Merkür Gezegenini Kim Keşfetti

Merkür gezegenini kim keşfetti

Başlığın diğer anlamları için Merkür (anlam ayrımı) sayfasına bakınız

Merkür

Yörüngesel özellikleri (Epoch J2000)



Güneş'ten ort uzaklığı

57,909,176 km

0387 098 93 AB

Yörünge uzunluğu

360,000,000 km

(2406 AB)

Yörünge dış merkezliği

0205 630 69

Günberi

46,001,272 km

0307 499 51 AB

Günöte

69,817,079 km

0466 698 35 AB

Yörünge periyodu

87969 34 gün

(0240 846 9 a)

Kavuşum süresi

1158776 gün

Ort yörünge hızı

4736 km/s

Max yörünge hızı

5898 km/s

Min yörünge hızı

3886 km/s

Eğiklik

7004 87°

(Güneş ekvatoruna göre 338°)

Çıkış düğümü boylamı

48331 67°

Günberi açısı

29124 78°

Uydularının sayısı

0

Gözlem özellikleri

Görünür parlaklık

max

min

-19

+26

Yer'e uzaklık

en yakın

en uzak

77300000 km

0,52 AB

221900000 km

1,48 AB

Görünür çap

en yakın

en uzak

13 ark saniye

4,5 ark saniye

Fiziksel özellikleri

Ekvatoral çap

48794 km

(0383 Dünya çapı)

Yüzey alanı

75×107 km²

(0147 Dünya yüzeyi)

Hacim

6083×1010 km³

(0056 Dünya hacmi)

Kütle

3302×1023 kg

(0055 Dünya kütlesi)

Ana özkütle

5427 g/cm³

Ekvatoral yerçekimi

3701 m/s²

(0377 g)

Kaçış hızı

4435 km/s

Dönme periyodu

586462 gün (58 gün 155088 h)

Dönme hızı

10892 km/h (ekvatorda)

Eksen eğikliği

~001°

Kuzey kutbunun

bahar açısı

28101° (18 h 44 d 2 s) 1

Yükselim

6145°

Albedo

010-012

Yüzey sıcaklığı

min

ana

max

90 K

440 K

700 K

Ort yüzey sıcaklığı: Gündüz

623 K

Ort yüzey sıcaklığı: Gece

103 K

Atmosfer özellikleri

Atmosfer basıncı

çok düşük

Moleküler Oksijen

42%

Sodyum

29%

Hidrojen

22%

Helyum

6%

Potasyum

05%

Diğer

05%

Merkür (Utarit), Güneş Sistemi'nin Güneş'e en yakın gezegenidir Büyüklük açısından 8 gezegen arasından son sırayı alır Adını Roma mitolojisinde ticaret ve yolculuk tanrısı ve tanrıların habercisi olarak bilinen Merkür'den alır Çıplak gözle izlenebilen 5 gezegenden biri (diğerleri Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn) olarak eski çağlardan beri insanoğlunun dikkatini çekmiştir Yer benzeri ya da 'kaya' yapılı gezegenler sınıfına girmektedir Güneş'e yakınlığı nedeniyle yeryüzünden izlenmesi güçtür ve hakkında bilinenler sınırlıdır Uydusu bulunmamaktadır

Merkür, Güneş'e uzaklığı yaklaşık 46 milyon ile 70 milyon kilometre arasında değişen oldukça eliptik bir yörünge izler Plüton'dan sonra Güneş Sistemi'nin gezegenleri arasında gözlenen en yüksek dışmerkezlik değerine sahip bu yörüngenin milyonlarca yıllık bir çevrim içinde zaman zaman daha da basıklaşarak dışmerkezlik derecesinin günümüzdeki 0,21'den 0,5 düzeyine dek yükselebildiği sanılmaktadır

Merkür, Güneş Sistemi'nin iç gezegenler olarak adlandırılan diğer dört üyesi gibi katı bir yapıya sahiptir 5,43 g/cm³ olan yoğunluğu Yer ile karşılaştırılabilecek denli yüksektir ve Yer'den sonra Güneş Sistemi'nde karşılaşılan en büyük değerdedir Merkür Güneş'e yakınlığı nedeniyle güneş ışınlarının güçlü etkisi altındadır ve sıcak bir gezegendir Yüzey ısısı uzun süren Merkür günü sırasında 457 °C üzerindeki düzeylere çıkabilirken, etkili bir atmosferin yokluğu nedeniyle gece -172 °C'ye kadar düşmektedir Gezegenin koyu bir yüzeyi vardır Yüzeyin 0,11 albedo değeri vardır, yani üzerine düşen güneş ışınlarının ancak yaklaşık onda birini yansıtır

Merkür (Mariner 10 dan çekilmiş) Merkür yüzeyinin en dikkat çeken özelliği tüm gezegen üzerine dağılmış irili ufaklı çarpma kraterleridir İlk bakışta Ay yüzeyine benzetilebilecek bu görünümün, daha dikkatli bir incelemede birçok farklılıklar içerdiği anlaşılır Ay'da olduğu gibi kraterlerin yoğun bir şekilde iç içe geçtiği alanlar arasında, krater yoğunluğunun çok düşük olduğu, yumuşak engebeli geniş düzlükler yer alır Bu bölgeler kraterlerin sık olduğu bölgelere göre daha alçakta yer alırlar ve Ay'daki 'deniz'lere benzer şekilde, büyük çarpmalar sonucunda gezegen içinden yüzeye çıkan lav akıntıları ile oluştukları sanılır Gerek bu oluşumların, gerekse büyük kraterlerin çoğunun, Güneş Sistemi içinde büyük çarpışmaların sürdüğü 4,5 ile 3,8 milyar yıl öncesini kapsayan dönemde meydana geldiği düşünülür 3,8 milyar yıl öncesinden günümüze kadar, Güneş Sistemi büyük çarpışmaların sıklığının azaldığı, nisbeten sakin bir döneme girmiştir Merkür üzerindeki en büyük çarpışma izi, 1300 km çapındaki Caloris Havzasıdır Bu dev lav denizi 100 km çapında bir gökcisminin çarpması ile gezegenin manto tabakasından yüzeye çıkan sıvılaşmış materyel ile oluşmuş, bu arada şok dalgalarının gezegen boyunca yayılarak diğer yüzünde odaklanması sonucunda Caloris Havzasının tam karşı kutbunda 500000 km²'lik bir alan son derece engebeli bir hal almıştır Ayrıca düzlükler üzerinde yüzlerce kilometre uzunluğunda ve yüksekliği 2-3 km'yi bulan kırıklar dikkati çeker Bunlara, gezegenin soğuması sırasında küçülen hacminin neden olduğu sanılmaktadır Kırıkların bazı kraterlerin içinden de geçmeleri krater oluşum döneminden daha sonra meydana geldiklerini düşündürür

Gezegen yüzeyinin en dışta kalan birkaç metre kalınlığındaki kısmının, Ay yüzeyindekine benzer biçimde çok küçük göktaşlarının milyarlarca yıldır süren bombardımanı sonucunda ince bir toz haline gelmiş regolit tabakası olduğu varsayılır Aynı Ay'da gözlendiği gibi az sayıdaki genç kraterin, ışınsal olarak kendilerini çevreleyen parlak beyaz çizgilerin ortasında yer aldığı görülür Bu çizgiler, çarpma sırasında 'kirli' regolitin üzerine sıçrayan taze materyel ile ilişkilidir