, Allah'tan gelen
İRSEN: (Ar) - Miras olarak, anadan babadan geçerek - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRŞAD: (Ar) 1 Doğru yolu gösterme uyarma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRŞADULLAH: (Ar) Er - Allah'ın irşadı
İRTEK: (Tür) Er 1 Şafak vaktinde doğan 2 Masal, efsane
İRTİZA: (Ar) Er - Razı olma, uygun bulma, beğenme, seçme
İRVA: (Ar) Ka - Suya kandırma
İRZA: (Ar) - Gönlünü etme, hoşnut etme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İRZİZ: (Ar) Ka 1 Titreme 2 Dolu tanesi 3 Dik ses
İSA: (Ar) Er - Dört büyük peygamberden biri Dört büyük kitaptan İncil'in kendisine gönderildiği, Kur'an'da 25 yerde ismi geçmektedir
İSABET: (Ar) 1 Düşme, (isabet) 2 Düşme, çıkma 3 Değme, tutma 4 Yerindelik, yazılmazlık - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSAD: (Ar) Er 1 Yüceltme, yükseltme 2 Kutlu kalma
İSADE: (Ar) Ka - (bkz İsad)
İSAF: (Ar) Er - Bir isteği, dileği yerine getirme
İSAR: (Ar) Er 1 İkram, bahşiş 2 Cömertlikle verme 3 Dökme, saçma, serpme 4 Kendi muhtaç olduğu halde bahşiş verme
İSARE: (Ar) Ka - (bkz İsar)
İSASE: (Ar) Ka 1 Göz ucuyla bakma 2 Camiyet 3 Zenginlik, servet
İSFENDİYAR: (Fars) Er - İran mitolojisinde adı geçen hükümdarın adı
İSFİD: (Fars) 1 Ak, beyaz renkli 2 (bkz Esfid) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSHAK: (İbr) Er 1 İbranice "Gülme" anlamına geldiği söylenir 2 Hz İbrahim'in 2 oğlundan biri olan ve Ya'kub (as)'un babası Peygamberdir Kur'an'da 17 yerde ismi geçen peygamberlerdendir
İSKENDER: Er - MÖ 356-323 yıllan arasında yaşayan ve 20 yaşında hükümdar olan Makedonya kralı, Aristo'dan ders almıştır Yunanistan, İran, Anadolu, Suriye, Mısır, Hindistan'ı istila eden hükümdara, Büyük İskender lakabı takılmıştır 33 yaşında ölmüştür
İSLÂM: (Ar) Er 1 Muhammed(sas)'e nazil olan ve kendisi tarafından insanlığa tebliğ edilen din, Allah'ın en son dini 2 Allah'a teslim olma, onun emirlerine uyup, yasaklarından kaçınma 3 İyi geçinme, barış içinde olma
İSMÂH: (Ar) Er 1 Semahatli, cömert kılma 2 Mülayim ve itaatli
İSMAİL: (Ar) Er - Hz İbrahim (as)'in oğlu İbrahim (as) O'nu Allah'a kurban olarak adamış ve sözünde durmak için harekete geçmiştir
Fakat Allah (cc) O'nu son anda Cebrail aracılığıyla durdurmuş ve bu imtihanı kazandığını bildirmiştir İsmail (as) Kur'an'da ismi geçen peygamberlerdendir ve babasıyla beraber Ka'be'yi inşa etmişlerdir
İSMET: (Ar) 1 Masumluk, günahsızlık, temizlik 2 Haramdan namusa dokunan hallerden çekinme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır Peygamberin sıfatlarındandır
İSMİHAN: (Ar) - Hükümdar isimleri - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSMİNAZ: (afi) Ka 1 Naz isminde 2 Çok nazlı olan
İSMİNUR: (Ar) Ka - Nur ismini alan
İSMİRAR: (Ar) - Esmerleşme, kara olma, kararma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir
İSNÂ: (Ar) 1 Övme, şükretme 2 Değerini yükseltme 3 Bir yerde uzun zaman kalma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSRA: (Ar) Ka 1 Yürütme, geceleyin yürütme gönderme 2 Hz Peygamberin miraç gecesi 3 Kur'an-ı Kerim'in 17 suresi
İSRÂC: (Ar) 1 Yakma, yandırma 2 Aydınlatma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSRAFİL: (Ar) Er - Dört büyük melekten sura üfürme görevi verilen melek
İSRAİL: (İbr) - Ya'kub peygamberin lakabı Sonradan onun soyundan gelenler İsrailoğullan diye anılmışlardır İsrailoğullan, Kur'an'da çok sık kullanılan bir isimdir
İSTÂRE: (Fars) Ka - Yıldız, necm, sitare
İSTEM: (Ar) 1 Zulüm ve sitem 2 İsim olarak kullanılması uygun değildir
İSTEMİHAN: (Tür) - Göktürk devletinin kurucusu Bumin kağanın kardeşi olan Türk hakanı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSTİHSAN: (Ar) - Güzel bulma, beğenme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İSTİKBAL: (Ar) 1 Gelecek zaman 2 Geleni karşılama - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İŞCAN: (Tür) Er - Çalışmayı seven, çalışkan
İŞVE: (Ar) Ka - Güzellerin gönül alıcı, gönül aldatıcı, nazlı davranışı
İTKAN: (Ar) Er 1 Sağlamlaştırma 2 İnanma
İVAR: (Fars) Ka - Düzülmüş, koşulmuş, hazırlanmış
İYEM: (Tür) - Güzellik - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İYİSAN: (Tür) - İyi adla anılan, iyi tanınan kimse - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İZAN: (Ar) 1 Anlayış, kavrayış, akıl 2 Terbiye, edeb 3 Boyun eğme, göz dinleme - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İZANULLAH: (Ar) Er - Allah'a boyun eğme, Allah'ın terbiyesi
İZEM: (Ar) - Büyüklük, ululuk -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İZGİ: (Tür) - (bkz İzgü)
İZGÜ: (Tür) - İyi güzel, akıllı, adaletli - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İZGÜL: (Tür) Ka - (bkz İzgü)
İZGÜN: (Tür) Er - (bkz İzgü)
İZHAN: (Tür) Er - İyiliğin, güzelliğin hakimi, yönetici
İZHANIM: (Tür) Ka - (bkz İzhan)
İZHAR: (Ar) Er - Gösterme, meydana çıkarma
İZRA: (Ar) 1 Aşın övme 2 Altın arama 3 Korkutma - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
İZZET:(Ar) Er 1 Değer kıymet yücelik, ululuk 2 Kuvvet, kudret 3 Hürmet, saygı ikram izan
İZZETTİN: (Ar) Er 1 Dünün kıymeti, kudret, ulviyeti 2 Asıl şekli "İzzü'ddin"dir - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
İZZİ: (Ar) Er - Sabırlı, dayanıklı kimse

K

KAAN: (Tür) Er 1 Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim 2 Hakan, hükümdar
KA'B: (Ar) Er 1 Topuk kemiği, aşık kemiği anlamında 2 (Mecazen): Şeref, şan, onur anlamında kullanılır 3 Ka'b b Züheyr (Vllyy): Sahabedendir Rasulullah için okuduğu Kaside-i Bürde çok meşhurdur Birçok dillere çevirisi yapıldı
KABİL: (Ar) Er 1 Olabilir, mümkün 2 Cins, soy, sınıf, tür, çeşit -Hz Âdem'in büyük oğlu olup kardeşi Habil'i öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur
KADEM: (Ar) 1 Ayak 2 Adım 3
Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek 4 Uğur - Kadın ve erkek adı olarak kullanılır
KADEMRAN: (Fars) 1 İlerleyen - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KADER: (Ar) Ka 1 İman esaslarından, Allah'ın bütün yaratıklar için hüküm ve irade ettiği hallerin oluş şekli,
alın yazısı, takdir 2 Talih, baht 3 Kötü talih 4 Güç kuvvet
KADI: (Ar) Er 1 Hüküm, karar, hakimlik 2 Seri devlette, mahkeme reisi İlim sahibi yetkili Kadı İyaz: (İyaz b Musa b Ümran es-Sebtî: (1083-1149) Meşhur fıkıh ve hadis bilgini İspanya'da Gırnata kadılığı yaptı 20'yi aşkın eseri vardır
KADİFE: (Ar) Ka - Yüzü ince sık tüylü, parlak ve yumuşak kumaş
KADİM: (Ar) Er 1 Ayak basan, ulaşan, varan 2 Ezeli, evvelsiz 3 Çok eski zamanlara ait eski atik 4 Yıllanmış - Kelam-ı Kadim, Kur'an-ı Kerim
KADIN: (Tür) Ka 1Yetişkin dişi insan 2 Evlenmiş kadın 3 Evli ve itibarlı kadın, hanım
KADİR: (Ar) Er 1 Değer, kıymet, itibar 2 Parlaklık 3 Kudret sahibi kudretli, kuvvetli, güçlü 4 Allah'ın isimlerinden Kur'an-ı Kerim'de 50'ye yakın yerde geçmektedir Başına"abd" takısı olarak "Abdülkadir" olarak kullanılır
KADİRBİLLAH: (Ar) Er 1 Allah'la güçlenen Gücünü Allah'tan alan 2 Ebu'l-Ahmed b İshak Abbasi halifesi (Öl 1031) Halife Muktedir'in torunu
KADİRE: (Ar) Ka - Güçlü kuvvetli
KADİRŞAH: (afi) Er 1 Güçlü, kuvvetli hükümdar, padişah 2 Kadir ve şah kelimelerinden türetilmiş birlesik isimdir
KADREDDİN: (Ar) Er - Dinin kudreti, gücü - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
KADRİ: (Ar) Er 1 Değer, itibar 2 Onur, şeref, haysiyet, meziyet 3 Rütbe, derece
KADRİCAN: (afi) Er - Değerli, itibarlı, can, ruh - Kadri ve Can isimlerinden meydana gelen birleşik isim
KADRİHAN: (ati) Er � Değerli hükümdar, yönetici
KADRİYE: (Ar) Ka - (bkz Kadri)
KÂFİ: (Ar) Er - El veren, yeter, yetecek, yetişen, kifayet eden
KAFİYE: (Ar) Ka 1 Şiirde, mısra sonunda yer alan kelimelerin ses benzerliği, ses uyuşması, uyak 2 Eski nesrimizde zaman zaman yer alan ses benzerliği ve uygunluğuna dayanan sanat, seci
KAĞAN: (Tür) Er 1 Hakan, imparator 2 Kükremiş, öfkelenmiş, kükreyen, öfkelenen
KAHHAR: (Ar) 1 Ziyadesiyle kahreden, kahredici, yok edici batırıcı 2 Allah'ın isimlerinden - İsim olarak kullanılmaz - (bkz Abdülkahhar)
KAHİR: (Ar) 1 Allah'ın sıfatlarındandır Kur'an-ı Kerim'de iki yerde geçer 2 Kahredici, zorlayan 3 Yok eden 4 Ezici kuvvet Kahir Billah: Abbasi halifesi (Ebu Mansur Muhammed el-Mutezid) Muktedir'in kardeşi
KAHRAMAN: (Fars) Er 1 Yiğit, cesur, (bahadır) 2 Hüküm sahibi, iş buyuran 3 Fars mitolojisinde Rüstem'in yendiği kimse - (bkz Bahadır)
KÂHTA: (Tür) Er - Fırat nehri kollarından birinin adı, Malatya'da aynı isimle yerleşim bölgesi vardır
KÂHYA: (Fars) Er 1 Efendi, emir 2 Ev sahibi, aile reisi 3 Çiftlik yöneticisi
KAİD: (Ar) Er 1 Rehber kumandan 2 Atlan yedekte götüren 3 Oturan, ikamet eden
KAİDE: (Ar) Ka 1 Oturan 2 Temel, esas 3 Başkent
KAİM: (Ar) Er 1 Duran, ayakta duran 2 Bir şeyi yapan icra eden 3 Allah'ın emrini ifa eden
KAİME: (Ar) Ka 1 (bkz Kaim) 2 Türklerde kağıt para manasına gelmektedir
KÂİNAT: (Ar) Er 1 Var olanların hepsi Yaratıklar Yer gök - (bkz Evren)
KALAGAY: (Tür) Er - Al, kırmızı renk
KALENDER: (Fars) Er 1 Dünyadan elini eteğini çekip başı boş dolaşan 2 Alçak gönüllü, gurur ve kibirden uzak, üstüne başına dikkat etmeyen bulduğu ile yetinen kimse
KALGAY: (Tür) Er 1 İzci kumandanı 2 Kırım hanlığında veliahta verilen unvan
KALHAN: (Tür) Er 1 (bkz Kalgay) 2 Kahramanoğulları'nın han soyundan, ceddi de Kalhan adını taşımaktadır
KAM: (Ar) Er 1 Hekim 2 Düşünür 3 Büyücü, sihirbaz
KAMACI: (Tür) Er - Top kaması yapan ya da onaran kimse
KAMANBAY: (Tür) Er - (bkz Kamar)
KAMAN: (Tür) Er - Dağların doruğuna yakın olan yerler
KAMARAN: (Ar) Ka - Kızıl Deniz'de Yemen kıyılan yakınında bir ada
KAMBAY: (Tür) Er - Hekim, tabib, doktor
KAMBER: (Ar) 1 Sadık dost, köle 2 Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAMBİN: (Fars) Ka - Mutlu, bahtiyar
KÂME: (Fars) Ka - Kâm, istek, arzu
KAMELYA: (Ar) Ka 1 Çaygillerden, büyük beyaz, kırmızı veya penbe renkte çiçekler açan dayanıklı yapraklı bir bitki 2 Yabangülü, çingülü
KAMER: (Ar) 1 Ay 2 Sadık hizmetkâr 3 Kur'an-ı Kerim'in 54 suresi - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KÂMİL: (Ar) Er 1 Bütün tam noksansız, eksiksiz 2 Kemale ermiş olgun 3 Yaşını başını almış terbiyeli, görgülü 4 Alim, bilgin, geniş bilgili - (bkz Kemal)
KÂMİLE: (Ar) Ka - (bkz Kamil)
KAMRAN: (Fars) Er - İsteğine kavuşmuş olan
KÂMURÂN: (Fars) 1 Kâm sürücü, süren, arzusuna isteğine kavuşmuş mutlu 2 Arzusuna erişen, bahtiyar, mutlu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KÂMVER: (Fars) Er - İsteğine kavuşmuş, mutlu
KANBER: (Ar) Er 1 Hz Ali'nin sadık, vefakâr kölesi 2 Bir evin gediklisi
KANDEMİR: (Tür) Er - Güçlü soydan gelen
KANİ': (Ar) Er 1 Kanaat eden, yeter, bulup fazlasını istemeyen 2 İnanmış kanmış
KANİYE: (Ar) Ka - (bkz Kani)
KANSU: (Tür) Ka 1 Çin'in kuzey batısında önemli bir sınır kenti 2 Çin'de müslümanların en çok bulunduğu eyalet
KANTARA: (Ar) 1 Köprü, özellikle taştan yapılmış 2 Su yolu, bend, hisar anlamına da gelir - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KANUN: (Ar) Er 1 Devletin teşri, yasama kuvveti tarafından herkesçe uyulmak üzere konulan her türlü nizam, kaide kural 2 Herhangi bir mevzu üzerindeki kanunu taşıyan kitap
KANUNİ: (Ar) Er 1 Kanuna ait kararla ilgili 2 Osmanlıların 10 padişahı Sultan 4 Süleyman'ın lakabı, Osmanlıların yükselme devrinin son padişahı - Daha çok lakab olarak kullanılır
KANVER: (Tür) Er - Kanını ver, asil
KAPAR: (Tür) Er - Akıl, ruh
KAPKIN: (Tür) Er - Uygun, düzenli
KAPLAN: (Tür) Vahşi kedigillerden, benekli, yırtıcı hayvan
KAPLAN GİRAY: (Tür) Er -(1680-1738) yıllan arasında Kırım hanı oldu 3 defa han olmuştur
KAPSAM: (Tür) - Şümul ihtiva, ihata, istiab, manalarına gelen uydurma bir kelime Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAPTAN: (İtal) 1 Bir geminin sevk ve idare sorumlusu 2 Şehirlerarası otobüs şoförü 3 Baş pilot
KARAALP: (Tür) Er - Esmer, kara yağız yiğit
KARABEY: (Tür) Er - (bkz Karacabey)
KARABUĞRA: (Tür) Er - Esmer, erkek deve
KARACA: (Tür) Er 1 Rengi karaya çalan, esmer, yağız 2 Geyikgillerden, küçük, boynuzlu, güzel görünüşlü av hayvanı 3 Üst kol
KARACABEY: (Tür) Er - Esmer bey, rengi karaya çalan
KARACAN: (Tür) Er - (bkz Karaca)
KARAHAN: (Tür) Er - Esmer bey, Esmer hükümdar Karahanlılar devletinin kurucusu
KARAKAN: (Tür) Er - Bir tür dağ ağacı
KARAMAN: (Tür) Er 1 Esmer, yağız insan 2 Güneybatı'da esen yel
KARANALP: (Tür) Er - Karayağız, kahraman yiğit
KARANFİL: (Ar) Ka - Bir çeşit kokulu çiçek
KARANI: (Ar) Er 1 Orta Anadolu'da bir köy 2 Veysel Karani'nin doğduğu yer
KARASU: (Tür) Er 1 Ağır akan su 2 Çoğunlukla gözün iç basıncının çoğalmasıyla kendini gösteren körlüğe neden olabilen bir göz hastalığı
KARATEĞİN: (Tür) Er - Amuderya'yı vücuda getiren nehirlerden Surhab üzerinde önemli bir kent
KARÇİÇEĞİ: (Tür) Ka - Süsengillerden, beyaz pembe çiçekler açan so*ğanlı bitki
KARDELEN: (Tür) Ka 1 Çiğdem 2 Nergisgillerden baharda çok erken çiçek açan soğanlı bir bitki
KÂRDİDE: (Fars) - İş bilir, uyanık, tecrübeli - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KARGIN: (Tür) Er 1 Taşkın su 2 Bol, çok 3 Doymuş, tok 4 Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu 5 Çağlayan
KARGINALP: (Tür) Er - Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit
KARHAN: (Tür) Er - (bkz Kargın)
KARİN: (Ar) Erl Yakın 2 Nail olan 3 Hısım komşu 4 Mabeynci
KARLUK: (Tür) Er - Türk boylarından biri
KARLUKHAN: (Tür) Er - (bkz Karluk)
KARMEN: (Fars) Ka - Parlak kırmızı renk
KARNEYN: (Ar) Er 1 İki boynuz 2 Zülkarneyn: Kur'an-ı Kerim'de Kehf 83, 86, 94 ayetlerde adı geçen ve nebi mi, veli mi olduğunda tereddüt edilen zat 3 Büyük İskender
KARTAL: (Tür) Er 1 Kartalgillerden, beyazla karışık siyah tüylü, kıvrık ve kuvvetli gagalı, geniş kanatlı büyük yırtıcı kuş 2 Yeniden diriliş ve güçlülük sembolü
KARTAY: (Tür) Er - Yaşlı, pir
KARTEKİN: - (bkz Kartay)
KARUN: (Ar) Er 1 Beni İsrail'de zenginliğiyle meşhur olan ve bu yüzden kendisini herşeyin sahibi gibi görmeye başlayıp Allah'a karşı büyüklenen, belki de dünya kapitalistle*rinin en eskisi ve en büyüğü olan kişi Hz Musa dönemlerinde yaşamış bu müstekbir, ilahi kahır ve intikama uğrayarak bütün servetiyle birlikte ani bir zelzele ve tufan sonucu yerin dibine geçmiştir 2 Hunnan ile Beni İsrail'e zulmeden Fir'avun'un müşrik nazırlarından 3 Çok zengin kimse
KARYE: (Ar) Ka - Köy küçük kasaba Kabile reisi veya eşraftan birine oturduğu karyeyle aynı isim verilmektedir
KASEM: (Ar) Er 1 Yemin etmek 2 Bölmek

KÂSİB: (Ar) Er - Kesbeden, kazanan, kazanç sahibi
KÂSİBE: (Ar) Ka - (bkz Kasib)
KASIM: (Ar) Er 1 Taksim eden, ayıran bölen Kasım b Muhammed (sa): Hz Muhammed (sas)'in oğlunun ismi Küçük yaşta vefat etmiştir 2 Kinci, ezici, ufaltıcı 3 Yılın 11 ayı 4 Yılın kış bölümü
KÂŞİF: (Ar) Er - Keşfeden, bulan, meydana çıkaran
KÂŞİFE: (Ar) Ka - (bkz Kaşif)
KATADE: (Ar) Er - 13 yy'dan itibaren Mekke'de hakim olan Şeriflerin atasına verilen ad
KATİB: (Ar) Er 1 Yazıcı Bir kuruluşta yazı işleriyle vazifeli kimse, sekreter 2 Osmanlı devletinde divanın resmi yazılarını yazan vazifeli 3 Devlet memuru - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır - Katib Çelebi 1609-1658 yıllan arasında yaşamış ünlü bilgin En mühim eseri Keşfü'z-Zünun'dur
KATİBE: (Ar) Ka - (bkz Katib)
KATİFE: (Ar) Ka 1 Kadife 2 Bir nevi çiçek
KATRE: (Ar) Ka 1 Damla Damlayan şey
KAVAS: (Ar) Er - Okçu, tüfekçi, tüfekli alet
KAVİ: (Ar) Er 1 Yakar, yakıcı 2 Kuvvetli, güçlü 3 Sağlam inanılır 4 Zengin varlıklı
KAVİS: (Ar) Er 1 Yay 2 Gökyüzü, ay, burcu
KAVİY: (Ar) Er 1 Kuvvetli, güçlü, dayanıklı, metin muhkem, sağlam 2 Şiddetli, zorlu 3 Kudret sahibi herşeye gücü yeten Cenab-ı Hakk'ın güzel isimlerinden biri Kur'an-ı Kerim'de 10'dan fazla yerde geçer
KAVRAM: (Tür) 1 Bir nesnenin zihindeki soyut ve güzel tasarımı, mefhum 2 Nesnelerin ya da olayların ortak özelliklerini kapsayan ve ortak bir ad altında toplayan genel tasarım - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAVUŞUM: (Tür) 1 Yeryuvarlağı bir uçta kalmak üzere yerin güneşin ve herhangi bir gezegenin bir doğru üzerine gelmeleri 2 İçtima - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAYA: (Tür) Er 1 Büyük ve sert taş kütlesi 2 Kayalık sarp dağ
KAYAALP: (Tür) Er - Kaya gibi güçlü er
KAYACAN: (Tür) Er - Canı kaya gibi güçlü
KAYAER: (Tür) Er - Kaya gibi güçlü er
KAYAN: (Tür) 1 Akarsu sel 2 Yassı, düz, kat kat oluşmuş taşlar -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAYANSEL: (Tür) Er - (bkz Kayan)
KAYGUN: (Tür) Er 1 Etkili, hüzünlü, dokunaklı 2 Akdoğan
KAYHAN: (Tür) Er - Sert, güçlü sesli okuyucu, kayayı bile delecek güçte sesi olan okuyucu
KAYI: (Tür) Er 1 Yağmur, sağanak, bora 2 Oğuz boylarından Osmanlı hanedanının mensup olduğu boy 3 Sağlam, güçlü, sert
KAYIHAN: (Tür) Er - Güçlü hükümdar
KAYITBAY: (Tür) Er - Kayıtbay el-Zahiri: Ünlü Mısır ve Suriye sultanı
KAYMAZ: (Tür) Er 1 Dağ eteği 2 Güneydoğu'dan esen bir rüzgar
KAYNAK: (Tür) 1 Bir suyun çıktığı yer, menşe Bir haberin çıktığı yer 2 Araştırma ve incelemede yararlanılan belge - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAYRA: (Tür) - Yüksek büyük tutulan ya da sayılan birinden gelen iyilik lütuf, ihsan atıfet, inayet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAYRAALP: (Tür) Er - İyiliksever, yiğit
KAYRABAY: (Tür) Er - İyiliksever, saygın kimse
KAYRAHAN: (Tür) Er - (bkz Kayraalp)
KAYRAK: (Tür) Er 1 Taşlı, kumlu, ekime elverişli olmayan toprak 2 Kaygan toprak 3 Bileği taşı
KAYRAL: (Tür) Er - Kayrılan, himaye edilen (kimse)
KAYRAR: (Tür) Er 1 Orman içindeki ağaçsız kalan 2 Kayan yer 3 İnce çakıllı, kumlu toprak
KAYS: (Ar) Er 1 Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahramanı olan Mecnun-i Amiri'nin asıl adı 2 Umman Denizi'nde küçük bir ada
KAYSER: (Ar) Er - Roma ve Bizans (Alman) imparatorunun lakabı -Daha çok unvan olarak kullanılır
KAYTUS: (Ar) - Bir yıldız kümesi -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KAYYUM: (Ar) 1 Gökleri, yeri ve herşeyi tutan Herşeyin varlık sahibi olabilmesi için gerekeni veren Allah'ın isimlerinden
KAZA: (Ar) Er - Hüküm karar verme, emir tesbit vs
KAZAK: (Tür) Er 1 Göçebe akıncı 2 Rusya'da yaşayan bir Türk kavmi 3 Genç, taze 4 İnatçı
KAZAKHAN: (Tür) Er - (bkz Kazak)
KAZAN: (Tür) Er 1 Su çevrisi, kayra 2 Sazlık yerlerde dibi bulunmayan sulu yer 3 Girdap
KAZANHAN: (Tür) Er - (bkz Kazan)
KÂZIM: (Ar) Er 1 Öfkesini yenen kimse Hırsını dizginleyen 2 Kinini yenen
KEBİR: (Ar) 1 Büyük, ulu azim 2 Yaşça büyük yaşlı 3 Çocukluktan çıkmış genç 4 Allah'ın isimlerinden Abdülkebir şeklinde kullanılmalıdır
KEBİRE: (Ar) Ka - (bkz Kebir)
KEBUTER: (Fars) Ka - Güvercin
KEFFARET: (Ar) Ka 1 Günahı örten anlamına gelir 2 Günahların ödenmesi gereken bedeli
KELAMİ: (Ar) Er - Söze ilişkin, sözle ilgili
KELEBEK: (Tür) Ka 1 Vücudu kanatlan ince pullarla ve türlü renklerle örtülü, dört kanatlı, çok sayıda türü olan böcek 2 Narin, ince kadın
KELİM: (Ar) Er 1 Söz söyleyen, konuşan 2 Kelimullah: Tur'u Sina'da Cenab-ı Hakla konuşmasıyla Hz Musa'ya verilen unvan 3 Sure-i Kelim: Taha suresi KELİME: (Ar) Ka - (bkz Kelim)
KEMAL: (Ar) Er 1 Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik 2 En yüksek değer, mükemmellik, değer baha 3 Bilgi, fazilet
KEMALAT: (Ar) Ka - İnsanın bilgi ve ahlak güzelliği bakımından olgun*luğu
KEMALEDDİN: (Ar) Er 1 Din'de olgunluğa eren, dinin son derecesi 2 Din bilgisi kuvvetli - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
KEMANDAR: (Fars) Er - Yay tutan, yay tutucu
KEMYAB: (Fars) Ka - Az bulunan, nadir
KENAN: (Ar) Er 1 Hz Ya'kub'un memleketi, Filistin 2 Yusuf-i Kenan: Hz Yusuf - Pir-i Kenan: Hz Ya'kub Hz Nuh'un iman etmeyen oğlunun adının da Kenan olduğu rivayet edilmektedir
KENTER: (Tür) Ka - Şehirli, kentli
KERAM: (Ar) Er - (bkz Kirami)
KERAMEDDİN: (Ar) Er 1 Kerem bağış ihsan lütuf sahibi 2 Dinde üstün mertebelere ulaşan 3 Keramet sahibi derviş veli - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
KERAMET: (Ar) Ka 1 Birine karşı ikramda bulunmak 2 Allah'ın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır
KEREM: (Ar) Er 1 Asalet, asillik, soyluluk 2 Cömertlik, el açıklığı lütuf, bağış, bahşiş
KEREMŞAH: (Ar) Er - (bkz Kerem)
KERENÂY: (Fars) Ka - Eskiden kullanılan bir çeşit nefesli saz
KERİM: (Ar) Er 1 Kerem sahibi, cömert, verimcil 2 Ulu, büyük 3 Lütfü, ihsanı bol, ihsan yönünden ulu 4 Allah'ın isimlerinden, "abd" takısı alarak kullanılır, (bkz Abdülkerim)
KERİMAN: (Ar) Ka - (bkzKerim)
KERİME: (Ar) Ka 1 (bkz Kerim) 2 Âyet 3 Kız evlat
KERİMHAN: (ati) Er - (bkz Kerim)
KEŞİF: (Ar) Er - Açma, meydana çıkarma
KEVÂR: (Ar) Ka - Büyük Sahra'da önemli bir vaha
KEVKEB: (Ar) - Yıldız gökyüzündeki parlak cisimleri ifade eden genel isim - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KEVNİ: (Ar) Er - Var olmayla, varlıkla ilgili
KEVSER: (Ar) Ka 1 Maddi ve manevi çokluk, kalabalık nesil 2 Cennette bir havuzun ırmağın adı 3 Kur'an-ı Kerim'de en kısa sure
KEYÂN: (Tür) Er - Büyük hükümdar, şah
KEYFER: (Fars) 1 Karşılık 2 Mükafat veya mücazat - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KEYHAN: (Fars) - Dünya - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KEYHÜSREV: (Fars) Er 1 Adil ve ulu padişah 2 Keykavus'un torunu, Siyavuş'un oğlu olan meşhur hükümdar
KEYKÂVUS: (Fars) Er 1 Adil, necip 2 Keyaniyan'ın II padişahı olup Keykubat'ın torunu ve halefidir Key'lerin ikinci padişahı
KEYKUBAD: (Fars) Er 1 Büyük ve ulu padişah 2 Keykavus'un dedesi olan ünlü padişah 3 Key'lerin ilk padişahı - Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır
KEYS: (Ar) Er - Zeka, anlayış, kavrayış
KEYVAN: (Fars) Ka - Satürn yıldızı
KEYYİS: (Ar) 1 Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı 2 İnce zarif
KEYYİSE: (Ar) Ka - (bkz Keyyis)
KEZBAN: (Fars) Ka 1 Bir yeri yöneten kadın kahya 2 Ev kadını, evine ve kocasına bağlı kadın
KEZER: (Fars) Er - Kahraman
KILAVUZ: (Tür) Er - Yol gösteren, rehber
KILIÇALP: (Tür) Er - Kılıç gibi keskin yiğit
KILIÇASLAN: (Tür) Er - (bkz Kılıçalp) İlk Selçuklu Sultanı Süleyman Şah'ın oğlu Daha sonra O da Selçuklu hanedanının başına geçti
KILIÇHAN: (Tür) Er - (bkz Kılıçalp)
KILINÇ: (Tür) Er 1 Çelikten silah 2 Davranış, yaratılış, huy
KINAY: (Tür) - Çok çalışkan, etkin, faal - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KINCAL: (Tür) 1 İnce zarif 2 Aksi - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KINER: (Tür) Er - (bkz Kıncal)
KINIK: (Tür) Er 1 Kaynak, menba 2 İstek, arzu, gayret 3 Obur 4 Oğuzların 24 boyundan biri
KINIKASLAN: (Tür) Er - (bkz Kınık)
KINNESRİN: (Ar) Ka - Kuzey Suriye'de bir şehir, eski Halepde denilmektedir
KIRALP: (Tür) Er - Kır beyi, taşrada oturan
KIRAY: (Tür) Er 1 Genç, delikanlı 2 Ürün vermeyen arazi 3 Eşkıya yol kesen
KIRCA: (Tür) Er 1 Dolu 2 Ufak ve sert taneli kar, rüzgarla karışık yağmur
KIRDAR: (Tür) Er - Ölçülü davranış, soğukkanlılık
KIRGIZ: (Tür) Er 1 Gezici, gezgin 2 Kırgızistan'da oturan halk
KIRTEKİN: (Tür) Er - (bkz Kıralp)
KISMET: (Ar) Ka 1 Bölme, pay etme, hisselere ayırma 2 Talih, nasip, kader 3 Şayi olan hisseyi tayin etme belirtme

KIVANÇ: (Tür) 1 Sevinç, memnuniyet 2 Övünen, güvenen, iftihar eden - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KIYAM: (Ar) Er 1 Kalkma, ayağa kalkma, ayakta durma 2 Namazda ayakta durma 3 Bir işe başlama 4 Ayaklanma 5 Ölümden sonra dirilme, ayağa kalkma
KIYAS: (Ar) Er 1 Bir şeyi başka şeye benzeterek hüküm verme 2 Karşılaştırma, örnekseme 3 Umum kaideye uyma
KIYMET: (Ar) Ka 1 Değer 2 Bedel, baha, tutar 3 Şeref, onur, itibar
KIZILÖZEN: (Tür) Ka - Kızılırmak, güney Azerbaycan'ı 2 defa katederek Gilan'da Hazer denizine dökülen ırmak
KİBAR: (Ar) Ka 1 Duygu, davranış ve hareket bakımından ince, zarif, nazik, çelebi 2 Büyük cömert, asil, zengin 3 Şık, seçkin 4 Büyükler, ulular 5 Kibirli
KİBARİYE: (Ar) Ka - (bkz Kibar)
KİÇİHAN: (Tür) Er - Küçük hükümdar
KİFAYET: (Ar) Ka 1 Yetişme, el verme, kafi gelme 2 Bir işi yapabilecek yetenekte olma
KİMEK: (Tür) - X yy İrtiş'in orta bölgesinde yaşayan bir Türk kavmi -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KİRAM: (Ar) Er 1 Soydan gelenler, soyu temizler, ulular, sergeliler 2 Cömertler, eliaçıklar Sahabenin lakabı olmuştur
KİRAMİ: (Ar) Er 1 Cömertçe, eli açıklara özgü 2 Soylular, ulular, şereflilerle ilgili
KİRAZ: (Yun) Ka - Gülgillerden, yapraklanmadan önce çiçek açan, düz kabuklu ağaç ve bu ağacın yuvarlak sulu ve tek çekirdekli yemişi
KİRMAN: (Fars) Er 1 Hisar, kale 2 İran'da bir eyalet ve bu eyaletin bugünkü merkezi
KİRMANŞAH: (Tür) Er - (bkz Kirman)
KİSRA: (Fars) Er - İran şahlarının adı
KİŞVER: (Fars) Ka - Ülke
KİTİARAZ: (Fars) Ka - Dünyayı süsleyen, dünyanın süsü olan
KİYAN: (Fars) Ka 1 Yıldız 2 Merkez
KİYASET: (Ar) Ka - Uyanıklık, anlayışlılık
KOCA: (Tür) Er 1 Eş Ev ve ailenin yaşça en büyüğü 2 İri, kocaman 3 Akıllı, tedbirli yiğit
KOCAALP: (Tür) Er - Yaşlı, ulu, yiğit
KOÇAK: (Ar) Er - Yürekli, eli açık 2 Yüce gönüllü 3 Konuk sever 4 Yiğit, korkmayan kişi, savaşçı 5Açık kestane renginde olan
KOÇAKALP: (Tür) Er - Cömert, kahraman, yiğit
KOÇAKER: (Tür) Er - Cömert, kahraman kimse
KOÇAŞ: (Tür) Er 1 Kılavuz, rehber 2 Yağmur bulutu
KOÇAY: (Tür) Er - Koç gibi güçlü
KOÇER: (Tür) Er - Sağlıklı, yürekli er
KOÇHAN: (Tür) Er - (bkz Koçer)
KOÇUBEY: (Tür) Er - Koçu arabasını kullanan kişi Koçu: Gelin arabası
KOCYİĞİT: (Tür) Er - Yürekli, cesur, kahraman
KONGAR: (Tür) Er - (bkz Kongur)
KONGUR: (Tür) Er - San ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi
KONGURALP: (Tür) Er - (bkz Kongur)
KONGURTAY: (Tür) Er - (bkz Konguralp)
KORUR: (Tür) 1 Açık san, açık kestane renkli 2 Kimseyi beğenmeyen gururlu, kendini beğenmiş 3 Süslü, çalımlı, şık
KONURALP: (Tür) 1 Cesur, yiğit, er Orhan Gazi'nin komutanlarından biri
KORAL: (Fran) Er 1 Batı musikisinde dini şarkı 2 Sınır muhafızı
KORALP: (Tür) Er - (bkz Koral)
KORAY: (Tür) Er - İyice kor rengine gelen ay
KORÇAN: (Tür) Er - Ateşli, canlı, hareketli
KORÇAN: (Tür) Er - Çağlayan
KORGAN: (Tür) Er - Hisar kale
KORHAN: (Tür) Er - Ateşli, canlı, güçlü hükümdar
KORKUT: (Tür) Er 1 Büyük dolu tanesi 2 Korkusuz, yavuz, heybetli 3 Cin, şeytan
KORKUTALP: (Tür) Er - (bkz Korkut)
KORTAN: (Tür) Er 1 Yanan, sıcak ten 2 Yalçın ve kesik kaya 3 Pelikan kuşu
KOTUZ: (Tür) Er - Gururlu, kibirli
KOTUZHAN: (Tür) Er - (bkz Kotuz)
KOYAK: (Tür) Er 1 Vadi, dere 2 Dağlar ve kayalıklar üzerindeki doğal çukurlar 3 Dağ yolu üzerindeki otluk 4 Etkili, dokunaklı
KOYAŞ: (Tür) Er - Güneş - Erkek ve kadın adı olur
KOYGUN: (Tür) Er 1 Etkili, hüzünlü, dokunaklı 2 Akdoğan
KOYTAK: (Tür) Er - Rüzgar almayan çukur yer
KOYTAN: (Tür) Er - Dağ bucağı
KOZA: (Tür) Ka - İçinde tohum ya da krizalit bulunan koruncak
KÖKEN: (Tür) Er 1 Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim neden ya da yer 2 Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstüne yayılan dalları 3 Soy, asıl, ata
KÖKER: (Tür) Er - Köklü soydan gelen kimse
KÖKLEM: (Tür) Er - İlkbahar
KOKSAL: (Tür) Er - Yer altında geniş bir alana dağılan kök
KÖKSAN: (Tür) Er - Tanınmış, ünlü ad
KÖKŞİN: (Tür) Er 1 Gök renginde 2 Yaşlı, koca
KÖKTEN: (Tür) Er 1 Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen 2 Soylu
KÖRNES: (Tür) - Ayna - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KÖSE: (Fars) Er - Sakalı bıyığı hiç çıkmayan veya seyrek olan - Daha çok lakab olarak kullanılır
KÖSEM: (Tür) Ka 1 Sürüler önünde rehber vaziyetinde giden 2 Cildi temiz, pürüzsüz 3 Kösem Sultan: IV İbrahim'in annesi ve torunu zamanında Osmanlı iktidarında etkin olan Sultan
KUBİLAY: (Tür) Er - Cengiz Han'dan sonra Moğol imparatorluğu tahtına çıkan büyük kağanların en meşhuru 35 yıl saltanat sürmüş ve 1294 yılında 80 yaşında ölmüştür
KUDDUS: (Ar) Er 1 Temiz, pak 2 Hatadan, gafletten, eksiklikten uzak 3 Çok aziz, mübarek - Allah'ın isimlerinden "Abd" takısı alarak kullanılırsa daha iyi olur
KUDDUSİ: (Ar) Er - 1 Kuddus olan Allah'ın nimetine mazhar olan 2 19 yy Bor'lu meşhur mutasavvıf Türk şairi
KUDRET: (Ar) Ka 1 Kuvvet, takat, güç 2 Allah'ın ezeli gücü 3 Varlık, zenginlik 4 Allah yapısı, yaratılış, insan eliyle yapılamayan şeyler 5 Ehliyet kabiliyet - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KUDRETULLAH: (Ar) Er - Allah'ın gücü
KUDSİ: (Ar) Er - Kutsal, muazzez, mukaddes - Allah'a mensup, ilahi
KUDSİYYE: (Ar) Ka - (bkz Kudsi)
KUDÜS: (Ar) Er 1 Filistin'in merkezi olan şehir - Ruhu'1- Kudüs: Cebrail, Hz İsa'ya üfürülen ruh
KUHİSTAN: (Fars) Er - Dağlık memleket, İran yaylasında dağların çok olduğu bölge
KUHRUD: (Fars) - Dağ ırmağı -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KÛHSAR: (Fars) 1 Dağlık 2 Dağ tepesi - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KULA: (Tür) Er 1 Kumral 2 Sarışın, mavi gözlü 3 Vücudu koyu sarı, kuyruğu ve yelesi siyah olan at
KULAHAN: (Tür) Er - (bkz Kula)
KULAN: (Tür) Er 1 Anayurdu Asya olan at ile eşek arası görünüşte yabanıl bir at türü 2 İki, üç yaşında dişi tay, kısrak 3 Zafer kazanmış kişi
KUMAN: (Tür) Er - XI yy ile XIV yy arasında Güney Rusya bozkırlarında göçebe olarak yaşayan bir Türk boyu
KUMANBAY: (Tür) Er - (bkz Kuman)
KUMRU: (Fars) Ka - Güvercinlerden, uzunca kuyruklu boynunun yanlarında benekler bulunan ve güvercinlerden daha küçük olan boz renkli kuş
KUMRUL: (Fars) Er - (bkz Kumru)
KUMUK: (Tür) Er 1 Kılıç 2 Kuzeydoğu Kafkasya ile Hazar denizinin batı kıyısında yaşayan bir Türk boyu
KUMUKBAY: (Tür) Er - (bkz Kumuk)
KUNT: (Tür) Er 1 Sağlam ve iri yapılı 2 Ağır dayanıklı, kalın 3 Bir tür güvercin
KUNTAY: (Tür) Er - (bkz Kunt)
KUNTER: (Fars) Er - Sağlam, kuvvetli
KUNTMAN: (Tür) Er - Sağlam ve iri yapılı, sağlıklı kimse
KURA: (Tür) Er 1 Cesur 2 Çelik 3 Toprak içinde bulunan büyük taş
KURAL: (Tür) Er 1 Davranışlara ya da bir sanata bir bilime yön veren ilkeler 2 Araç 3 Silah
KURAY: (Tür) Er - Ay gibi
KURBAN: (Ar) Er 1 Allah'ın rızasını kazanmaya vesile olan şey 2 Eti fakire parasız olarak dağıtılmak niyetiyle farz, vacib, ve sünnet olarak kesilen hayvan 3 Bir gaye uğruna feda olma
KURÇEREN: (Tür) Er - Dayanıklı ve yiğit adam
KUREYŞ: (Ar) Er - Hz Peygamberin soyu
KURMAN: (Tür) Er - Yüksek aşamalı, nitelikli kimse
KURRE: (Ar) Ka Tazelik, parlaklık - Mısır valiliği yapmış bir zatın adıdır
KURTARAN: (Tür) Er - Kurtulmasını sağlayan
KURTULUŞ: (Tür) Er 1 Kurtulmak fiili, kurtulma 2 Tehlike, sıkıntı, zorluk veya esaretten, istiladan kurtulmuş olma hali, halas, necat, reha, selamet 3 İstanbul'da bir semt adı
KUSAY: (Ar) Er 1 Uzaklaşmak 2 Peygamberin 5 dereceden atası olup İslamiyetten önce Mekke'de Kabe'yi tamir ettirmiş ve yeniden düzenlemiştir
KUSVA: (Ar) Er 1 Son derece bulunan 2 Nihayet son 3 Erişilecek son nokta son sınır 4 Peygamber (sas)'in devesinin adı
KUŞEYR: (Ar) Er - Büyük beni Amir b Şaşa'a grubuna dahil bir Arap kabilesi Kuşeyri: İslam aleminin büyük sufi müelliflerinden Kuşeyri Risalesi adıyla ünlü eseri bulunmakta
KUTAL: (Tür) Er - Mutlu ol
KUTALMIŞ: (Tür) Er - Mutlu olmuş, kutlu olmuş
KUTALP: (Tür) Er - Kutlu, uğurlu, yiğit
KUTAM: (Ar) Er - Akbabaya benzeyen
KUTAN: (Tür) Er 1 Dua, yalvarma 2 Saka kuşu 3 Saban - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
KUTAY: (Tür) Er 1 Mübarek ay 2 Borneo adasının doğu tarafından bir sultanlık
KUTBAY: (Tür) Er - (bkz Kutalp)
KUTBERK: (Tür) Er - (bkz Kutbay)
KUTCAN: (Tür) Er - Kutlu, uğurlu can
KUTEL: (Tür) Er - Uğurlu el
KUTER: (Tür) Er - Mutlu, uğurlu kişi
KUTERTAN: (Tür) Er - (bkz Kuter)
KUTHAN: (Tür) Er - (bkz Kuter)

KUTKAN: (Tür) Er - Saygın, kutlu soydan gelen
KUTLAN: (Tür) Er - Kutlu, mutlu ol
KUTLAR: (Tür) Er - Mutluluklar, uğurlar
KUTLAY: (Tür) Er 1 Uğurlu kutlu ay 2 Kır donlu at
KUTLU: (Tür) Er 1 Uğurlu, hayırlı 2 Mübarek 3 Mesut, bahtiyar
KUTLUALP: (Tür) Er - Uğurlu yiğit-
KUTLUAY: (Tür) Er - Uğurlu ay
KUTLUBAY: (Tür) Er - (bkz Kutlu)
KUTLUCAN: (Tür) Er - (bkz Kutlu)
KUTLUĞ: (Tür) Er - Uğurlu, mutlu, şanslı, kutlu
KUTLUĞHAN: (Tür) Er - (bkz Kutluğ)
KUTLUTEKİN: (Tür) Er - (bkz Kutlu)
KUTSAL: (Tür) Er - Kudsi, kutlu mübarek, mukaddes
KUTSALAN: (Tür) Er - Uğur getiren, kutlu kimse
KUTSALMIŞ: (Tür) Er - (bkz Kutsalan)
KUTSAN: (Tür) Er - Uğurlu, talihli ol
KUTSEL: (Tür) Er - (bkz Kutsan)
KUTSOY: (Tür) Er - (bkz Kutsel)
KUTULMUŞ: (Tür) Er - Kurtul*muş, aydınlığa kavuşmuş
KUTUN: (Tür) Er - Kutlu, kutsal
KUTUNALP: (Tür) Er - (bkz Kutun)
KUTUNER: (Tür) Er - (bkz Kutun)
KUTYAN: (Tür) Er - Uğurlu kimse
KUVVET: (Ar) Er 1 Güç, kudret, takat, sıhhat, sağlamlık 2 Bir hükümetin askeri gücü
KUYAŞ: (Tür) Er 1 Güneş 2 Çok sıcak, güneşin etkili vurması
KÜBRA: (Ar) Ka 1 Büyük olan (Ekber'in müennesi) 2 Hadicetü'l-Kübra: Hz Peygamberin ilk hanımı
KÜLTİGİN: (Tür) Er - Göktürk prensi ve komutanı
KÜLÜK: (Tür) Er 1 Meşhur ünlü 2 Taşçı, çekici, balyoz
KÜRBOĞA: (Tür) 1 İri, güçlü, sarsılmaz boğa Kuvvetli iri yapılı boğa Selçuklu komutanı ve Musul emirinin adı
KÜREMA: (Ar) Er 1 Kerim, asil, necip, iyiliksever, hayır sahibi cömert, eli açık kimseler 2 Ulular, büyükler
KÜRHAN: (Tür) Er Yiğit, yürekli han
KÜRŞAD: (Tür) Er - Eski Türklerde yiğit, alp
KÜRÜMER: (Tür) Er - topluluk, sürü
KUŞAD: (Fars) Er 1 Açılış, açma 2 Fetih, fethetme 3 Açılış merasimi, küşad resmi 4 Yayın gerilip bırakılması 5 Musikide uvertür 6 Bir cins tavla oyunu - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
KÜŞADE: (Fars) Ka 1 (bkz Küşad) 2 Açık 3 Ferah

L

LÂCEREM: (Ar) Ka 1 Şüphesiz 2 Besbelli, elbette
LAÇİN: (Tür) 1 Bir cins şahin 2 Sarp, yalçın 3 Şiddetli - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LAHİB: (Ar) Er - Açık yol
LÂHİK: (Ar) Er 1 Yetişip ulaşan 2 Eklenen 3 Yenisi
LAHİKA: (Ar) Ka - (bkz Lahik)
LÂHZA: (Ar) Ka 1 Bir bakış, bir göz atma 2 Göz kırpacak kadar zaman an 3 Bir kez göz kırpma
LAJVERDİ: (Fars) Ka 1 Lacivert 2 Koyu mavi değerli bir süs taşı
LALE: (Fars) Ka 1 Zambakgillerden, uzun yapraklı, güzel ve çeşitli renklerde çiçekli soğanlı bir bitki 2 Eskiden sucuların boyunlarına asılan iki ucu lale gibi kıvrak demir halka, pranga 3 Ağaçtan meyve koparmaya yarayan ucu çatallı sırık
LÂLEFAM: (Fars) Ka - Lale renginde
LÂLEGUN: (Fars) Ka - Lale renginde
LÂLEGÜL: (Fars) Ka - Türk musikisinde bir makam
LALERUH: (Fars) Ka 1 Lale yanaklı, yanağı lale gibi kırmızı olan 2 Türk müziğinde mürekkeb bir makam
LÂLEVEŞ: (Fars) Ka - Lale gibi
LÂLEZAR: (Fars) Ka - Lalelik, lale yetişen yer, lale bahçesi
LÂMİ: (Ar) Er - Parlayan, parıldayan parlak - Lamii: 1472-1532 yılları arasında yaşayan Türk edebiyatında haklı bir ün kazanmış mutasavvıf ve sanatkar
LÂMİA: (Ar) Ka - (bkz Lami)
LÂMİH: (Ar) Er 1 Hz Nuh'un erkek kardeşi 2 Parlayan, parıldayan, parlak
LÂMİHA: (Ar) Ka - (bkz, Lamih)
LAMİNUR: (Ar) - Nur saçarak parlayan - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LÂNAZİR: (Ar) - Eşsiz, benzersiz -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LANE: (Fars) Ka - Yuva, ev, aşiyan
LÂSİF: (Ar) Er - Parlayan, parlayıcı
LÂTİF: (Ar) Er 1 Allah'ın isimlerindendir 2 Yumuşak, hoş, güzel, nazik 3 Bütün inceliklere vakıf -"abd" takısı alarak kullanılabilir (Abdüllatif)
LÂTİFE: (Ar) Ka - Güldürecek, tuhaf ve güzel söz ve hikaye şaka
LÂTİME: (Ar) Ka - Misk, güzel koku
LAVANTA: (İtal) Ka - Lavanta çiçeğinden elde edilen güzel koku
LÂYEZAL: (Ar) - Zevalsiz, bitimsiz - Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir
LÂYİH: (Ar) Er 1 Parlak, parlayan 2 Aşikar, meydanda, hüveyda 3 Hatıra gelen
LÂYİHA: (Ar) Ka 1 Düşünülen bir şeyin yazı haline getirilmesi 2 Tasarı
LÂYİK: (Ar) Er - Yakışan, yakışıklı
LÂZIM: (Ar) Er - Gerekli şey Gerekçe
LÂZIME: (Ar) Ka - (bkz Lazım)
LEÂL: (Ar) Ka - İnciler
LEBABE: (Ar) Ka - Akıl sahibi olma
LEBÂBET: (Ar) - Akıllılık, zeyreklik - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LEBİB: (Ar) Er - Akıllı, zeki, fatin
LEBİBE: (Ar) Ka - (bkz Lebib)
LEFİF: (Ar) Er - Durulmuş sarılmış
LEMA: (Ar) - Pırıltı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LEMAN: (Ar) Ka - Parlama, parıltı
LEMARİZ: (Fars) - Parlayan, parıldayan - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LEMEAT: (Ar) Ka - Parıltılar
LEMEHÂT: (Ar) Ka - Bir defa bakışlar, bir göz atışlar
LEMİ: (Ar) Er - (bkz Leman)
LEMYEZEL: (Ar) 1 Zail olmaz, baki, kalıcı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LERZÂN: (Fars) Ka - Titrek, titreyen
LERZE: (Fars) Er - Titretme
LERZENDE: (Fars) Ka - Titreyen, titrek
LETAFET: (Ar) Ka 1 Latiflik, hoşluk 2 Güzellik 3 Nezaket 4 Yumuşaklık
LEVAMİ: (Ar) - Parlamalar, nurlar
LEVEND: (İtal) 1 Osmanlı donanmasında vazifeli asker denizci 2 Eskiden Venedikliler'in şark memleketlerinden maaşla topladıkları denizciler 3 Yakışıklı, boylu poslu kimse 4 Atak, gözü pek, hareketli ve çevik
LEVNİZ: (Ar) Er 1 Renk, boya, yüz 2 Nevi, çeşit, Türk
LEVZİ: (Ar) 1 Badem biçiminde olan 2 Bademle ilgili - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LEVZİYYE: (Ar) Ka 1 (bkz Levzi) 2 Badem erik, kayısı vişne, kiraz ve benzer meyvelerin içinde anıldıkları grup
LEYAL: (Ar) Ka - Geceler
LEYÂN: (Fars) Ka - Parlayan, parlayıcı, konforlu, lüks hayat
LEYFUNNUR: (Ar) - Geceyi aydınlatan nur, ışık
LEYLÂ: (Ar) 1 Çok karanlık gece 2 Arabi ayların son gecesi 3 Leyla ile Mecnun hikayesinin kadın kahramanı
LEYLÂK: (Ar) 1 Zeytingillerden hoş kokulu salkım şeklinde mor ve beyaz renklerde çiçek açan bir bitki ve bitkinin çiçeği
LEYS: (Ar) 1 Yokluk 2 Arslan, esed, haydar, gazanfer, şir
LEZİR: (Fars) - Akıllı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LİSAN: (Ar) 1 Dil 2 Konuşulan dil - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
LİVA: (Ar) Er 1 Bayrak 2 Mülki idarede kaza-vilayet arasında bir derece, sancak 3 Tugay 4 Tuğgeneral 5 Livai saadet, Liva-i şerif Hz Muhammed (sas)'in bayrağı Livaü'l-Hamd: Muhammed ümmetinin mahşer günü altında toplanacakları bayrak Makam-ı Ahmedi
LİYÂKAT: (Ar) Ka 1 Layık olan,
değerlilik, yararlılık 2 İktidar, hüner, fazilet
LOKMAN: (Ar) Er 1 Eski kavimlerde, ahlaki öğütler veren hekim 2 Kur'an-ı Kerim'de bir sure adı
LULUBAR: (Ar) Ka - İnci yağmuru
LUT: (Ar) Er 1 Hz İbrahim'in peygamber yeğeni 2 Kendisine itaat etmeyen ve eşcinsel olarak yaşamayı adet edinmiş olan Sodom ve Gomorrah halkına gelmiştir Hanımı da helak olanlar arasındadır Lut (as) Kur'an'da adı geçen peygamberlerdendir
LÜBBETÜLAYN: (Ar) Ka - Göz bebeği
LÜTFİ: (Ar) Er - Hoşluk, güzellik, iyi davranış
LÜTFİYE: (Ar) Ka - (bkz Lütfı)
LÜTFULLAH: (Ar) Er - Allah'ın lütfü Allah'ın iyi, hoş ve letafet sahibi kıldığı kişi demektir