ĐυDαĞınα Öρ´ кαLα DυRdυ ZαмαN ...

Đυdαğınα öρ´ кαlα dυrdυ zαмαn
Aşk
incitir (sebebi(m) sensin
Yok yok sen değilsin acıt(y)an bizzat benim!
Kendi halim bir başımalığım ve ben!
Yalnızca ben
(Sevmem zamansızdı! Acımak tam da zamanını buldu!)
Gülüşlerim öksüz yetim
Kimsesiz işte
(herşeyim(miy)din)?
Oysa kendime yeterdim ben eskiden
Tek başıma yapardım kahvaltımı çıkardım dışarı gez-dolaş
Yalnız uyurdum geceleri yatak dar bile gelirdi
Hep tektim!
Hep bendim!
Ya şimdi?
(tammışım gibi eksikmişim nerden bileyim)
Biletsiz yolcuydun içimdeki seferde
Ve ben sevmezdim eksiği olanları!
Eksiği bir bilet dahi olsa!
İşte her şey Aşk kitabına uyuyordu
Zamansızdı bir andaydı eksiği-fazlası önemsizdi!
Tek gereken sevgiydi
Bir kadın ve bir adam
Kadın mağrurdu adam güvenilir(mi?)
Kadın korkaktı adam alabildiğine cesur!
Ve kadın kan(a)dı
Adam kadının gözyaşına takılı kaldı
İlelebet!
Acı dile geldi sustu(m)!
Yetmedi kan kustu(m)!
Oysa kadın yemin etmişti bir daha sevmeyecekti!
Sırf Aşk kitabı doğrulansın diye
Yolcu biletsiz olsa bile!
Eksik bir sevdayı yalnızlığa tercih etti(m)!
Ve Aşk incitti (pişman değilim)