Eski Yalıdan Sesleniş

Eski Yalıdan Sesleniş

Boğaziçi'nin
Sahillerinde bıraktık
En güzelini ömrün;
Çocukluk günlerimizde,
Yıpranmış hatıralardan uzaktık
Bilmiyorduk,
Bu masal âleminin
Bütün varlığımızı,
Kökünden saracağını
Bilmiyorduk,
Mavilikler içerisinde
Bir boşluk,
Gözün alabildiğine
Bir loşluk,
Arasında kaybolacağımızı

Boğaziçi'nde
Aynı sahil,
Aynı yalı,
Aynı mavi su;
Yıllar yılı
Bu güzelliğe doymayan
Aynı tepeler,
Birer birer
Secdeye gelseler,
Böyle bir huzurla
Baş başa olmanın,
Karşılığını ödeyemezler

"Göksu"dan, her tekneden
Yükselen sesler,
Sahillerden pencerelerden
Boğazı kucaklayan gözler,
Acaba nereye
Nereye gittiler?

Giden gidiyor işte,
Sahiller,
Yalılar,
Mavi su
Ve tepeler,
Gene oldukları yerdeler
Boğaz sevgisiyle kaynaşan
Kalpler
Gözler
Ve sesler,
Bir avuç toprak
İçerisindeler
Boğaziçi'nin
Üzerinden süzülüp geçecek,
Bir bulutun getireceği
Yağmuru beklemekteler