Resulullah Efendimizin Dostlarından Şakalar

Resulullah efendimizin dostlarından şakalar

Sahabe-i Kiram, Peygamber Efendimize yaptıkları gibi kendi aralarında çok enteresan şakalar yapmışlardır Onlar da insandı ve elbette günlük hayatın meşguliyetleri, yorgunluğu ve stresini gidermek için buna benzer yollara başvurmuşlardır Tabi bir de fıtrat meselesi vardır Kimi insanlar yapı gereği şakacı, olaylara mizahi bir tarzla yaklaşan bir karaktere sahiptirler İşte birkaç tablo

Şakanın üstadı; Nuayman

Kesilen Deve

Nuayman çok şakacı birisi idi Yaptığı şakalar bazen aşırıya kaçardı Fakat yine de Peygamberimiz (sav) onu anlayışla karşılardı

Bir gün çölde yaşayan bedevi Araplardan birisi Peygamber Efendimizi ziyarete gelmişti Devesini Mescid-i Nebevi'nin avlusuna bağlayıp içeri girmişti Sahabîlerden birisi deveyi görünce Nuayman'a:

-Şu deveyi kessen de etini yesek, eti çok özledik, çoktandır et yiyemiyoruz Nasıl olsa Peygamberimiz devenin parasını ödeyecektir

Nuayman da itiraz etmedi, o da zaten tam böyle işlerin adamıydı Deveyi yere yatırdı, kesti ve başladı yüzmeye

Devenin sahibi Peygamberimizin huzurundan çıkınca bir de ne görsün, devesinin derisi yüzülüyor

-Eyvah! Devemi kesmişler, diye feryada başladı

Peygamber Efendimiz dışarı çıktı:

-Bunu kim yaptı? diye sordu

-Nuayman yaptı, dediler

Nuayman kaçmıştı Peygamber Efendimiz Nuayman'ın peşine düştü, aramaya koyuldu

Sonunda Duabaa adında bir kadının evinin bahçesinde buldu Nuayman evin avlusundaki çukura girmiş, üzerini de hurma ağacı yaprağı ile örtmüş, görünmüyordu

Peygamberimiz eve girince birisi bir taraftan yüksek sesle:

-Biz onu görmedik diyor, bir taraftan da parmağıyla Nuayman'ın saklandığı çukura işaret ediyordu

Peygamberimiz gitti, onu çukurdan çıkardı Nuayman'ın yüzü gözü toz toprak içinde kalmıştı Peygamberimiz sordu:

-Niçin böyle yaptın?"

Nuayman:

-Yâ Resulallah, size burada olduğumu söyleyenler yaptırdılar bana

Peygamber Efendimiz bir yandan Nuayman'ın yüzünü gözünü siliyor, diğer yandan da gülüyordu Allah Resulü (sav) daha sonra deve sahibine devesinin parasını ödedi ve işi tatlıya bağladı

Köle mi değil mi?

Ümmü Seleme anlatıyor:

Hz Ebu Bekir ticaret maksadıyla Nuayman ve arkadaşı Suveybit'le birlikte Busra yolculuğuna çıktı Her ikisi de Bedir Savaşı'na katılmıştı Nuayman kervanın yiyecek işlerine bakıyordu Bir gün Suveybit ondan yemek isteyince:

-Ebu Bekir gelinceye kadar veremem, dedi

Bunun üzerine Suveybit kızarak; "Vallahi ben de seni kızdırmasını bilirim!" diye kalkıp bir başka kervanın yanına gitti

Arkadaşının kendisine yiyecek vermemesine çok ağır bir ceza verecekti Kervanda bulunanlara:

-Benim genç, güçlü bir Arap kölem var, satın alır mısınız? dedi Adamlardan biri cevap verdi:

-Anlaşmamıza bağlı, uzlaşırsak elbette alırız Suveybit:

-Fakat benim kölem çok gevezedir, olabilir ki, size, ''Ben köle değilim'' diyebilir Eğer bundan dolayı satın almazsanız, şimdiden söyleyin de bana karşı şımarıklığı artmasın

-Hayır, biz alırız, kendisini dinlemeyiz bu konuda

Ve Suveybit'e on genç dişi deve vererek satın aldılar O da develeri önüne katıp getirdi ve Nuayman'ı göstererek:

-İşte benim kölem budur, dedi Nuayman:

-O yalan söylüyor, ben hür bir insanım, dediyse de, kervan sahipleri:

-Senin böyle diyeceğini zaten öğrenmiştik, haydi yürü

Nuayman'ın boynuna ip takıp götürdüler Hz Ebu Bekir gelince durumu kendisine haber verdiler Ebu Bekir hemen arkadaşlarıyla birlikte kervanın yanına gidip, develeri vererek, Nuayman'ı geri aldı Sonra Resulullah'a durumu anlattılar

Resulullah (sav) ve ashabı bir yıl boyunca bu olaya güldüler

Az bedel çok ödül

Hz Ömer camideydi

Bir adam içeri girdi ve namaz kılmaya başladı

Çok hızlı kılıyordu adam Ve birkaç rekât kıldıktan sonra hemen ellerini açarak yüksek sesle Allah'a dua etmeye başladı:

-Ey Allah'ım, beni cennetine al, cennetinde hurilerle evlendir

Adamın duasını tebessümle dinleyen Hz Ömer seslenir:

-Hey adam, sen parayı az ödedin ama karşılığında çok şey istiyorsun

"Bir şey değilmiş"

Hz Aişe ağır hastadır

Ziyaretçiler akın akın gelmektedir

Yanına gelenlerden biri de kardeşi Abdurrahman'ın torunu Abdullah

-Geçmiş olsun anneciğim Sana kurban olayım, kendini nasıl hissediyorsun?

Hz Aişe (ra):

-Vallahi bu dert ve hastalık ölüm hastalığıdır

Abdullah:

-Ha öyle mi, demek bir şey değilmiş, ben de korkmuştum

Bu şaka üzerine Hz Aişe gülerek;

-Sen bu huyunu hiç bırakmayacaksın Allah hayrını versin, der

Hz Osman'ın başı yarılıyor

Devir Hz Osman devri

Mahreme b Nevfel, Medine'de yaşıyordu İki gözü kör, yaşlı bir ihtiyardı Tam 115 yaşındaydı Bir gün mescidde kalktı, küçük abdestini yapmak istedi Nuayman b Amr, yerinden kalkıp onun yanına geldi Onu mescidin dışına götürüyormuş gibi yapıp bir kenara çektikten sonra;

-İşte buraya ihtiyacını görebilirsin, dedi

O da orada oturdu ve bevlini yaptı Halk, cami kenarında adamın küçük abdestini yaptığını anlayınca ona bağırdı Ama iş işten geçmiş, olan olmuştu Çok mahcup ve üzgün bir şekilde cemaate gelen Mahreme haykırdı:

-Beni bu yere kim getirdi, azab olunasıca?" dedi

Ona söylediler:

-Seni Nuayman b Amr buraya getirdi

İhtiyar çok kızgındı:

-Benim başıma getirdiğini, Allah da onun başına getirsin Dikkat ediniz! Bu benim Allah için üzerime farz olsun, nezr olsun Eğer ben onu elime geçirirsem, şu bastonumla ona öyle bir darbe vuracağım ki, ölünceye kadar unutamayacak Böylece bir zaman geçti, Mahreme de olanları unuttu

Sonra bir gün Hz Osman mescidin bir tarafında namaz kılarken Nuayman, Mahreme'nin yanına giderek;

-Nuayman'dan intikam almak istiyor musun? dedi

Mahreme:

-Evet, nerdeyse onu bana göster, dedi

Nuayman, Mahreme'nin kolundan tutarak onu Hz Osman'ın arkasına götürdü ve;

-İşte Nuayman budur, dedi

Hz Osman namaz kılarken hiç bir şeyden haberi olmazdı

Mahreme iki eliyle asasını tuttu ve bütün gücüyle Hz Osman'ın kafasına indirdi Hz Osman'ın kafası yarıldı İnsanlar Mahreme'nin yanına gelerek;

-Sen ne yaptın Mü'minlerin Emîri Osman'a vurdun, dediler

Anlaşılan yine Nuayman'ın oyununa gelmişti

Bu olanları işiten Zühre oğulları Nuayman'dan intikam almak istediler, fakat Hz Osman izin vermedi:

-Bırakın onun cezasını Allah versin O her şeye rağmen, Bedir ashabındandır, O'na bir zarar vermeyiniz