Pocci

Hayatı:
Pocci, 7 mart 1807’de, Münih’te, İtalyan kökenli bir ailenin oğlu olarak doğarBabası, Fabrizio Evaristo; annesi ise, Franziska Xaveria’dırSubay olan babası, Pocci için askeri bir kariyer düşündüğü için; onu, kral 1 Ludwig’in yanına yollarBurada askeri eğitim alırAyrıca, gösteri ustası olarak görev yaparAncak, Pocci, annesi sayesinde, resim yapmaya özenirJohann Baptist Stiglmayr’dan ders almaya başlarBu kişi, öykü ressamı olduğu için, grafik sanatına yönlenirÇocukluk arkadaşı Ludwig Schwanthaler’in de, bu yolda, ona katkıları olmuştur
Pocci, bir yandan, Münih’teki Landshut Üniversitesi’nde, hukuk öğrenimine devam etmektedirMezun olduktan sonra, Starnberg’de stajyerlik yapmaya başlarDaha sonra, müzikle ilgilenir ve kral 2 Max zamanında, saray müziği konusunda dersler verirKral 2 Ludwig ise, onu albay olarak görevlendirir1864’te, sarayda odabaşı olarak çalışmaya başlarBu arada, Joseph Görres ile tanışırClemens Brentano ile çalışma ortamı bulurPocci, 5 temmuz 1876’da, Münih’te hayata veda eder

Eserleri:
Pocci, çok değişik alanlarda eserler vermiştirÇocuk kitapları, alfabeler, şiir ve şarkılar, gezi öyküleri, efsane öyküleri, masallar, özdeyiş kitapları ve tiyatro oyunları, bu türlere örnektirAyrıca, 600 melodi bestelemiş ve resim sanatından örnekler de vermiştirWalter Scott’ın, ilk kez 1819’da yayınlanan “Ivanhoe” adlı kitabının; 1825 yılındaki baskısına, 10 tane resim yapmıştırAncak, ona en çok ün sağlayan ve en başarılı olduğu alan, “Larifari” adını verdiği bir kukla karakteri için yazdığı, 40’tan fazla komedi kukla oyunudurJosef Schmid adlı bir arkadaşının, kendisinden, neşeli bir tiyatro oyunu yazmasını istemesiyle kaleme aldığı bu oyunlar, Münih Marionette Tiyatrosu’nda sahnelenmiştirNeşeli bir dille yazılmış olan bu oyunlar, çocuklar kadar, büyükleri de tiyatroya çekmiştir
Pocci, 1838 yılında “Çocuklar İçin Resimli Özdeyiş Kitabı”’nı, 1845’te “Mavi Sakal” adlı masalını, 1847’de “Gölge Oyunu”’nu, 1850’de “En Yeni Özdeyişler Kitabı” ve “Çocuklar İçin Dramatik Oyunlar”’ı, 1852’de “Neşeli Resimli Kitap”’ı, 1854’te çocuklar için bir kitapçık olan “İstedikleriniz”’i, 1855’te “Yeni Kukla Tiyatrosu” ve “Dost Ölüm” adlı dramayı, 1856’da “Köylüler İçin Alfabe”, 1858’de “Tarla İşçisi Michel”, “Prens Rosenrot” ve “Beyaz Zambak” adlı tiyatro oyunlarını, 1867’de “Neşeli Toplum”, 1876’da “Viola Tricolor” adlı eserini yazar
Onun, ayrıca; Münih’ten Starnberg’e yaptığı geziyi anlattığı, “Ruh Yolculukları” adlı eseri, “Uçan Yapraklar” adlı yergisel bir eseri, şövalye öykülerinden oluşan, “Humpenburg” ve “Güçlülerin Toplumu” adlı eserleri, kendisinden 20 yaş küçük olup, sonradan kendisinin biyografisini yazacak olan Hyacinth Holland’a adadığı, “Holland Kalesi” adlı şiiri, sahnelenmekten çok, bir düzyazı gibi okunabilen ve yılbaşı gecesi için özel olarak yazdığı şiirsel tiyatro oyunu “Çin”, yozlaşmakta olduğunu düşündüğü mimari bir yapıda olduğundan dolayı, yaşadığı köşk için yazdığı, “Romantik Harabe” adlı eseri ile “Altanglia”, “Baykuş Sarayı”, “Çeşme”, “Paskalya Tavşanı”, “Rengarenk”, “Kukla Kont”, “Kukla Türkiye’de”, “Kukla Vahşiler Arasında” adlı eserleri vardır

Sanatı:
Pocci, Almanya’nın Bayern bölgesinde yaşamış ve bölgenin kültür hayatına katkı sağlamış birisidirDinlenmeksizin, sürekli bir şeyler üreten yazar; kimi zaman, yaşadığı dünyayı bile unutmuşturBu ruh haliyle, kendini ayrı dünyalara götürmüş; fantezilerin, onu sürüklediği yerlere yelken açmıştırOnun için önemli olan, güç ve para değil; şövalye düşünceleridirTemelde, çok derin melankolik olmasına ve bunu yazılarına yansıtmasına rağmen; o, her zaman, yaşamda mutluluğu aramış ve bulma umudunu korumuştur
Halk şiiri konusunda başarılı olamayan Pocci, roman konusunda, Wilhelm Hauff’u örnek almıştırResim sanatı ile de ilgilenen Pocci, en çok doğa ve manzara resimleri yapmıştırOnun sevdiği şeylerden biri, uçurtma uçurmak olduğu için, doğayı ne kadar çok sevdiğini anlayabilirizDoğa resimlerinde, her ne kadar durağan bir kişilik çizse de; o, son derece özgür bir yapıda olmuşturStarnberg gölü yanındaki, Ammerland şatosunda yaşadığı günlere olan özlemlerini yansıtan resimleri, onun, yaşadığı çağa karşıt olduğunu gösterirÇünkü, yaşadığı çağ moderndirAncak, onun şair karakteri, bu şekilde hissetmesinin nedeni olmuştur

Kaynakça:
- Franz Graf von Pocci Barbara Krafft
Ulrich Nefzger
- Franz Graf von Pocci Projekt Gutenberg
- Marionetten Theater