Susmak Ve Öğrenmek

Bir gün susmayı öğrendim Öyle bir sustum ki belki sonsuza susacaktım
Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı

Babam akşamları eve yorgun dönerdi Ben bütün gün evde sıkılır onun
gelişini
iple çekerdim Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak

isterdim Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi Yemek
hazırlanınc
annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamlaOnlar annemle

konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım Babam sinirlenirlenirdi

Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen kafamı
ütüleme!' derdi

Annem de 'Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir çift laf da mı
konuşturtmayacaksın

babanla?' diye çıkışır, beni odama gönderirdiÇaresiz bir şekilde
boynumu büker

odama yani hapishaneme doğru yol alırdım Babam arkamdan, 'Bizim bir odamız

bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne istiyor anlamadım' diye bağırmaya devam ederdi

'Keşke benim de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı
olsaydı da hep

birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim
Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon seyrederdi

Beni yanına çağırır biraz severdi Onun izleyeceği önemli birşey varsa beni adeta

yerimden bile kıpırdatmazdı Azıcık hareket edip koşup oynamaya çalışsam oda hapsim

yeniden başlardı Bir gün anladım ki susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz Bu defa

susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye başladım Önce resim yaparak başladım

işe Babam çizdiğim resimleri çok beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte' diyordu

Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu Ama bana

kızarak beni artık odama göndermiyordu 'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum'

diye komşulara anlatıyordu annem halimi Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya

başladı Annem 'Odanı topla!'diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı

bilemiyordum Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı

beceremiyordum Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım'

dedi bir gün Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da

elimden alırsa ben ne yapacaktım?

Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım Babam eve gelince uygun zamanı kolladım

Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi Babam oturur oturmaz çizdiğim

resmi getirdim Babam baktı Hım, dedi 'Çok güzel olmuşBu adam benim
herhalde' dedi
Ben 'Hayır o adam değil, bu çocuk sensin'dedim O 'Hayır, bu adam
benim, bu çocuk

sensin, bu küçük kız da arkadaşın'dedi Ben yine 'Hayır, o büyük adam
benim, bu küçük

adam sensin, bu küçük kız da annem' dedim Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip:

'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi Heyecanla başladım anlatmayaBen
büyüyüp adam

olacağım İş bulup çalışacağım Siz yaşlanıp küçüleceksiniz Beliniz bükülecek, komşumuz
Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız Ben işten
geldiğimde yorgun olacağım

Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım

bile Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde 'Hadi odanıza
çekilin de kafa dinleyeyim'

diyeceğim Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum Sıcacık
odaları da var, daha ne
istiyorlar' diye
Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı Duyduklarına
inanamıyorlardı Bana sarılıp

beni öyle içten bir okşayışları vardı ki sonsuza kadar konuşsam hiç
bıkmadan dinleyecekler gibiydi

Farkında' Olmalı İnsanKendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın
Farkında Olmalı
Ömür Dediğin Üç Gündür,

* Dün Geldi Geçti
* Yarın Meçhuldür,

* O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür
* O Da Bugündür