Ask Acısı Baska Acıya Benzemez

Ask Acısı baska Acıya Benzemez - Yusuf Yaşaroğlu
Elimde Cicekler kapina geldigim gun nerden bileydim cok sevdigin babanin seni baskasini verdigini kapiyi calicakken annen acti kapiyi telasla evde yok dedi senin icin acele bir sekilde kapiyi yüzüme kapandi Aslinda o an kapi deyil hayatimin umut isigi kapanmisti farkinda deyilmisim megerse


Ben ise askere gidicek caki gibi delikanli idim gitmezden önce sevdigime cicekleri verip duani istiyecektim ama kapi kapanmisti yüzüme iste evde yoksa nerde diye dusune dusune otobusun yolunu tutarken herkes bagiriyordu `-En Büyük Asker Bizim Asker diye



Yol boyunca askerlik biticek sonra seninle evlenecegim hayali ile saatleri gecirirken kafamda kocaman bir sen varken otobus yollarda akip gidiyordu asker ocagina dogrubir ara uyumustum bir rüya gördüm uyurken sen elinde sari ciceklerle bana geliyordun bu cicekler sana askim diyor sonra gidiyordun uyandigimda varmistim varicagim yere hayirdir insallah deyip indim otobustenilkkez geldigim bu sehirde ne kimseyi taniyordum nede biliyordum kafam kazan gibi olmustu son kez sesini duymak icin aradim cep telefonun kapali idi


Vardik asker ocagina sonra teslim olduk icim icimi yiyordu senden haber alamadim diye ama bir süre seni aramak zor olucakti cunku kuyruklar vardi telefon kulubesinde ve telefon karti bulmak o kadar zordu ki bir süre sadece askerligin vermis oldugu girdaba kaptirdim kendimi gidiyordum hergun yeni seyler ögreniyordum ama icim aciyordu bunu kimse bilmiyordu senden haber alamiyordum


Yemin törenine kadar böyle karmakarisik duygular icinde dolandim durdum aslinda dusunmeye pek vaktim olmuyordu o kadar dolu idi gunler anlatamamYemin töreninden ertesi gun telefon karti alip aradim anami kurban oldugum anamin sesini o kadar özlemistim ki aglamamak icin zor tuttum kendimi ama annem agliyordu buda gurbette olmanin ve en önemli asker olmanin hem gurur verici hemde zor oldugunu anlatiyordu bana sanki


Anneme sordum seni o nasil diye annem bilmiyorum ki oglum bir süredir memlekette yok teyzesine gitmis izmirdeki dedi sonra konuyu degistirdi ama benim salak kafam hala anlamamisti senin coktan beni terk ettigini saf asiklar gibi dagitim iznini saymaya basladim bende dagitim izni olunca ne olsa seni görücektim bir gun olsa bile


Ve ogun gelip catmisti Almistim elime dagitim iznimi geliyordum memlekete sonra ayri yerlere dusen arkadaslarla vedaslasmalar telefon vermeler cok güzel anilardi onlar memlekete indigimde gece yarisi idi eve geldigimde anam uyanmis beni bekliyordu doya doya sarildi önce sonra agladi


Sabah olunca ciktim carsiya es dost akraba görenle konusa konusa buldum sonunda arkadasimi can yoldasimi sonra seni sordum basini öne egdi bir daha sordum laf degistirmeye calisti bir daha sorunca söyledi söylemesi zor ama kanka o evleniyor hemde bu gece evlendigi kiside en yakin arkadasimizdeyince benim kafamdan kaynar sular akti sanki


Demek bu ulasamamak hep bundandii neden bana söylemedin dedim kankama o ise bana asker ocaginda zor be abi söyleyip morelini bozmak istemedim hem bilsen ne olucakti ki ne yapabilirdin icimden o an bir öfke bulutu yükseldi istedim ki gidip ikisinide yok edeyim hatta bunada karar verdim gerci benim geldigimi duyunca telasa kapilmislar mutlu ciftimiz


Araya hatiri sayilir insanlar girince beni vazgecirdiler sonrada duyduguma göre memleketi terk etmisler gelmiyorlarmis bile gelselerde umrumda deyil ya artik neyse neden bunu yazdim onuda bilmiyorum ama


bugun bir kere daha hatirladim bu kötü olayi


Ve derler ki her ask hikayesi mutlu sonla bitmez buda mutlu sonla bitmeyen bir ask hikayesi sadece herkesin yasadigi gibi kusursuz ama aci verici