Düşüyorum

Düşüyorum, derinliklerine



Düşüyorum, derinliklerine

Arkada sessiz harflerle bir fon bana eşlik eden

''Sen beni büyüleyen ışığınla kendine hapsederdin'' Diyor

Ben, sendeydim gerçekten

Olmaktan korktuğum o yerde

Hayatın boyunca yanında olacağım diyordun

Zamanın silemediği çok fazla şeyler var gerçekten

Silinemeyeceklerden olman acı veriyor

Şu an söylediğin o mısralardan geriye kalanlarla yaşıyorum

Benimle devam edecek olanlara baktığımda senin yerine fotoğraflar ve bir kaç sözünü görmek en acı olanı

Yaralar derin

Bir çıkış bulup iyileştirebilecek miyim, bilemiyorum

Hiç bir kere tam anlamıyla senin olmadım, tüm sorun burada

Sahiplenmeye çalıştıkça akıp gittin, sızan bir su idin parmaklarımın arasından durmaksızın akıp giden, tıpkı zaman gibi

''Dur!'' diyemedim sana, nedendir bilmem

Özleyeceğim gerçekten

Birlikte attığımız kahkahaları, not yarıştırmamızı, büyük bir kalabalığın içinden birbirimizi gördüğümüz anda ki o sıcak gülümsemelerimizi

Tekrar karşılaşırız belki o kalabalıkta

Beni yaşatan umut da buydu işte

Korkum; birbirimizin gözünün derinliklerine baktığımızda tekrar sıcak bir gülümseme oluşacak mıydı yahut daha da kötüsü birbirimizi tanıyabilecek miydik ?

Düşüyorum



Yüreğim de, sessiz bekleyişlerin, büyük isyanlara dönüşmesi an meselesi Beklerken yitirdiklerimiz ve bekledikçe asla erişemeyeceklerimiz mi birikiyor her bekleyişin ardında isyankar, bilmiyorum Kırıldıkça, her defasında büyük bir tutku ile sarılıyorum aşka, aşk mı benden, yoksa ben mi aşktan vazgeçemiyorum, bunu da bilmiyorum

Sanırým, bizler aşka aşık iflah olmazlarız Bizler nankör aşkı böyle severken, o bize acımasızca darbe indiriyor, tam yıkacakken tutup kolumuzda, bir daha, bir daha vurabilmek için kaldırıyor

İşte her fırtına öncesi sessizlik gibi, yüreğinde ki sessizliklerde, uzun sürmeyecek bir zirve tırmanışının ardından, bazen hızla, bazense daha acımasızca yavaş yavaş bir düşüsün habercisi oluyor aşk bu işte!!! Zirvede duyguları yaşama arzusu ile sevmek ve sevilmek için, uçurumları tırmanmayı göze alıp, ayağının altından kayan küçük bir taş parçası ile hızla düşmeye başlamak

Şanslı isen düşerken bir dal bulup tutunuyorsun, ama bu şansında çok uzun sürmeyebilir, çok dikkatli olmalısın çünkü tutunduğun dal seni ve yaralı yüreğini taşımayacak kadar güçsüzdür çoğu zaman, çünkü bu can kurtaran aşkların ömrü, esas yüreği yaralayan aşklara oranla daha kısadır Eğer tutturacak bir can kurtaran aşk bulamamışsan o an, her an biraz daha hızlanarak düşersin uçurumdan aşağıya, tek emin olduğun şey bu düşüşte ölmeyeceğindir, ağır yaralar alıp çok acı çekebilirsin ama ölmeyeceksin, eğer ölürsen her şey biter Oysa aşk tekrar aşık etmeyi ve yüreğine yeni aşk yaraları çizmeyi sever

Su anda tırmandığım aşk uçurumunun en üst zirvesinden düşüyorum, etrafımdan hızla gecen can kurtaran aşkların hepsine yüzümü cevirdim onlara bakıp, beni ve yüreğimi taşıyacak kadar güçlü olmadıklarını düşünüyor ve sadece düşmek istiyorum Ölmeyeceğim biliyorum, sessizce düşüyorum sonra mı? Sonrası büyük acı ve gönül yaraları

Sonra içimdeki tüm volkanların söndüğü, fırtına öncesi sessizliğinde olacak gönlüm Sessizlikten ürperip de, bir şarkı mırıldanırsınız ya sessizce, işte öyle söyleyeceğim aşk türkülerini uzun zaman, her an büyük bir çığlıkla kesilivereceklermiş gibi ürkek, ve dokunsan dağılıverecekmiş gibi kırılgan bir kalple Dokunsalar yüreğimdeki yaralara sızlayacacakmış gibi ürkek bakacağım aşklara uzun zaman Sonra mı?