Kulun İsteği Olmaz

Kûfe evliyâsından Rebî bin Heysem hazretleri, bir ahbâbı ile sohbet ederken;
- Kulun dileği ve isteği, sâdece Sâhibinin dileği ve isteği olmalıdır, buyurdu Böyle olmazsa, kulluk bağını koparmış olur
Adam anlayamadı
- Nasıl yâni efendim?
- Yâni hep kendi isteklerinin peşinde giden kul, kendine kuldur
- Kendine mi kuldur?
- Evet O, kendi nefsinin kölesidir Hep nefsinin isteklerini yapmaktadır
- Doğrusu nasıldır hocam?
- Doğrusu, Allahü teâlâya kul olmasıdır ki, bu nîmet ancak Evliyâ olanlara nasib olur
- Ama hocam, evliyânın da bâzı istekleri oluyor Onlar da çeşitli şeyler istiyorlar
- Ne meselâ?
- Meselâ Peygamber Efendimiz serin ve tatlı şerbetleri severmiş Bu nasıl oluyor?
- Birçok istek, tabîat kanunlarından ileri gelir kardeşim
- Öyle mii?
- Evet İnsan hayatta oldukça, bu isteklerden kurtulamaz
Ve misâl verdi:
- Meselâ sıcak olunca, beden serinlemek ister Soğukta da, ısınmak arzu eder, öyle değil mi?
- Evet efendim
- İşte bedenin bu istekleri günah olmaz ve kulluğa ters düşmez Çünkü bunlar, nefsin istekleri değildir
- Nefis ne ister ki hocam?
- Nefis, yalnız günah ve haram şeyleri ister Bunlar, onun gıdasıdır


Îmanın temeli

Bir gün de bâzı sevdikleri;
- Efendim, îmanın temeli nedir? diye sordular bu zâta
- “Hubb-i fillah” ve “buğd-i fillah”tır, buyurdu
- Nasıl yâni? dediler
- Yâni Müslümanları sevmek, Müslümanlara düşmanlık edenleri sevmemektir Bu, îmanın şartıdır zâten
Anlayamadılar
- Nasıl yâni efendim?
- Yâni Müslüman olmak için sırf “Âmentü”yü okumak yetişmez
Şaşırdılar
- Başka ne lâzım ki hocam?
- Hubb-i fillah ve buğd-i fillah da lâzım
- Bu olmazsa, îman olmaz mı yâni?
- Evet, aynen öyle